Journals / RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi / 2023 / Sayı: Ö13

1970’li yıllarda İstanbul’daki eğlence mekânlarının toponomik açıdan değerlendirilmesi

Pages
25–40
Publication Date
2023-10-23
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Adların ses, kelime, ek ve söz dizimi açısından dilde nasıl bir yapıya sahip oldukları ortaya konulmaya çalışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:1970’li yıllar, Türkiye’de köyden kente göçlerin, siyasî, sosyal ve ekonomik krizlerin etkisiyle toplumsal değişikliklerin yaşandığı bir dönemdir.
📊
Key Findings & Data:Değişimlerden en çok, önemli tarihî, kültürel zenginliklere sahip olması ve insanlara sunduğu fırsatlar sebebiyle gözde bir şehir olan İstanbul etkilenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Adların ses, kelime, ek ve söz dizimi açısından dilde nasıl bir yapıya sahip oldukları ortaya konulmaya çalışılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:1970’li yıllar · toponomi · eğlence mekânları

Özet

1970’li yıllar, Türkiye’de köyden kente göçlerin, siyasî, sosyal ve ekonomik krizlerin etkisiyle toplumsal değişikliklerin yaşandığı bir dönemdir. Eğlence kültürü de toplumsal hayattaki değişimler nedeniyle hızlı bir yenileşme süreci yaşamıştır. Bu dönemde eğlence kültürünün Batı’dan ithal edilmesi, yeni mekân ve eğlence anlayışlarının ortaya çıkmasına neden olmuştur. Değişimlerden en çok, önemli tarihî, kültürel zenginliklere sahip olması ve insanlara sunduğu fırsatlar sebebiyle gözde bir şehir olan İstanbul etkilenmiştir. Nüfus yoğunluğu nedeniyle 24 saat yaşayan şehirlerden biri olan İstanbul, eğlence hayatı ve boş zamanı geçirme pratikleri açısından 20.yy’ın ikinci yarısından itibaren önemli bir cazibe merkezi olmuştur. Türkçe, 1970’li yıllarda değişen eğlence anlayışı dolayısıyla ses, kelime, ek ve söz dizimi açısından birtakım yabancı etkilere maruz kalmıştır. Bu çalışmada, İstanbul’daki eğlence mekânları hakkında kısa bilgiler verildikten sonra, mekân adları dil bilgisel açıdan ele alınarak bu adların yer aldığı tabelalar, toponomik olarak incelenmiş, adların nasıl oluşturuldukları ve ne anlama geldikleri dönemin zihniyeti açısından ortaya konmuştur. Çalışma, betimsel bir araştırma olup 1970'li yıllara ait gazeteler ve telefon rehberinin taranmasıyla mekân adları tespit edilmiş; bar, birahane, çay bahçesi, gazino, lokanta, pavyon, restoran, plaj, sinema ve tiyatro gibi dönemin en çok rağbet gören eğlence mekânlarının taranması ile bu veriler elde edilmiştir. Adların ses, kelime, ek ve söz dizimi açısından dilde nasıl bir yapıya sahip oldukları ortaya konulmaya çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

AYDIN, E., ŞEYLAN, A. (2023). 1970’li yıllarda İstanbul’daki eğlence mekânlarının toponomik açıdan değerlendirilmesi. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, Sayı: Ö13, 25–40. https://ajindex.com/articles/967800

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (24)

  1. Alkibay, S. (1996). Mağazalarda yabancı işletme adı kullanımına yönelik bir araştırma, Türk Dili, Sayı: 538, 415-423.
  2. Altunç, C. (2010).
  3. Suadiye Suadiye, İstanbul:
  4. Heyamola Yayınları.
  5. Aydın, E. (2022). Cumhuriyet Dönemi’nde türetilen yeni rütbe adlarının kaynağı ve yapılma süreci, Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (1), 19-31.
  6. Aydın, M. S. ve Kesmez, M. (2014).
  7. Rakı cep kitabı, Overteam Yayınları.
  8. Brav, A. (2010). Striptiz Taksim’de sınıf atlıyor, Gazetevatan, 07 Mayıs 2010, https://www.gazetevatan.com/arsiv/striptiz-taksim-de-sinif-atliyor-730485 (Erişim tarihi: 05.01.2023)
  9. Can, E. (2018).
  10. Aznavour'un konserindeydim, Posta, 07 Ekim 2018, https://www.posta.com.tr/yazarlar/erkut-can/aznavourun-konserindeydim-2055785 (Erişim tarihi: 06.01.2023.)
  11. Dağdemir, Ö. ve Küçükkalay, A. M. (1999). Türkiye'de 1960-1980 müdahale dönemi ekonomileri: iktisat politikaları ve makro ekonomik göstergeler açısından bir karşılaştırma", Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 3, 121-138.
  12. Dağtekin, F. (2021). Türkiye’de dil tartışmaları ve Türk Dil Kurumu (1950-1983),
  13. Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Dündar, A. (1974).
  14. Dil kurultayının ardından, Barış, 11.07.1974.
  15. Eren, H. (1966).
  16. Yer adlarımızın dili, Türk Dili Araştırmaları Yıllığı-Belleten, Sayı: 13, 155-165.
  17. Erus, R. (2019). Moulin Rouge 130 yaşında, CNNTURK, 08 Ekim 2019, https://www.cnnturk.com/yazarlar/guncel/reha-erus/moulin-rouge-130-yasinda (Erişim tarihi: 20.01.2023)
  18. Gaddar, Z. (2014).Ödemiş’in iş yeri adları üzerine bir inceleme, Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 5, 319-332.
  19. Gönülal, Y. Ö. (2012). Cumhuriyet dönemi dil tartışmalarının Türk dili eğitimine yansımaları (toplum dil bilimi bakımından bir inceleme), Yayımlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
  20. Gültekin, S. (1967). Yıkılan Gurur, 1967, 52:22, https://www.imdb.com/title/tt0431479/ (Erişim tarihi: 18.01.2023)
  21. İmer, K. (1976). Dilde değişme ve gelişme açısından Türk dil devrimi, Ankara Üniversitesi Basımevi, 1976.
  22. Kalaycıooğlu, E. (2014). 1960 sonrası Türk politik hayatına bakış: demokrasi neo-patrimonyalizm ve istikrar, Türk siyasi hayatı Türkiye’de politik değişim ve modernleşme, Ed. Ersin Kalaycıoğlu ve Ali Yaşar Sarıbay, 515-543, Ankara:
  23. Sentez Yayıncılık. Kalkan, E. (2002).
  24. Çakıl küllerinden doğdu, Hürriyet, 30 Mart 2002, https://www.hurriyet.com.tr/gundem/cakil-kullerinden-dogdu-62863 (Erişim tarihi: 18.01.