AI Summary & Key Takeaways
AI InsightRecurrence rates were low in our patient series and it was concluded that different local anesthesia methods did not affect the recurrence rate.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Benign soft tissue masses of the hand are more common than malignant and bone derived masses. Most of these can be treated with outpatient surgery. In the present study, we aimed to assess the diagnosis, recurrence rate and the effect of local anesthesia method on the recurrence rate of benign soft tissue masses treated with outpatient surgery. Method: 179 patients with histopathologically confirmed diagnosis of benign soft tissue mass who were treated with outpatient surgery between 2015 and 2020 were retrospectively reviewed. In addition to the demographic characteristics of the patients, the results were analyzed according to the exact diagnosis of the masses, anatomical locations and the local anesthesia method. Results: 96 (53%) patients were female and 83 (47%) were male. The mean age was 41.6 (10-75; SD: 15.1) years and the mean follow-up time was 47.4 (24-82; SD: 11.1) months. The anatomical localization of the mass was most common in the second and third finger rows (21% and 21%, respectively) and at the level of the proximal phalanx (22%). The most common diagnoses were tendon sheath giant cell tumor (27%) and ganglion cyst (16%). The recurrence rate was 6% among all patients. It was observed that 89 (49%) patients were operated under regional intravenous anesthesia (RIVA), and 90 (51%) patients were operated with infiltrative local anesthesia (LA). There was no significant difference in terms of recurrence between these two methods (p=0.546). Conclusion: Benign soft tissue masses of the hand can be successfully treated with outpatient surgery. Recurrence rates were low in our patient series and it was concluded that different local anesthesia methods did not affect the recurrence rate.
Özet
Amaç: Elin iyi huylu yumuşak doku kitleleri, kötü huylu kitlelere ve kemik kitlelerine kıyasla daha sık görülmektedir. Bu kitlelerin büyük çoğunluğu günübirlik cerrahi ile tedavi edilebilmektedir. Bu çalışmada günübirlik cerrahi ile tedavi edilen iyi huylu yumuşak doku kitlelerinin tanı dağılımını, nüks oranını ve lokal anestezi yönteminin nüks oranına etkisini incelemeyi amaçladık. Yöntem: 2015 ve 2020 yılları arasında günübirlik cerrahi ile tedavi edilen ve histopatolojik tanısı iyi huylu yumuşak doku kitlesi olan 179 hasta geriye dönük olarak incelendi. Hastaların demografik özelliklerine ek olarak kitlelerin histopatolojik tanıları, anatomik yerleşim yerleri ve yapılan lokal anestezi yöntemine göre veriler incelendi. Bulgular: Hastaların 96’sı (%53) kadın ve 83’ü (%47) erkek idi. Yaş ortalaması 41.6 (10-75; SS:15.1) yıl ve ortalama takip süresi 47.4 (24-82; SS:11.1) ay idi. Kitlenin anatomik yerleşim yeri en sık ikinci ve üçüncü parmak sıralarında (sırasıyla, %21 ve %21) ve proksimal falanks seviyesinde (% 22) idi. En sık görülen tanılar tendon kılıfı dev hücreli tümörü (%27) ve ganglion kisti (%16) idi. Nüks oranı tüm hastalar arasında %6 olarak bulundu. 89 (%49) hastanın cerrahisi bölgesel intravenöz anestezi (BİVA), 90 (%51) hastanın ise infiltratif lokal anestezi (LA) yöntemi ile yapıldığı tespit edildi. Bu iki yöntem arasında nüks açısından anlamlı bir farklılık bulunmadı (p=0.546). Sonuç: Elin iyi huylu yumuşak doku tümörleri günübirlik cerrahi ile başarılı bir şekilde tedavi edilebilmektedir. Hasta serimizde nüks oranları düşük görülmüş ve seçilen anestezi yönteminin nüks oranına etki etmediği sonucuna varılmıştır.