Journals / Antakya Veteriner Bilimleri Dergisi / 2023 / Cilt: 2 Sayı: 1

The Image of Veterinary Medicine in Children's Books

Çocuk Kitaplarında Veteriner Hekimliği İmgesi

Pages
19–29
Publication Date
2023-06-27
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It was found that most of the books mislabeled the profession and used the term “veteriner” (in Turkish).

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Children begin their first observations and thoughts about professions at an early age.
📊
Key Findings & Data:Within this scope, 14 books, either originally in Turkish or translated from a foreign language into Turkish, were examined.
💡
Conclusion & Impact:It was found that most of the books mislabeled the profession and used the term “veteriner” (in Turkish).
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:çocuk · okul öncesi eğitim · resimli çocuk kitapları

Abstract

Children begin their first observations and thoughts about professions at an early age. Children books contribute to their personality and moral development, perspective, and career choices. In this study, the content of books themed on veterinary medicine prepared for preschool children was evaluated, the way the profession was introduced to children was investigated, and the extent to which the information presented in the books realistically reflected the veterinary medicine profession was determined. The research was conducted using the document analysis method. Within this scope, 14 books, either originally in Turkish or translated from a foreign language into Turkish, were examined. Nine of the books featured female veterinarians, seven depicted the main character wanting to become a veterinarian when they grow up, and ten showed veterinarians working with multiple species. In most of the books, veterinarians were portrayed as smiling, wearing glasses and a white coat, and carrying a stethoscope around their neck. It was found that most of the books mislabeled the profession and used the term “veteriner” (in Turkish). Seven different books showed veterinarians providing detailed information to animal owners, and two books highlighted effective verbal communication skills of veterinarians. In conclusion, a profession that is accurately and affectionately presented to children can be predicted to become one that is accepted and valued by society in the future. Within this context, it is argued that books prepared for preschool children should be produced as a multidisciplinary work with artists such as painters and graphic designers for the visualization, writers for the storytelling, educators and pedagogues for the education, psychologists or psychiatrists for the psychology, and veterinarians for the accurate introduction of the profession.

Özet

Çocukların mesleklere yönelik ilk gözlem ve düşünceleri erken yaşlarda başlamaktadır. Çocuk kitapları ise çocukların kişilik gelişimlerine, bakış açılarına, ahlaki gelişimlerine ve meslek seçimlerine katkı sunmaktadır. Bu çalışmada, okul öncesi dönem çocukları için hazırlanan veteriner hekimliği mesleği temalı kitaplarının içeriklerinin değerlendirilmesi, çocuklara mesleğin nasıl tanıtıldığının araştırılması ve kitaplarda yer verilen bilgilerin veteriner hekimliği mesleğini ne kadar gerçekçi yansıttığının ortaya konması amaçlanmıştır. Araştırma doküman incelemesi yöntemi ile yürütülmüştür. Bu kapsamda orijinal dili Türkçe olan ve/veya yabancı bir dilden Türkçeye çevrilen 14 adet kitap incelenmiştir. Kitapların dokuzunda veteriner hekimin kadın olduğu, yedisinde kitabın ana karakterinin büyüyünce veteriner hekim olmak istediği, on kitapta veteriner hekimlerin birden fazla tür ile ilgilendikleri gösterilmiştir. Kitapların çoğunda veteriner hekimin güler yüzlü, gözlüklü, önlüklü ve boynunda steteskopuyla resmedildiği tespit edilmiştir. Kitapların büyük çoğunluğunun mesleği yanlış adlandırdığı, meslektaşlar için “veteriner” teriminin kullanıldığı saptanmıştır. Yedi farklı kitapta veteriner hekimlerin hasta sahiplerine ayrıntılı bilgi verdiği, iki kitapta ise veteriner hekimin sözlü iletişim becerilerini etkili kullandığı dikkat çekmiştir. Sonuç olarak, çocuklara doğru anlatılan ve sevdirilen bir mesleğin, gelecekte toplum tarafından kabul gören ve değer verilen meslekler arasında yer alabileceği öngörülebilir. Bu kapsamda okul öncesi çocuklara yönelik hazırlanacak kitapların görsel boyutu için ressam ve grafik tasarımcılar gibi sanatçılarla, hikayeleştirme boyutu için edebiyatçılarla, eğitim boyutu için eğitim bilimciler ve pedagoglarla, psikolojik boyutu için psikolog veya psikiyatristlerle ve mesleğin aslına uygun tanıtımı için veteriner hekimlerle işbirliği içinde çok boyutlu ve multidisipliner bir çalışma ürünü olarak üretilmesi gerektiği savunulmaktadır.

