AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe study also shows Cage’s conviction in transforming an idea into an art piece at a time of contrary musical conventions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study intends to survey the use of silence in musical composition in the period starting from the eighteenth century and ending with John Cage’s 4’33’’. The various phases in the compositional evolution of 4’33’’ which is centered around the conceptual use of silence, are examined. Various elements such as chance music and noise – which can be considered as opposite of silence – used by Cage in different compositional periods are addressed. The sequential connection of these elements is evaluated for their contextual role with regards to silence. This composition is of seminal importance because it poses the most fundamental questions that would provide a definition of what music actually is. Although these ideas are seen as innovative, their historical similarity to the ideas about music in Neo-Platonic Ancient Roman philosophy is revealed. The study also shows Cage’s conviction in transforming an idea into an art piece at a time of contrary musical conventions.
Özet
Sessizlik olgusu tarih boyunca müzikte kullanılan önemli bir öge olmuştur. Besteci John Cage 4’33’’ isimli eserinde bu olguyu ön plana çıkartarak 20. yüzyıl müziğine yenilikçi bir yaklaşımla katkıda bulunmuştur. Bu çalışmada on sekizinci yüzyıldan başlayarak John Cage’in 1952 yılında yazdığı 4’33’’ isimli esere kadar sessizlik olgusunun müzikte nasıl kullanıldığı araştırılmıştır. Hiçbir istemli sesten oluşmayan eserin yaratılma sürecinde geçtiği çeşitli evreler üzerinden Cage’in bestecilik dönemlerinde etkilendiği farklı unsurlar anlatılmış, bestecinin şans müziği ve sessizliğin karşıtı olarak nitelendirilen gürültü ile yaptığı denemeleri sessizlik ile nasıl bağdaştırdığı hakkında bilgi verilmiştir. Bestecinin sessizlikle ilgili algıya dayalı fikirlerinin, eserin yaratılma sürecindeki etkisi incelenmiş ve bu fikirlerin her ne kadar yenilikçi olarak görülse de tarihsel olarak Yeni-Platoncu Antik Roma felsefesinde müzikle ilgili fikirlerle olan benzerliği ortaya konulmuştur. Ayrıca, sanatçıların yaratıcı bir fikri orijinal bir sanat eserine dönüştürme sürecinde gösterdikleri yaratma cesareti ve bu cesareti tetikleyen olgular Cage örneği üzerinden açıklanmıştır.