AI Summary & Key Takeaways
AI InsightEducation programs can be organized for coaches on the subject.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The invisible barriers caused by attitudes and organizational prejudices that prevent women from reaching senior management positions are defined as the glass ceiling syndrome, and although the rate of participation in the workforce is increasing day by day, the number of women employees at senior management levels is still very limited and this situation is clearly seen in the field of sports as in many areas of society. The aim of this research is to determine the glass ceiling perception levels of coaches. The population of the research consists of coaches who actively worked in 2021-2022. The sample of the study consists of a total of 183 volunteer trainers (51 women and 132 men) who actively coached in various branches. A "Personal Information Form" was used to collect data on the demographic characteristics of the trainers. "Career Barriers Survey for Women Managers" was used to determine the glass ceiling perception levels of trainers. Frequency, mean, standard deviation and percentage analysis were used to analyze the data. The Independent Samples t-Test was used for comparing paired groups. ANOVA test was used for comparing more than two groups. As a result, a statistically significant difference was found between the glass ceiling perception levels of the trainers according to the variables of gender, educational status and professional experience (p<0.05). There was no statistically significant difference between the glass ceiling perception levels of the coaches according to the marital status and age (p>0.05). It is seen that multiple role taking, perceptions of personal preferences and stereotypes are more important factors in the career barriers of female coaches and it can be said that as the education level of coaches increases, their perceptions of glass ceiling also increase. Education programs can be organized for coaches on the subject.
Özet
Kadınların üst düzey yöneticilik pozisyonlarına gelmesini engelleyen tutumlar ve örgütsel önyargıların beslediği görünmez engeller cam tavan sendromu olarak tanımlanmaktadır ve işgücüne katılım oranı her geçen gün artmasına rağmen üst yönetim kademelerinde kadın çalışan sayısı hala çok sınırlı olmaktadır ve bu durum toplumun birçok alanında olduğu gibi spor alanında da net bir şekilde görülmektedir. Buradan hareketle gerçekleştirilen bu araştırmanın amacı, antrenörlerin cam tavan algı düzeylerini belirlemektir. Araştırmanın evrenini 2021-2022 yılında faal olarak çalışan antrenörler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise çeşitli branşlarda faal olarak antrenörlük yapan 51 kadın ve 132 erkek olmak üzere toplamda 183 gönüllü antrenör oluşturmaktadır. Antrenörlerin demografik özelliklerine ilişkin bilgiler “Kişisel Bilgi Formu” ve antrenörlerin cam tavan algı düzeylerini belirlemeye ilişkin bilgiler ise Karaca (2007) tarafından geliştirilmiş olan “Kadın Yöneticilerde Kariyer Engelleri Anketi” ile elde edilmiştir. Verilerin çözümlenmesinde ise frekans, ortalama, standart sapma ve yüzde analizi kullanılmıştır. Bağımsız Gruplar t-Testi ikili grupların karşılaştırılmasında kullanılmıştır. İkiden fazla grup karşılaştırmasında ise ANOVA testi uygulanmıştır. Gerçekleştirilen analizler sonucunda; cinsiyet, eğitim durumu ve mesleki deneyim değişkenlerine göre antrenörlerin cam tavan algı düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). Medeni durum ve yaş değişkenine göre ise antrenörlerin cam tavan algı düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Sonuç olarak, kadın antrenörlerin kariyer engellerinde, çoklu rol üstlenme, kişisel tercih algıları ve stereotiplerin daha önemli faktörler olduğu görülmektedir ve antrenörlerin eğitim düzeyleri arttıkça cam tavan algılarının da arttığı söylenebilir. Antrenörlere yönelik konu ile ilgili eğitim programları düzenlenebilir.