🔖

Cite This Article

ADACA, A. Ü. (2023). The Image of Veterinary Medicine in Children's Books. Antakya Veteriner Bilimleri Dergisi, Cilt: 2 Sayı: 1, 19–29. https://ajindex.com/articles/976384

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Adams, C.L. & Kurtz, S. (2017). Skills for Communicating in Veterinary Medicine. Otmoor Publishing. Akarsu, M., Okur Akçay, N. & Elmas, R. (2020). STEM eğitimi yaklaşımının özellikleri ve değerlendirilmesi. Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Dergisi, 37 (Özel Sayı), 155-175. American Veterinary Medical Association-AVMA. (2022). U.S. Veterinarians. https://www.avma.org/resources-tools/reports-statistics/market-researchstatistics-us-veterinarians (Erişim tarihi: 7 Mart 2023) Türk Veteriner Hekimleri Birliği -TVHB (2000). Veteriner Hekimlik Meslek Etiği Kuralları. Dayanışma, 33-36. Association of American Veterinary Medical Colleges-AAVMC (2016). Annual Data Report 2015-2016. https://www.aavmc.org/assets/Site_18/ files/Data/2016%20AAVMC%20Public%20Data%20-%2011.28.pdf (Erişim tarihi: 10 Mart 2023)
  2. Baran, M., Yılmaz, A. & Yıldırım, M. (2007). Okul öncesi eğitimin önemi ve okul öncesi eğitim yapılarındaki kullanıcı gereksinimleri. D.Ü. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 8, 27-44.
  3. Başağaç Gül, R.T., Özkul, T., Akçay, A. & Özen, A. (2008). Historical profile of gender in Turkish veterinary education. Journal of Veterinary Medical Education, 35(2), 305-309. https://doi.org/10.3138/jvme.35.2.305
  4. Cihan, N. (2016). Çocuk kitapları ne kadar ‘değer’li? İstanbul Journal of Innovation in Education, 2(1), 21-35.
  5. Coşkun, Y. & Önem, A. (2021). Okul öncesi dönem çocuklarının meslek algıları ve geleceğe dönük mesleki hayalleri. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi, 5(2), 289-330. https://doi.org/10.24130/eccd-jecs.1967202152256
  6. Hakkoymaz, S. & Tanju Aslışen, E.H. (2022). Resimli çocuk kitaplarında yer verilen oyun ve oyuncaklara ilişkin bir inceleme: Gaziantep Çocuk Kütüphanesi örneği. Millî Eğitim, 51(235), 2465-2486. https:// doi.org/10.37669/milliegitim.887405 Husky, M.M., Bitfoi, A., Chan-Chee, C., Carta, M.G., Goelitz, D., Koç, C., Lesinskiene, S., Mihova, Z., Otten, R., Shojaei, T. & Kovess-Masfety, V. (2022). Self-reported fears and mental health in elementary school children across Europe. European Child & Adolescent Psychiatry, 31, 1909–1919. https://doi.org/10.1007/s00787-021-01823-5 Official Journal of the European Union- OJEU. (2016). Regulation (EU) 2016/429 of the European Parliament and of the Council of 9 March 2016 on transmissible animal diseases and amending and repealing certain acts in the area of animal health (‘Animal Health Law’). https://eurlex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/PDF/? uri=CELEX:32016R0429&from=EN (Erişim tarihi: 10 Mart 2023)
  7. Ozen, A., Onat,