Kompozitler, günümüzde ortopedi ve biyomedikal alanlarında yaygın olarak kullanılan malzemelerdendir. Polimerler genellikle vücut içi uyumlulukları ve kolay şekillendirilebilirlikleri nedeniyle kompozitte bağlayıcı matris olarak kullanılırlar. Takviye elemanlarını genelde kırılgan ve in-vivo uygulamalarda tek başına kullanılamayan seramikler oluşturmaktadır. Ortopedide iki tip polimer esaslı kompozit kullanılır ve bunların 40’dan fazla değişik türevleri mevcuttur. Çalışmada bu kompozitler, sınıflandırılarak vücut içinde kullanım bölgeleri sunulmuştur.
Leininger, R. I. Ve Bigg, D. M., 1986, Polymers, Handbook of Biomaterials Evaluation, von Recum, A. F., Ed., Mcmillan Publishing Company, s.25-37
Ramakrishna S. 2001, Biomedical applications of polymer-composite materials, Composite Science and Tech., Vol. 61 P: 1189-1224
Ünsaldı E., vd., 2002, Polietilen-Yüksek Oranlı Hidroksiapatit Kompozitinin Büyük Kemik Defektlerinde İmplant Olarak Kullanılabilirliğinin Araştırılması, 8. Ulusal Veteriner Cerrahi Kongresi 2002 Van, s.118-119
Ünsaldı E., vd., 2003, Köpeklerde Deneysel Maddi Kayıplı Radiüs Kırıklarında Polietilen-Yüksek Oranlı Hidroksiapatit Kompoziti Kullanımı, 2. Ulusal Küçük Hayvan Hekimliği Kongresi, Bursa s. 218
Williams, D. F., 1981, Fundamental Aspects of Biocompatibility,CRCPress, Inc., BocaRaton, Florida.