Journals / İletişim ve Toplum Araştırmaları Dergisi / 2023 / Cilt: 3 Sayı: 2

In the Context of State and Politics Pressure Groups and Lobbying as a Political Communication Actor

Devlet ve Siyaset Bağlamında Siyasal İletişim Aktörü Olarak Baskı Grupları ve Lobicilik

Pages
333–357
Publication Date
2023-10-02
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Within the scope of this study, the ethical value, definition, purpose, history, types and methods of pressure groups and lobbying as political communication actors are conceptually evaluated in the context of state and politics.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Democracy refers to the legal rights and freedoms of citizens.
📊
Key Findings & Data:Sometimes legitimacy may not be enough and democracy may no longer represent the development of public opinion and problems with legitimacy may arise.
💡
Conclusion & Impact:Within the scope of this study, the ethical value, definition, purpose, history, types and methods of pressure groups and lobbying as political communication actors are conceptually evaluated in the context of state and politics.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Devlet · Siyaset · Siyasal iletişim

Abstract

Democracy refers to the legal rights and freedoms of citizens. Sometimes legitimacy may not be enough and democracy may no longer represent the development of public opinion and problems with legitimacy may arise. Democracy also means that a large part of the society participates in management affairs and determines how decisions are made. This is desirable for states and people. However, legislators may have little information on some issues when making decisions. This situation may harm the person or citizens concerned. In this case, pressure groups and lobbies can correct the deficiencies by providing information and advice to the administrators in the enactment of laws on certain issues. Lobbying is an important method of political communication used by companies and organizations to influence the decisions of legislators. Within the scope of this study, the ethical value, definition, purpose, history, types and methods of pressure groups and lobbying as political communication actors are conceptually evaluated in the context of state and politics.

Özet

Demokrasi, vatandaşların yasal hak ve özgürlüklerini ifade etmektedir. Bazen meşruiyet yeterli olmayabilir ve demokrasi artık kamuoyunun gelişimini temsil etmeyebilir ve meşruiyetle ilgili sorunlar ortaya çıkabilir. Ayrıca demokrasi, toplumun büyük bir bölümünün yönetim işlerine katılması ve kararların nasıl alınacağını belirlemesi anlamına da gelmektedir. Bu devletler ve insanlar için arzu edilen bir durumdur. Ancak yasa koyucular karar alırken bazı konularda çok az bilgiye sahip olabilmektedir. Bu durum ilgili kişi veya vatandaşlara zarar verebilir. Bu durumda baskı grubu ve lobiler belirli konularda kanunların çıkarılmasında yöneticilere bilgi ve tavsiye vererek eksiklikleri giderebilirler. Lobicilik, şirketler ve kuruluşlar tarafından yasa koyucuların kararlarını etkilemek için kullanılan önemli bir siyasi iletişim yöntemidir. Bu çalışma kapsamında siyasal iletişim aktörleri olarak baskı grupları ve lobiciliğin etik değeri, tanımı, amacı, tarihçesi, türleri ve yöntemleri devlet ve siyaset bağlamında kavramsal olarak değerlendirilmektedir.

🔖

Cite This Article

SORGUN, B., DOĞAN, İ. (2023). In the Context of State and Politics Pressure Groups and Lobbying as a Political Communication Actor. İletişim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, Cilt: 3 Sayı: 2, 333–357. https://ajindex.com/articles/965733

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. Abadan, N. (1959). Devlet İdaresinde Menfaat Gruplarının Rolü. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 14(01). Akal, C. B. (2000). Devlet Kuramı. Ankara:
  2. Dost Kitabevi Yayınları.
  3. Akdağ, M. (2020). Medya Siyaset Etkileşimi Bağlamında Türkiye’de Siyasetin Medya Alanındaki Düzenlemeleri Üzerine Bir İnceleme. Erciyes İletişim Dergisi, 7(2), 1173-1197.
  4. Akdağ, M. (2020). Mesajların İletilmesinde Siyasal İletişim Araçları, Aktörleri ve Politikaları. M. Akgül, M. Başarır, M. Akgül, & M. Başarır içinde, Siyasal İletişim Yazıları (s. 185-206). Konya: Palet Yayınları.
  5. Akdağ, M., & Tanyeri, E. (2011). Halkla İlişkiler Etkinliği Olarak Lobiciliğin Yeni Boyutu: E-Lobicilik. M. Işık, & M. Akdağ içinde, Dünden Bugüne Halkla İlişkiler (s. 189-202). Konya: Eğitim Kitabevi.
  6. Arı, T. ( 2009). Amerika'da siyasal yapı, lobiler ve dış politika. Bursa: MKM Yayıncılık. Aslan, S. (2009). Siyasal İktidarı Etkileme Yöntemlerinden Biri Olarak Lobicilik. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi(23), 113-122.
  7. Atabek, Ü. (1999). Akademik İlgi Alanı Olarak Siyasal İletişim. İletişim Dergisi, 3, 7-11.
  8. Aziz, A. (2011). Siyasette Etkili İletişim Teknikleri. İstanbul:
  9. Başlık Yayın Grubu. Aziz, A. (2013). Siyasal İletişim. Ankara:
  10. Nobel Akademik Yayıncılık. Baritci, Z. (2020, Ocak). Siyasal İletişim Alanında Yazılan Doktora Tezlerine Dair Bir İnceleme. Aksaray İletişim Dergisi, 2(1), 82-95.
  11. Başarır, M. (2016). Politik Konuşmalardaki İkna ve Üslup Faktörlerinin Seçmenlerin Sosyo Demografik Özellikleri ile Siyasi Tercihlerine Göre Karşılaştırılması. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(6), 87-105.
  12. Başarır, M. (2019). Siyasal İletişim Sürecindeki Metaforik Üsluba İlişkin Betimleyici Bir Çalışma. Erciyes İletişim Dergisi, 6(1), 625-640.
  13. Başgil, A. F. (1946). Devlet Nedir. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 981-990. 08 20, 2020 tarihinde İstanbul Üniversitesi: https://cdn.istanbul.edu.tr/file/1CD58DF90A/2BC0EF10A70F46B5BC691F11DF0D5C18?doi= adresinden alındı Bayramoğlu, N. (1987).
  14. Avrupa Topluluğu, Ülkeleri ve Türkiye’nin Tanıtımı. Eskişehir. Bektaş, A. (1996).
  15. Kamuoyu, İletişim ve Demokrasi. İstanbul:
  16. Bağlam Yayıncılık. Bostancı, N. (1998).
  17. Siyaset, Medya ve Ötesi. Ankara:
  18. Vadi Yayınları.
  19. Bostancı, N. (2014). Editörün Notu. İ&D İletişim ve Diplomasi, 2(3), 1-3.
  20. Candan, K., & Bilgin, M. (211). Sivil İtaatsizlik. Yasama Dergisi(19), 57-94.
  21. Canöz, K. (2003). Tutum Oluşturma Etkinliği Olarak Lobicilik. Selçuk İletişim, 2(4), 21-29.
  22. Canöz, K. (2007). Halkla ilişkiler uygulama