Journals / Trakya Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi / 2023 / Cilt: 13 Sayı: 26

On the Judicial-Criminal Duties, Authorities and Responsibilities of the Wazīr in the Great Seljūq State

Büyük Selçuklu Devleti’nde Vezirin Yargısal-Cezaî Görev, Yetki ve Sorumlulukları Üzerine

Pages
319–336
Publication Date
2023-07-21
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Finally, appreciations and criticism directed to the Great Seljūq wazīrs within justice and cruelty will be discussed.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In the Great Seljūq State, the wazīr was the highest administrative authority after the ruler.
📊
Key Findings & Data:According to the viewpoint of the period, the good or bad course of the sulṭān and the country depended on the wazīr.
💡
Conclusion & Impact:Finally, appreciations and criticism directed to the Great Seljūq wazīrs within justice and cruelty will be discussed.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Büyük Selçuklu Devleti · vezir · yargı

Abstract

In the Great Seljūq State, the wazīr was the highest administrative authority after the ruler. According to the viewpoint of the period, the good or bad course of the sulṭān and the country depended on the wazīr. As in the previous Islamic and Turkish-Islamic states, in the Great Seljūq State, the wazīr managed the state affairs with wide authority. Therefore, the wazīr had authority in administrative, military, financial, political and religious affairs. With an administrative hierarchy, each dīwān (dīwān-i inshā wa al-ṭughrā, dīwān-i istīfā-i mamālik, dīwān-i ishrāf-i mamālik, dīwān-i arż) constituting the state organization was subordinate to the dīwān-i a’lā, headed by the wazīr. Therefore, the wazīr was the head of the bureaucracy. The wazīr also had extensive judicial-criminal wide authority. In this study, it is going to be examined the issues in appointing and dismissing the ḳāḍī al-ḳuḍât and ḳāḍīs, dealing with complaints both in the dīwān al-maẓālim and out of the dīwān al-maẓālim, hearing a case, giving a verdict, forgiving the offences, revoking the punishments within the judicial-criminal duties, authorities and responsibilities of the wazīrs in the Great Seljūq State. Finally, appreciations and criticism directed to the Great Seljūq wazīrs within justice and cruelty will be discussed.

Özet

Büyük Selçuklu Devleti’nde vezir, hükümdardan sonra gelen en yüksek idareci idi. Dönemin telakkisine göre, sultanın ve ülkenin iyi veya kötü gidişatı vezire bağlıydı. Kendisinden önceki İslâm ve Türk-İslâm devletlerinde olduğu gibi, Büyük Selçuklu Devleti’nde de vezir, devlet işlerini geniş bir salâhiyetle sevk ve idare ederdi. Bu cümleden olarak vezir; idarî, askerî, malî, siyasî, dinî işlerde yetki sahibi idi. Devlet teşkilâtını oluşturan her bir dîvân (dîvân-i inşâ ve’t-tuğrâ, dîvân-i istifâ-yi memâlik, dîvân-i işrâf-i memâlik, dîvân-i arz), idarî bir hiyerarşi ile başında vezirin bulunduğu dîvân-i a’lâya bağlı idi. Dolayısıyla vezir, bürokrasinin başı idi. Bununla birlikte, geniş yargısal-cezaî salâhiyeti de haizdi. Bu çalışmada, Büyük Selçuklu Devleti’nde vezirin yargısal-cezaî görev, yetki ve sorumlulukları çerçevesinde kadı’l-kudat ve kadıları tayin etmek ve azletmek, gerek dîvân-i mezâlimde ve gerekse dîvân-i mezâlim dışında şikâyetlerle ilgilenmek, davalara bakmak, hükümler vermek, suçları bağışlamak, cezaları kaldırmak hususları ele alınacaktır. Nihayet, adalet ve zulüm ekseninde Büyük Selçuklu vezirlerine yöneltilen takdirler ve tenkitlere değinilecektir.

