Journals / Bölge Çalışmaları Dergisi / 2023 / Cilt: 2 Sayı: 1

AFRİKA-VATİKAN İLİŞKİLERİNİN KURUMSALLAŞMA SÜRECİ

Pages
48–69
Publication Date
2023-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Afrika Sinodları ise Vatikan ve Afrika devletleri arasındaki kurumsal ilişkiye katkı sunmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Hristiyan dünyasının en güçlü figürlerinden biri olan Papalık, sadece dini olarak değil, politik olarak da etkili bir konumda olmuştur.
📊
Key Findings & Data:Vatikan uluslararası politikada pek göz önünde olmasa da etkin bir güç olagelmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Afrika Sinodları ise Vatikan ve Afrika devletleri arasındaki kurumsal ilişkiye katkı sunmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Vatikan · Papalık · SECAM

Özet

Hristiyan dünyasının en güçlü figürlerinden biri olan Papalık, sadece dini olarak değil, politik olarak da etkili bir konumda olmuştur. Katolikliğin manevi lideri Papa, Vatikan Devleti’nin de yöneticisi durumundadır. Vatikan uluslararası politikada pek göz önünde olmasa da etkin bir güç olagelmiştir. Hristiyanlık ve Afrika arasındaki ilişki çok eski zamanlara dayanmaktır. Afrika’daki Hristiyan inancının Katoliklik üzerindeki etkisi Hristiyan dünya için her zaman belirleyici olmuştur. Avrupa merkezli inanca muhalif hareketlerin de merkezlerinden biri olan Afrika’daki düşünceler Katolik dünyayı şekillendirmiştir. Sömürge döneminde misyonerlik faaliyetlerinin Afrika’daki etkisi sömürgeciler lehine, Afrika’daki halkların aleyhine olmuştur. Söz konusu etkiler ise hala devam etmektedir. Vatikan, II. Vatikan Konsülü sonrasında Afrika ülkeleriyle kurumsal ilişkiler tesis etmeye başlamıştır. Bu kapsamda Vatikan, kıta ülkelerindeki piskoposlar aracılığıyla kurumsal ilişkiler geliştirmeye başlamıştır. Vatikan tarafından 1962 yılında başlatılan kurumsal dışa açılım süreci neticesinde Avrupa merkezli bir Hristiyanlık anlayışının hâkim olduğu Afrika kıtası, Papalık tarafından daha çok yerel bir örgütleme olarak görülmüştür. Afrika’daki dekolonizasyon sürecinde Papa’nın Afrika ziyareti ve akabinde Kilise-Afrika kıtası ilişkilerinin ele alınacağı bir forum kurmak anlayışıyla tesis edilen “Afrika ve Madagaskar Piskoposluk Konferansları Sempozyumu (The Symposium of Episcopal Conferences of Africa and Madagascar-SECAM)” Vatikan-Afrika ilişkilerinde ilk kurumsal adım olmuştur. Afrika kıtasını ziyaret eden ilk Papa olan VI. Paul’un Temmuz 1969 tarihinde Uganda/Kampala ziyareti sırasında SECAM’ın başlangıcı yapılmıştır. I. ve II. Afrika Sinodları ise Vatikan ve Afrika devletleri arasındaki kurumsal ilişkiye katkı sunmuştur.

🔖

Cite This Article

SATIROĞLU, S. (2023). AFRİKA-VATİKAN İLİŞKİLERİNİN KURUMSALLAŞMA SÜRECİ. Bölge Çalışmaları Dergisi, Cilt: 2 Sayı: 1, 48–69. https://ajindex.com/articles/947814

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Borusso, P. (2014). Catholic Italy and Post-Colonial Africa: the New Subjects of an Informal Commitment in the 1960s. Cahiers de la Méditerranée, 88, 99-111.
  2. CARITAS. (2022). The Caritas in Africa. https://www.caritas.org/where-caritas-work/africa/
  3. CIA. (2022). The World Factbook. https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/vt.html
  4. Çoban, B. Z. (2020). Geçmişten Günümüze Papalık. İstanbul: İnsan Yayınları.
  5. Encyclopaedia Britannica. (2022). Lateran Treaty. https://www.britannica.com/event/Lateran-Treaty
  6. Evans, E. (1992). The Vatican’s Foreign Policy after the Collapse of Soviet Communism. World Affairs, 155(1), 27-30.
  7. Güllü, R. E. (2019). Vatikan'ın Devletleşmesi ve Türk Kamuoyu. Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları, 36, 1-28.
  8. Işık, H. (2001). Günümüzde Papalık Teşkilatı. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi, İstanbul. Krákorová, I., ve Österreicher, J. (2015). The Holy See As a Soft Power. International Multidisciplinary Scientific Conferences on Social Sciences and Arts. Albena-Bulgaristan Magesa, L. (2013). An Overview of 50 Years of Vatican II And The Church in Africa. Theological Studies, 74(2), 284-301.
  9. Matlary, J. H. (2007). The just peace: The Public and Classical Diplomacy of the Holy See. Cambridge Review of International Affairs, 14(2), 80-94.
  10. Mayer, J. F. (2000). II. Vatikan Konsili’nden sonra Hıristiyan Dünyasındaki Yeni Temayüller ve Gelişmeler. Divan: Disiplinlerarası Çalışmalar Dergisi, 9, 75-112.
  11. Orobator, A. E. (2013).
  12. After All, Africa is Largely a Nonliterate Continent: The Reception of Vatican II in Africa. Theological Studies, 74(2), 284-301. 67 Afrika-Vatikan İlişkilerinin Kurumsallaşma Süreci Rieck, C. E. ve Niebuhr, D. (2015). Microstate and Superpower-The Vatican in International Politics. KAS International Reports. Konrad Adenauer Stiftung (s. 38-60). https://www.kas.de/en/web/auslandsinformationen/articles SECAM. (2022a). About SECAM. https://secam.org/about-secam/ SECAM. (2022b). Regional Conferences of SECAM. https://secam.org/regional-conferences-of-secam/
  13. Sherwood, H. (2018, 27 August). How many believers are there around the world? The Guardian. https://www.theguardian.com/news/2018/aug/27/religion-why-is-faith-growing-and-what-happens-next
  14. Sundkler, B. ve Steed, C. (2004). A History of the Church in Africa. Cambridge: Cambridge University Press.
  15. Taşpınar, İ. (2011). Katolik Kilisesi’nin Modern Dünyaya Uyumu: II. Vatikan Konsili ve Katoliklerin Yakla. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Derg