AI Summary & Key Takeaways
AI InsightImproving core endurance is protective for physical inactivity.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: In medical faculty students’ investigation of risk factors for physical inactivity and fatigue and basic resilience is important to identify individuals at risk. The primary aim of this study was to determine the factors affecting core endurance, fatigue, and physical inactivity in medical faculty students. The secondary aim is to evaluate the relationship between core endurance and fatigue, physical activity, and low back pain. Additionally, to investigate the relationship between fatigue and physical activity level. Methods: This quantitative cross-sectional study was conducted with 201 healthy volunteer medical faculty students. Demographic data and the history of low back pain were recorded. The trunk flexors endurance test (FLET), Modified Biering-Sorensen test (MBST), and lateral bridge test (LBT) were used to measure trunk muscle core endurance. The physical activity levels of the participants were measured using the “International Physical Activity Scale” (IPAQ). The fatigue Severity Scale was used for the evaluation of fatigue. Results: FLET (p=0.021), MBST (p=0.004), LBT-Right (<0.001), LBT-Left (<0.001) tests were significantly higher in the group with FSS <2.3. A significant correlation was found between female gender and FLET (p<0.001), MBST (p<0.001), LBT-Right (p<0.001), LBT-Left (p<0.001). Gender (p=0.049), MBST (p=0.003) and MET 3 (p=0.025) were determined as factors affecting fatigue in the regression model. Female gender (OR= 0.376; p= 0.049) and MBST (OR= 0.986; p= 0.003) was determined as a risk factor for fatigue. Conclusion: Female gender, decreased core endurance, and physical inactivity are protective factors affecting fatigue in medical school students. Age, gender, body mass index, smoking, alcohol, and low back pain history were not found to be risk factors for physical inactivity. Improving core endurance is protective for physical inactivity.
Özet
Amaç: Tıp fakültesi öğrencilerinde fiziksel hareketsizlik, yorgunluk ve temel dayanıklılık için risk faktörlerinin araştırılması, risk altındaki bireyleri belirlemek için önemlidir. Araştırmanın temel amacı, tıp fakültesi öğrencilerinde yorgunluğu, fiziksel aktivite düzeyini ve kor enduransını etkileyen faktörleri belirlemektir. İkincil amaç ise, gövde dayanıklılığı ile yorgunluk, fiziksel aktivite ve bel ağrısı arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. Ayrıca yorgunluk ile fiziksel aktivite düzeyi arasındaki ilişkinin de araştırılmasıdır. Yöntemler: Bu nicel kesitsel çalışma, 201 sağlıklı gönüllü tıp fakültesi öğrencisi ile yapılmıştır. Demografik veriler ve bel ağrısı öyküsü kaydedildi. Gövde kas çekirdek dayanıklılığını ölçmek için gövde fleksör dayanıklılık testi (FLET), Modifiye Biering-Sorensen testi (MBST) ve lateral köprü testi (LBT) kullanıldı. Katılımcıların fiziksel aktivite düzeyleri “Uluslararası Fiziksel Aktivite Ölçeği” (IPAQ) kullanılarak ölçüldü.Katılımcıların yorgunluk düzeyi Yorgunluk Şiddet Ölçeği (FSS) ile değerlendirildi. Bulgular: Katılımcıların gövde endurans ölçümleri yorgunluk düzeyine göre değerlendirildiğinde; gövde fleksör dayanıklılık testi (FLET) (p=0,021), Modifiye Biering-Sorensen testi (MBST) (p=0,004), lateral köprü testi-Sağ (LBT-Sağ) (<0,001), lateral köprü testi-Sol (LBT-Sol) (<0,001) testleri Yorgunluk Şiddet Ölçeği <2,3 olan grupta anlamlı olarak daha yüksekti. Kadın cinsiyet ile FLET (p<0,001), MBST (p<0,001), LBT-Sağ (p<0,001), LBT-Sol (p<0,001) arasında anlamlı ilişki bulundu. Regresyon modelinde yorgunluğu etkileyen faktörler olarak cinsiyet (p=0.049), MBST (p=0.003) ve MET 3 (p=0.025) belirlendi. Kadın cinsiyet (OR= 0.376; p= 0.049) ve MBST (OR= 0.986; p= 0.003) yorgunluk için risk faktörü olarak belirlendi. Sonuç: Kadın cinsiyet, kor enduransının azalması ve fiziksel inaktivite, tıp fakültesi öğrencilerinde yorgunluğu etkileyen koruyucu faktörlerdir. Yaş, cinsiyet, beden kitle indeksi, sigara, alkol ve bel ağrısı öyküsü fiziksel inaktivite için risk faktörü olarak saptanmamıştır. Kor enduransının iyileştirilmesi fiziksel inaktivite için koruyucudur.