🔖

Cite This Article

TARİFCİ, S. (2023). On the Judicial-Criminal Duties, Authorities and Responsibilities of the Wazīr in the Great Seljūq State. Trakya Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 13 Sayı: 26, 319–336. https://ajindex.com/articles/956254

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. ABBÂS İKBÂL ÂŞTİYÂNÎ (1338/1959), Vezâret der Ahd-ı Selâtîn-i Bozorg-ı Selcûkî, İntişârât-ı Dânişgâh-ı Tehrân, Tahran. ABDÜ’L-AZÎZ ed-DÛRÎ (2019),
  2. İslam Kurumları Tarihi, Çev. K. KOÇ, Albaraka Yayınları, İstanbul. AHMED B. MAHMÛD (2011), Selçuknâme, Haz. E. MERÇİL, Bilge Kültür Sanat Yayınları, İstanbul. AHMED YESEVÎ, Dîvân-ı Hikmet (2015),
  3. Haz. H. BİCE, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları,
  4. Ankara.
  5. AKYÜZ, Vecdi (2002), “Müslüman Türk Devletlerinde Dîvân-ı Mezâlim Kurumu”, Ed. H. C. GÜZEL, K. ÇİÇEK, S. KOCA, Türkler, Yeni Türkiye Yayınları,
  6. Ankara, V, 210-234. ALİ HEYDERÎ, MERYEM YARAHMEDÎ, MUHAMMED RIZA HASANÎ-Yİ CELÎLİYÂN, ALİ NÛRÎ (1396/2017), “Tecellî-yi Âyîn-i ‘Kısse Ber Dâşten’ der Edebiyyât-ı Fârsî”, Metn-pijûhî-yi Edebî, Tâbistân, sâl-ı bîst û yek, şomâre-yi heftâd û do, 63-85.
  7. AMEDROZ, Henry Frederick (1911), “The Mazalim Jurisdiction in the Ahkam Sultaniyya of Mawardi”, The Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland, 635-674.
  8. AYAZ, Fatih Yahya (2013), “Vezir”, TDV İslâm Ansiklopedisi, Türkiye Diyanet Vakfı, İstanbul, XLIII, 79-80.
  9. BABİNGER, Franz (1934), “Wazīr”, Eds. M. Th. HOUTSMA, A. J. WENSINCK, H. A. R. GIBB, W. HEFFENING, E. LÉVI-PROVENÇAL, The Encyclopaedia of Islam, First Edition,
  10. E. J. Brill, Leiden, IV, 1135-1136. BUNDÂRÎ (1999), Zübdetü’n-nusra ve Nuhbetü’l-usra, Çev. K. BURSLAN, Irak ve Horasan Selçukluları Tarihi, Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara. CORCÎ ZEYDÂN (2009), İslâm Uygarlığı Tarihi, Çev. N. GÖK, İletişim Yayınları,
  11. İstanbul.
  12. DEVLETŞAH (2011), Tezkiretü’ş-şuarâ, Çev. N. LUGAL, Şair Tezkireleri, Pinhan Yayıncılık, İstanbul. EBÛ HÂMİD MUHAMMED el-GAZZÂLÎ (2016), Nasîhatü’l-mülûk, Çev. O. ŞEKERCİ, Mülkün Sultanlarına, Büyüyenay Yayınları, İstanbul. EBÛ’L-HASAN el-MÂVERDÎ (2014), Edebü’l-vezîr, Çev. İ. BARCA, Bilge Yöneticinin Elkitabı, Klasik Yayınları, İstanbul. EBÛ’L-HASAN el-MÂVERDÎ (2015), el-Ahkâmü’s-sultâniyye, Çev. A. ŞAFAK, Bedir Yayınevi, İstanbul. EVHADÜ’D-DÎN-İ ENVERÎ (1364/1985), Dîvân, Nşr. Saîd-i Nefîsî, İntişârât-ı Sikke-Pîrûz, Tahran. HANÇABAY, Halil İbrahim (2017), Abbâsîler Döneminde Vezirlik (295-530/908-1136),
  13. Klasik Yayınları, İstanbul. HÂNDMÎR (2535/1977), Dustûrü’l-vuzerâ, Nşr. Saîd-i Nefîsî, İntişârât-ı İkbâl, Tahran. HÂNDMÎR (1333/1954), Târîh-i Habîbü’s-siyer fî Ahbâr-ı Efrâd-ı Beşer, Ketâbhâne-yi Hayyâm, Tahran, II. HORST, Heribert (1964), Die Staatsverwaltung der Grosselguqen und Horazmsahs (1038-1251): Eine Untersuchung Nach Urkundenformularen der Zeit, Wiesbaden. İBN KESÎR (1995)