SavedAdd your journal

Journals / Turkish Studies (Elektronik) / 2017 / Cilt: 12 - Sayı: 28

ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN ELEŞTİREL DÜŞÜNME EĞİLİMLERİNİN YORDAYICISI OLARAK KARAR VERMEDE ÖZ SAYGI VE KARAR VERME STİLLERİ

SELF-ESTEEM AND DECISION MAKING STYLES IN DECISION MAKING AS THE PREDICTORS OF CRITICAL THINKING DISPOSITIONS OF UNIVERSITY STUDENTS

OĞUZHAN ÇOLAKKADIOĞLU
SEVDA DOĞAN DOLAPÇIOĞLU
Pages
209–222
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak üniversite öğrencilerinin karar verme becerilerini geliştirmeye yönelik yapılacak grup rehberliği çalışmalarının onların eleştirel düşünme becerilerini de artıracağı düşünülmektedir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin eleştirel düşünme eğilimini karar vermede özsaygı ve karar verme stillerinin ne oranda yordadığını belirlemek amacıyla yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın örneklemini 2016-2017 eğitim-öğretim yılı bahar yarıyılında Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğrenimine devam eden toplam 435 öğrenci oluşturmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak üniversite öğrencilerinin karar verme becerilerini geliştirmeye yönelik yapılacak grup rehberliği çalışmalarının onların eleştirel düşünme becerilerini de artıracağı düşünülmektedir
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2016-2017 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin eleştirel düşünme eğilimini karar vermede özsaygı ve karar verme stillerinin ne oranda yordadığını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 2016-2017 eğitim-öğretim yılı bahar yarıyılında Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğrenimine devam eden toplam 435 öğrenci oluşturmuştur. Öğrencilerin 224’ü (51,5) kız ve 211’i (%48,5) erkek olup yaş ortalamaları 21.04’tür. Araştırmada öğrencilerin eleştirel düşünme eğilimini belirlemek için “California Eleştirel Düşünme Eğilimi Ölçeği”, karar vermede özsaygı ve karar verme stillerini belirlemek için “Melbourne Karar Verme Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmada eleştirel düşünme eğilimlerini, karar vermede özsaygı ve karar verme stillerinin ne oranda yordadığını ortaya çıkarmak için çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Çoklu doğrusal regresyon analizi sonucunda karar vermede özsaygı, dikkatli, kaçıngan, erteleyici ve panik alt ölçeklerinin birlikte, eleştirel düşünme eğilimini anlamlı olarak yordadığı görülmüştür. Söz konusu beş değişkenin eleştirel düşünme eğiliminin %44’ünü açıkladığı bulunmuştur. Çalışmada eleştirel düşünme ile karar vermede özsaygı ve dikkatli stil arasında pozitif yönde, kaçıngan, erteleyici ve panik stilleri arasında negatif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Öğrencilerin karar vermede öz saygı düzeyi ve dikkatli stil puanları artıkça eleştirel düşünme eğilimi puanları da artmakta, kaçıngan, erteleyici ve panik stilleri puanları azaldıkça eleştirel düşünme eğilimi puanları da azalmaktadır. Sonuç olarak üniversite öğrencilerinin karar verme becerilerini geliştirmeye yönelik yapılacak grup rehberliği çalışmalarının onların eleştirel düşünme becerilerini de artıracağı düşünülmektedir

