Journals / Forestist / 2011 / Cilt: 61 Sayı: 2

Eskişehir – Çatacık Yöresi Sarıçamlarında (Pinus sylvestris L.) Tohum Verimi

Journal
Forestist
Pages
17–37
Publication Date
2011-07-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Hatta gereken hallerde, tohum sağlamada, 180-200 yaşlarındaki populasyonlardan da faydalanmak olanaklıdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma ile Eskişehir-Çatacık yöresi sarıçamlarında farklı bonitet ve yaşlarda, aralama uygulanmış veya uygulanmamış toplam 15 deneme alanında, 6 yıl süre ile (1974-1979) tohum verimi ve kalitesinin saptanması amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Böylece, aynı yöre ve deneme alanlarında, daha önce üç yıl için (1971-1973) saptanmış olan sarıçam tohum verimi kalite ve kantitesi ile tohum yılları, bu çalışma sonucu 1974-1979 yıllarıyla birlikte 9 yıllık (1971-1979) periyodu kapsayacak şekilde genişletilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Hatta gereken hallerde, tohum sağlamada, 180-200 yaşlarındaki populasyonlardan da faydalanmak olanaklıdır.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Tohum verimi · tohum yılları · sarıçam

Özet

Bu çalışma ile Eskişehir-Çatacık yöresi sarıçamlarında farklı bonitet ve yaşlarda, aralama uygulanmış veya uygulanmamış toplam 15 deneme alanında, 6 yıl süre ile (1974-1979) tohum verimi ve kalitesinin saptanması amaçlanmıştır. Böylece, aynı yöre ve deneme alanlarında, daha önce üç yıl için (1971-1973) saptanmış olan sarıçam tohum verimi kalite ve kantitesi ile tohum yılları, bu çalışma sonucu 1974-1979 yıllarıyla birlikte 9 yıllık (1971-1979) periyodu kapsayacak şekilde genişletilmiştir. Tohum veriminin saptanması için Sündiken Dağları’nın kuzey aklanında saf, aynı yaşlı ve normal kuruluştaki sarıçam populasyonlarından 15 deneme alanı seçilmiştir. Deneme alanları 50mx50m (0,25 hektar) boyutlarında olup, orta yaşlı ve yaşlı deneme alanlarına 20’şer adet, genç deneme alanlarına ise 30’ar adet tohum kapan yerleştirilmiştir. Tohum kapanların ağız genişliği 1/10 m2 dir. Araştırma sonuçlarına göre, genel olarak iyi bonitet sarıçam populasyonlarının tohum verimi daha fazla bulunmuştur. Aynı bonitet sınıfında en fazla tohum orta yaş populasyonlardan elde edilmiştir. Silvikültürel işlemler (aralama) tohum verimini bir miktar artırmıştır. Tohum veriminin yıllara göre azalıp çoğalması, genel olarak tüm deneme alanlarında aynı yönde olmuştur. Çatacık yöresinde zengin tohum yılları 2-3 yılda bir, zengin ve orta tohum yılları birlikte dikkate alındığında peşpeşe veya 2 yılda bir oluşmaktadır. Boş tohum oranları bazı istisnalar dışında yaşlı meşcerelerde ve zayıf bonitetlerde daha fazla bulunmuştur. Araştırma sonuçlarına göre, Çatacık yöresinde üstün nitelikli doğal sarıçam populasyonları 40-45 yaşlarından sonra tohum meşceresi olarak seçilebilir. Hatta gereken hallerde, tohum sağlamada, 180-200 yaşlarındaki populasyonlardan da faydalanmak olanaklıdır.

🔖

Cite This Article

Boydak, M., Ertaş, A., Çalışkan, S. (2011). Eskişehir – Çatacık Yöresi Sarıçamlarında (Pinus sylvestris L.) Tohum Verimi. Forestist, Cilt: 61 Sayı: 2, 17–37. https://ajindex.com/articles/990449

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Alemdağ, Ş., 1967. Türkiye’deki sarıçam ormanlarının kuruluşu, verim gücü ve bu ormanların işletilmesinde takip edilecek esaslar. Ormancılık Araştırma Enstitüsü Teknik Bülten. Seri No. 20 Ankara. Anonim, 2006.
  2. Orman Varlığımız, T.C Çevre ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü, Orman İdaresi ve Planlama Dairesi Başkanlığı Yayınları,
  3. Ankara.
  4. Battı, F., 1971. Ertragstafel und Leistungspotential der Kiefer (Pinus silvestris L.) in der Türkei. Freiburg. Inaugural -Dissertation zur Erlangung der Doktorwürde der Forstwissenschaftlichen Fakultât der Albert Ludvvig - Universitat zu Freiburg i. Br. Boydak, M., A. Çalışkan ve F. Bozkuş, 2002. Dursunbey-Alaçam yöresi Karaçamlarında (Pinus nigra subsp. Pallasiana) Tohum verimi ve değişimi, İ.Ü. Orman. Fakültesi Dergisi Seri A. 52 (2): 1-26. Boydak M. ve M. Çalıkoğlu, 2008. Toros Sediri’nin (Cedrus libani A. Rich.) Biyolojisi ve Silvikültürü. Ormancılığı Geliştirme ve Orman Yangınları ile Mücadele Hizmetlerini Destekleme Vakfı Yayını, Lazer Ofset Matbaası, 284 s., Ankara Boydak, M., 1975. Eskişehir-Çatacık Mıntıkası Ormanlarında sarıçam (Pinus sylvetris L.) m Tohum Verimi Üzerine Araştırmalar. İ.Ü. Orman Fak. Dergisi, Seri A. 15 (1): 159-240.
  5. Boydak, M., 1977. Eskişehir-Çatacık Mıntıkası Ormanlarında sarıçam (Pinus sylvetris L.) m Tohum Verimi Üzerine Araştırmalar. İ.Ü. Orman Fakültesi Yayınları No: 2325/230, 193 Sayfa, İstanbul.
  6. Canellas, I., F. M. Garcia and G. Montero, 2000. Silviculture and dynamics of Pinus sylvestris L. in Spain. Invest. Agr. 1: 233-253.
  7. Chatupka, W. and M. Giertych, 1973. Seed years in Picea abies (L.) Karst. Arboretum Kornickie Rocznik XVIII, Nadbitka, S. 183186, Poznan. Critchfield, W. B. and Jr. E. L.Little, 1966. Geographic distribution of the pines of the world. U.S. Department of Agriculture, Forest Service, Miscellaneous publication, No. 991 – Washington. Eraslan, İ., 1971. Orman amenajmanı. İ.Ü. Orman Fakültesi Yayınları No. 1645/69 - İstanbul.
  8. Fırat, F,. 1973. Dendrometri. İ.Ü. Orman Fakültesi Yayınları No. 1800/193 - İstanbul.
  9. Florence, R. G. and J. R. Mc William, 1956. The influence of spacing on seed production. Zeitschrift für Forstganetik und Forstpflanzenzüchtung, Band 5, S. 97-102.
  10. Flovvells, H.A. and G.H Schubert, 1956. Seed crops of forest trees in the pine region of Colifornia. U.S. Department of Agriculture, Technical Bulletin. No. 1150, USA. Gülçür, F., 1966. Eskişehir (Çatacık) ormanlarında mikaşist üzerinde gelişen bazı toprak profillerinde araştırmalar. İ.Ü. Orman Fakül