Journals / Kastamonu Education Journal / 2020 / Cilt: 28 Sayı: 3

Social Studies Teachers’ Views on Historical Cultural Heritage Education (The Case of Denizli)

Sosyal Bilgiler Öğretmenlerinin Tarihi Kültürel Miras Eğitimine İlişkin Görüşleri (Denizli Şehri Örneği)

Pages
1307–1320
Publication Date
2020-05-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Moreover, it was observed that the teachers were not indifferent to the historical cultural heritage elements in Denizli.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this research, the views of social studies teachers about historical cultural heritage education in Denizli province were tried to be put forward.
📊
Key Findings & Data:In the study, the opinions of 20 social studies teachers were taken.
💡
Conclusion & Impact:Moreover, it was observed that the teachers were not indifferent to the historical cultural heritage elements in Denizli.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sosyal Bilgiler · Kültür · Tarihi Kültürel Miras

Abstract

In this research, the views of social studies teachers about historical cultural heritage education in Denizli province were tried to be put forward. Phenomenology pattern was used in the study. In the study, the opinions of 20 social studies teachers were taken. Interview form was used as data collection tool. Content analysis method was used in the analysis of the resulting data. As a result of the research, it is seen that teachers are interested in historical cultural heritage education. The lack of visual material in the education of historical cultural heritage was the most encountered problem and the most preferred technique for this subject was trip-observation. It is also indicated that historical cultural heritage education should be given in Turkish course. Moreover, it was observed that the teachers were not indifferent to the historical cultural heritage elements in Denizli.

Özet

Bu araştırmada, Denizli ilindeki sosyal bilgiler öğretmenlerinin tarihi kültürel miras eğitimi ile ilgili görüşleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Araştırmada olgu bilim deseni kullanılmış, 20 sosyal bilgiler öğretmeninin görüşleri alınmıştır. Veri toplama aracı olarak görüşme formu kullanılmıştır. Ortaya çıkan verilerin analizinde içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, öğretmenlerin tarihi kültürel miras eğitimine ilgili oldukları görülmüştür. Tarihi kültürel miras eğitiminde görsel materyal eksikliği en çok karşılaşılan sorun olmuş ve bu konu için de en çok tercih edilen teknik gezi gözlem olmuştur. Öğretmeler tarafından tarihi kültürel miras eğitiminin Türkçe dersinde de verilmesinin uygun olduğu belirtilmiştir. Ayrıca öğretmenlerin Denizli’deki tarihi kültürel miras ögelerine karşı ilgisiz olmadıkları görülmüştür.

🔖

Cite This Article

AZRAK, S., YALÇINKAYA, E. (2020). Social Studies Teachers’ Views on Historical Cultural Heritage Education (The Case of Denizli). Kastamonu Education Journal, Cilt: 28 Sayı: 3, 1307–1320. https://ajindex.com/articles/940191

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Akar, İ., & Ahi, B. (2020). How is the environment in the mind of a gifted elementary school student? A phenomenology study. International Electronic Journal of Environmental Education, 10(1), 85-97.
  2. Akay, A.S. (2006). Somut olmayan kültürel mirasın tarih araştırmalarında kaynak olma özelliği. Milli Folklor Dergisi, 70. Akcay, A., & Altun, A. (2019). Farklı kısa süreli bellek uzamlarına sahip öğrencilerin farklı dikkat tasarımına sahip öğrenme ortamlarındaki göz hareketlerinin incelenmesi. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 9(2), 588-614. doi: 10.17943/etku.568192 Aksoy A. ve Enlil Z. (2012). Kültürel miras yönetiminde çağdaş yaklaşımlar. A. Aksoy ve D. Ünsal (Ed.), Kültürel miras yönetimi içinde (1. baskı, ss. 2-28). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  3. Arıkan, İ. (2012). İlköğretim 7. sınıf öğrencilerinin kültürel miras ile ilgili başarı düzeyleri ve tutumlarının bazı değişkenlerle incelenmesi: Adıyaman örneği. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Adıyaman Üniversitesi,
  4. Adıyaman. Aslan, E. ve Çulha B. (2008). “Kimiz biz” Türkiye’deki ilköğretim okullarında “ulusal kimlik” ve “kültürel miras eğitimi”. M. Safran ve D. Dilek (Ed.), 21. yüzyılda kimlik, vatandaşlık ve tarih eğitimi içinde (ss. 131-133). İstanbul:
  5. Yeni İnsan Yayınevi.
  6. Aslan, Z., Ardemagni, M. (2006). İntroducing young people to the protection of heritage sites and historic sites. http://www.iccrom.org/ifrcdn/pdf/ICCROM_09_ManualSchoolTeachers_en.p df. adresinden alındı. Artun, E. (2005). Popüler Türk kültürünün dünya kültürlerine etki ve katkısı. http://turkoloji.cu.edu.tr/HALKBILIM/50.php adresinden alındı. Avcı, M. ve Memişoğlu, H. (2016). Kültürel miras eğitimine ilişkin sosyal bilgiler öğretmenlerinin görüşleri. İlköğretim Online, 15(1),104-124.
  7. Başar, E. (1994). Eğitim sosyolojisi. Samsun: Eser Matbaası. Bıyıklı, S. G. (2010). Representation of cultural heritage in textbooks: Examination of the illustration in the 4th and 5th grade social studies textbooks (1974-2009) in Turkey. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Koç Üniversitesi,
  8. İstanbul.
  9. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, K. E., Akgün, E. Ö., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2011). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  10. Pegem Akademi Yayıncılık. Çankaya, E. (2006). Somut olmayan kültürel mirasın müzecilik bağlamında korunması. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Yıldız Teknik Üniversitesi,
  11. İstanbul.
  12. Çengelci, T. (2012). Sosyal bilgiler öğretim programında somut olmayan kültürel mirasın yeri. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(1)