Özet

Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin eleştirel düşünme eğilimini karar vermede özsaygı ve karar verme stillerinin ne oranda yordadığını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 2016-2017 eğitim-öğretim yılı bahar yarıyılında Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğrenimine devam eden toplam 435 öğrenci oluşturmuştur. Öğrencilerin 224'ü (51,5) kız ve 211'i (%48,5) erkek olup yaş ortalamaları 21.04'tür. Araştırmada öğrencilerin eleştirel düşünme eğilimini belirlemek için "California Eleştirel Düşünme Eğilimi Ölçeği", karar vermede özsaygı ve karar verme stillerini belirlemek için "Melbourne Karar Verme Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmada eleştirel düşünme eğilimlerini, karar vermede özsaygı ve karar verme stillerinin ne oranda yordadığını ortaya çıkarmak için çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Çoklu doğrusal regresyon analizi sonucunda karar vermede özsaygı, dikkatli, kaçıngan, erteleyici ve panik alt ölçeklerinin birlikte, eleştirel düşünme eğilimini anlamlı olarak yordadığı görülmüştür. Söz konusu beş değişkenin eleştirel düşünme eğiliminin %44'ünü açıkladığı bulunmuştur. Çalışmada eleştirel düşünme ile karar vermede özsaygı ve dikkatli stil arasında pozitif yönde, kaçıngan, erteleyici ve panik stilleri arasında negatif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Öğrencilerin karar vermede öz saygı düzeyi ve dikkatli stil puanları artıkça eleştirel düşünme eğilimi puanları da artmakta, kaçıngan, erteleyici ve panik stilleri puanları azaldıkça eleştirel düşünme eğilimi puanları da azalmaktadır. Sonuç olarak üniversite öğrencilerinin karar verme becerilerini geliştirmeye yönelik yapılacak grup rehberliği çalışmalarının onların eleştirel düşünme becerilerini de artıracağı düşünülmektedir

🔖

Cite This Article

ÇOLAKKADIOĞLU, O., DOLAPÇIOĞLU, S. D. (2017). ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN ELEŞTİREL DÜŞÜNME EĞİLİMLERİNİN YORDAYICISI OLARAK KARAR VERMEDE ÖZ SAYGI VE KARAR VERME STİLLERİ. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 12 - Sayı: 28, 209–222. https://ajindex.com/articles/94409

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Adair, J. (2000). Decision making and problem solving. USA: Universities Press.
  2. Casteel, J. D., & Stahl, R. J. (1997). Dootways to decision making, a handbook for teaching decision making strategies. Texas, Prufrock Press.
  3. Çokluk-Bökeoğlu, Ö. & Yılmaz, K. (2005). Üniversite öğrencilerinin eleştirel düşünmeye yönelik tutumları ile araştırma kaygıları arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 11 (41), 47-67.
  4. Barile, Jeffrey A. (2003). The role critical thinking dispositions play in the problem solving and decision making of urban elementary school principals, Unpublished doctoral thesis. Leadership in Urban Schools Program, USA. Bosch, K. & Helsdingen, A. S.(2002), Improving tactical decision making through critical thinking, Proceedings of the Human Factors and Ergonomics Society 46th Annual Meeting. 448-452.
  5. Byrnes, J. P. (2005). Self-regulated decision-making in children and adolescents. In J. E. Jacobs & P. A. Klaczynski (Eds.), The development of judgment and decision-making in children and adolescents (pp. 5-38).
  6. Lawrence Erlbaum. Churney, A. H. (2001). Promoting children’s social and emotional development: A follow up evaluation of an elementary school-based program in social decision-making/social problem-solving. Dissertation Abstracts International Section A: Humanities and Social Sciences, 62 (1-A): 75. Cüceloğlu, D. (1995). İyi düşün doğru karar ver (10. Baskı). İstanbul,
  7. Sistem Yayıncılık. Çolakkadıoğlu, O., & Deniz, M. E. (2015). Study on the validity and reliability of Melbourne Decision Making Scale in Turkey. Educational Research and Reviews, 10 (10), 1434-1441.
  8. Çolakkadıoğlu, O., & Güçray, S. S. (2007). Ergenlerde Karar Verme Ölçeği’ni Türkçe’ye uyarlama çalışması. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 7 (26), 61-71.
  9. Deniz, M. E. (2004). Üniversite öğrencilerinin karar vermede öz saygı, karar verme stilleri ve problem çözme yöntemleri arasındaki ilişkinin incelenmesi üzerine bir araştırma. Eğitim Araştırmaları Dergisi. 4, 25-35.
  10. Dongen, K., Schraagen, J. M; Eikelboom, A. & Brake, G. (2005). Supporting decision making by a critical thinking tool. Proceedings of the Human Factors and Ergonomics Society Annual Meeting. 49(3), 517-521.
  11. Duffy, J. (1998). Applying the critical thinking process to career decision making of adult learners. The Journal Of Continuing Higher Education, 46(1), 41-46.
  12. Dutoğlu, G. ve Tuncel, M. (2008). Aday öğretmenlerin eleştirel düşünme eğilimleri ile duygusal zeka düzeyleri arasındaki ilişki. Abant İzzet Baysal