SavedAdd your journal

Journals / Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi / 2026 / Sayı: 43

ESKİ ANADOLU TÜRKÇESİNİN ÖNEMLİ BİR ESERİ: GÜLŞEN-İ HAYAT

Gökhan Ölker(Necmettin Erbakan Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Eğt.,)
Pages
33–46
Publication Date
2018-07-23
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu nüsha da 12752 arşiv numarasıyla kayıtlıdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Gülşen-i Hayât’ın elimizde iki nüshası vardır.
📊
Key Findings & Data:Çalışmamızda esas aldığımız nüsha 13652 arşiv numarasıyla kayıtlıdır.
💡
Conclusion & Impact:Bu nüsha da 12752 arşiv numarasıyla kayıtlıdır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Tuhfetü’l-Ebrar · Gülşen-i Hayat · Eski Anadolu Türkçesi

Özet

Gülşen-i Hayât’ın elimizde iki nüshası vardır. İkisi de Konya Ahmet Rasih İzzet Koyunoğlu Şehir Müze ve Kütüphanesi’nde kayıtlıdır. Çalışmamızda esas aldığımız nüsha 13652 arşiv numarasıyla kayıtlıdır. Nüshada eserin tam adı “Gülşen-i Hayât ve Merhem-i Memât” olarak geçmektedir. Bu ad eserin ilk sayfasında, besmelenin hemen üzerine kırmızı mürekkeple yazılmıştır. Eserin ikinci nüshasında ise “Haza Kitâbu Tuhfeti’l-Ebrâr” başlığı vardır. Bu ad da besmelenin hemen üzerinde kırmızı mürekkeple yazılmıştır. Bu nüsha da 12752 arşiv numarasıyla kayıtlıdır.

🔖

Cite This Article

Ölker, G. (2018). ESKİ ANADOLU TÜRKÇESİNİN ÖNEMLİ BİR ESERİ: GÜLŞEN-İ HAYAT. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Sayı: 43, 33–46. https://doi.org/10.21563/sutad.447214

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (33)

  1. ARAT. R. Rahmeti (1987), Anadolu Yazı Dilinin Tarihi İnkişafına Dair, Makaleler, Ankara: TKAE Yayınları.
  2. Bursalı Mehmed Tahir (1916), Osmanlı Müellifleri, C. 3, İstanbul: Matbaa-yı Amire.
  3. ÇAĞBAYIR, Yaşar (2007), Ötüken Türkçe Sözlük, İstanbul: Ötüken Neşriyat.
  4. ÇANGA, Mehmet (2004), Kur’an-ı Kerim Lügati, İstanbul: Timaş Yay.
  5. DEVELLİOĞLU, Ferit (1998), Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat (15. Basım), Ankara: Aydın Kitabevi Yayınları.
  6. DİLÇİN, Cem (1983), Yeni Tarama Sözlüğü, Ankara: TDK Yayınları.
  7. EKER, Süer (2011), Çağdaş Türk Dili, İstanbul: Grafiker Yayınları.
  8. ERCİLASUN Ahmet Bican (2009), Türk Dili Tarihi, Ankara: Akçağ Yayınları.
  9. ERGİN, Muharrem (1997), Türk Dil Bilgisi, İstanbul: Bayrak Yayınları.
  10. GÜLSEVİN, Gürer-Erdoğan BOZ (2004), Eski Anadolu Türkçesi, Ankara: Gazi Kitabevi
  11. GÜLSEVİN, Gürer (1997), Eski Anadolu Türkçesinde Ekler, Ankara: TDK Yayınları.
  12. KORKMAZ, Zeynep (2003), Türkiye Türkçesi Grameri (Şekil Bilgisi), Ankara: TDK Yay.
  13. KORKMAZ, Zeynep (2013). Türkiye Türkçesinin Temeli Oğuz Türkçesinin Gelişimi, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  14. ÖLKER, Gökhan (2015-Haziran), “Tarihi Belli Olmayan Eski Anadolu Türkçesi Metinlerinin Tarihlendirilmesinde Yeni Bir Kıstas: “Et-/İt-” Ve “Kıl-” Fiillerinin Kullanım Sıklığı”, TEKE Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi Sayı: 4/2 2015 s. 546-563 Muslihiddin Mustafa Şemseddin Ahterî (1310), Ahterî-i Kebîr, İstanbul: Matbaa-yı Âmire.
  15. ÖLKER, Gökhan (2015), Gülşen-i Hayat, Konya: Palet Yayınları
  16. ÖZTÜRK, Rıdvan (2003) Eski Osmanlıcada Ve Türkmencede "İdük" Yapısı, ilmi Araştırmalar: Dil, Edebiyat, Tarih İncelemeleri, S. 16, s.77-85, İstanbul.
  17. ÖZKAN, Mustafa (1995), Türk Dilinin Gelişme Alanları ve Eski Anadolu Türkçesi, İstanbul: Filiz Kitabevi
  18. PARLATIR, İsmail (2006), Osmanlı Türkçesi Sözlüğü, Ankara: Yargı Yayınevi.
  19. REDHOUSE, Sir James (2001), A Turkish And English Lexıcon, İstanbul: Çağrı Yayınları.
  20. SARI, Mevlût (1980), El-Mevarid, Arapça-Türkçe Lûgat, İstanbul: İpek Yayınları.
  21. STAINGASS, Francis Joseph (t.y.), A Comprehesive Persian-English Dictionary. http://dsal.uchicago.edu/dictionaries/steingass/ (30.05.2013).
  22. ŞEMSEDDİN Sami, (1998), Kâmûs-ı Türkî, İstanbul: Alfa Yayınları.
  23. ŞÜKÛN, Ziya (1996), Farsça-Türkçe Lûgat, Gencine-i Güftar Ferhengi Ziya, Ankara: MEB Yayınları.
  24. Tarama Sözlüğü (2009), XIII. Yüzyıldan Beri Türkiye Türkçesiyle Yazılmış Kitaplardan Toplanan Tanıklarıyla, 8 C, Ankara: Türk Dili Kurumu Yayınları (3. Baskı).
  25. TAŞ, İbrahim (2009), Kutadgu Bilig’de Söz Yapımı, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  26. TATCI, Mustafa (1997), Yunus Emre Divanı, Âşık Yunus IV, İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  27. TİMURTAŞ, Faruk Kadri (1998), Osmanlı Türkçesine Giriş, İstanbul: Alfa Yay.
  28. TİMURTAŞ, Faruk Kadri (1994), Eski Türkiye Türkçesi, İstanbul: Enderun Kitabevi.
  29. TOLKUN, Selahattin (2011), Fiil Çekiminde Görülen İstisnai Haller, 38. ICANAS 10-15.09.2007, Atatürk Kültür, Dil, Tarih Yüksek Kurumu, s. 1725-1735, Ankara.
  30. Türkçe Sözlük (2009), Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara.
  31. YAVUZ, Orhan (1991), “Türkçe’de Kapalı E”, S.Ü. Fen - Ede. Fak. Edebiyat Dergisi, S. 6, s. 271-305
  32. YAVUZ, Orhan (2006), Tezkiretü'l-Evliya Tercümesi ve Dil Özellikleri / İnceleme Gramer Metin, Konya, Tablet Kitabevi Yayınları Yazım Kılavuzu (2012), TDK Yayınları, Ankara.
  33. YILDIZ, Mustafa-ÖLKER, Gökhan (2009), “Divanü Lügati’t-Türk’teki Oğuzca Kelimelerin Dede Korkut Hikâyelerindeki Durumu”, Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi. S. 26. s. 1-21.