Journals / Kastamonu Education Journal / 2015 / Cilt: 23 Sayı: 4

TEACHERS’ PERCEPTIONS ABOUT EDUCATION SUPERVISORS’ COMMUNICATION SKILLS

EĞİTİM DENETMENLERİNİN İLETİŞİM BECERİLERİNE İLİŞKİN ÖĞRETMEN ALGILARI

Pages
1535–1552
Publication Date
2015-12-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The research results show that there is no statistical difference among teachers' views of supervisors' communication skills regarding sex, graduation and field of study.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The purpose of the research is to determine education supervisors' communication skills according to teachers' views at secondary schools.
📊
Key Findings & Data:The sample of the research consists of 240 teachers selected from five distinct education areas in the city center of Van by using the stratified random sampling strategy.
💡
Conclusion & Impact:The research results show that there is no statistical difference among teachers' views of supervisors' communication skills regarding sex, graduation and field of study.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:iletişim · iletişim becerileri · denetmen

Abstract

The purpose of the research is to determine education supervisors' communication skills according to teachers' views at secondary schools. This survey model research is a quantitative study. The sample of the research consists of 240 teachers selected from five distinct education areas in the city center of Van by using the stratified random sampling strategy. The criterion of selecting teachers who attended the research was to have been supervised at least once. The data of the research were collected by asking teachers for their views via "Supervisors' Communication Skills Scale" developed by Özgözgü (2008a). The research results show that there is no statistical difference among teachers' views of supervisors' communication skills regarding sex, graduation and field of study. However, as seniority and times of the being supervised increases, teachers' perceptions on supervisors' communication skills decrease.

Özet

Bu araştırmanın amacı, eğitim denetmenlerinin iletişim becerilerine ilişkin öğretmen algılarını belirlemektir. Genel tarama modelindeki araştırma nicel yöntemle yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi, Van il merkezindeki beş eğitim bölgesinden oranlı tabakalı-seçkisiz yöntemlerle belirlenen ve ortaokullarda görev yapan 240 öğretmenden oluşmaktadır. Katılımcıların en az bir defa denetim geçirmiş olmaları ölçütü esas alınmıştır. Araştırmanın verileri Özgözgü (2008a) tarafından geliştirilen, Müfettişlerin İletişim Becerileri Ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Çalışmada öğretmenlerin görüşlerine göre eğitim denetmenlerinin, iletişim becerilerini ara sıra sergiledikleri; denetmenlerin iletişim becerilerine ilişkin öğretmen görüşleri arasında cinsiyet, öğrenim durumu ve branş alanına göre herhangi bir farklılığın olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Ancak, öğretmenlerin mesleki kıdemleri ve denetim geçirme sayıları arttıkça, denetmenlerin iletişim becerilerine ilişkin algılarının düştüğü görülmüştür.

🔖

Cite This Article

MEMDUHOĞLU, H. B., MAZLUM, M. M., ACAR, M. (2015). TEACHERS’ PERCEPTIONS ABOUT EDUCATION SUPERVISORS’ COMMUNICATION SKILLS. Kastamonu Education Journal, Cilt: 23 Sayı: 4, 1535–1552. https://ajindex.com/articles/940839

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. Abercrombie, D. W., Upson, A. J., Winship, A. E., & Shurman, J. G. (1893). On supervising private schools. The School Review, 1 (9), 557-566.
  2. Acar, N. P. (2002). İlköğretim müfettişlerinin öğretimsel liderlik davranışları. Yayımlanmamış yük- sek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi,
  3. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
  4. Altındağ, M. (2007). İlköğretim müfettişlerinin rehberlik değerlendirme ve soruşturma rolleri hakkında Ankara ili öğretmen ve müfettişlerinin görüşleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi,
  5. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  6. Arı, E., Pehlivanlar, E. ve Çömek, A. (2005). Lisansüstü Eğitim Öğrencilerinin Gördükleri Eğitim Hakkında Beklenti ve Görüşlerinin Belirlenmesi. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, (17), 231-235.
  7. Aslanargun, E. ve Göksoy, S. (2013). Öğretmen denetimini kim yapmalıdır?. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (Özel Sayı), 98-121.
  8. Aydın, İ. (2005). Öğretimde denetim: Durum saptama, değerlendirme ve geliştirme. Ankara:
  9. Pegem A Yayıncılık. Aydın, M. (2013). Çağdaş eğitim denetimi (7. bs). Ankara:
  10. Hatiboğlu Yayınevi.
  11. Aypay, A. (2010). Denetici profiline ilişkin sorunlar. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 8(3), 593-622.
  12. Baker, K. A. (2002).
  13. Organizational Communication, Chapter 13. http://www.au.af.mil/au/awc/ awcgate/doe/benchmark/ch13.pdf (erişim tarihi: 22.09.2012).
  14. Balaban, C. (2005). Aday öğretmenlerin işbaşında yetiştirilmesinde ilköğretim müfettişlerinin rolü. Ya- yımlanmamış yüksek lisans tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi,
  15. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu. Balcı, A. (2001). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem, teknik ve ilkeler (3.bs). Ankara:
  16. Pegem A Yayıncılık. Balcı, A., Aydın, İ., Yılmaz, K., Memduhoğlu, H. B. ve Apaydın Ç. (2007). Türk eğitim sisteminde ilköğretimin yönetimi ve denetimi: Mevcut durum ve yeni perspektifler. S. Özdemir, H. Ba- canlı, ve M. Sözer (ed.). Türkiye’de okul öncesi eğitim ve ilköğretim sistemi temel sorunlar ve çözüm önerileri içinde (s. 126-185). Ankara:
  17. Türk Eğitim Derneği Yayınları.
  18. Balcı, A., Demirkasımoğlu, N., Erdoğan, Ç. ve Akın, U. (2011). Turkish teachers’ and supervisors’ metaphorical perceptions about supervisors. International Research Journals, 2(10), 1602-1610.
  19. Başar, H. (2000). Eğitim Denetçisi. Ankara:
  20. Pegem A Yayıncılık. Başaran, İ. E. (1994). Türkiye eğitim sistemi. Ankara: Umut Sok. No:17-1.
  21. Başaran, İ. E. (2000). Eğitim yönetmi: Nitelikli okul. Ankara: Umut Sok. No:17-1.
  22. Burgaz, B. (1992). Türk eğitim sisteminde denetmenlerin başarılarını etkileyen neden