AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAccording to the results, the nanofluids prepared with 0.2% SDS began to collapse within a few minutes.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Nanofluids have been considered as new potential heat transfer fluids, but there are controversial results about the stability and thermophysical properties of nanofluids in literature. In this experimental study, nanofluids at different aluminium oxide (Al2O3) volume fractions (0.3–1.1%) and sodium dodecyl sulfate (SDS) surfactant weight fractions (0.2–0.8%) were prepared by utilizing the two-step method. Stability of the obtained nanofluids was determined according to the sedimentation method, zeta potential and average particle size analysis. Density, viscosity and thermal conductivity of the nanofluids were measured experimentally from 298 K to 338 K. According to the results, the nanofluids prepared with 0.2% SDS began to collapse within a few minutes. However, it was observed that the stability of nanofluids prepared with 0.4% SDS, 0.6% SDS, and 0.8% SDS changed with the particle concentration. Besides, relative density values of nanofluids were found to be independent of temperature for each particle concentration. While relative viscosity of nanofluids increased with temperature, the highest relative thermal conductivity values of nanofluids with different weights of SDS were achieved at different temperatures. In general, relative thermal properties tend to increase with an increase in particle concentration. It has been observed that the stability and dispersion of nanofluids have a high effect on thermophysical properties.
Özet
Nanoakışkanlar, yeni potansiyel ısı transfer akışkanları olarak kabul görmektedir; ancak literatürde nanoakışkanların kararlılığı ve termofiziksel özellikleri hakkında tartışmalı sonuçlar bulunmaktadır. Bu deneysel çalışmada, farklı hacim oranlarında alüminyum oksit (Al2O3) (%0,3–1,1) ve farklı ağırlık oranlarında sodyum dodesil sülfat (SDS) yüzey aktif madde (%0,2-0,8) içeren nanoakışkanlar, iki adımlı metot kullanılarak hazırlanmıştır. Elde edilen nanoakışkanların kararlılıkları, sedimantasyon yöntemi, zeta potansiyel ve ortalama boyut analizlerine göre belirlenmiştir. Nanoakışkanların yoğunluğu, viskozitesi ve ısıl iletkenliği 298 K ile 338 K sıcaklık aralığında deneysel olarak ölçülmüştür. Elde edilen sonuçlara göre, %0,2 SDS ile hazırlanan nanoakışkanlar birkaç dakika içerisinde çökmeye başlamıştır. Bunun yanı sıra %0,4 SDS, %0,6 SDS ve %0,8 SDS ile hazırlanan nanoakışkanların partikül konsantrasyonu ile kararlılıklarının değiştiği gözlemlenmiştir. Nanoakışkanların temel akışkana göre bağıl yoğunluk değerlerinin her bir partikül konsantrasyonu için sıcaklıktan bağımsız olduğu bulunmuştur. Nanoakışkanların bağıl viskozitesi sıcaklıkla artarken, farklı SDS ağırlıkları ile hazırlanan nanoakışkanların en yüksek bağıl ısıl iletkenlik değerlerine farklı sıcaklıklarda ulaşılmıştır. Genel olarak, bağıl termal özellikler, partikül konsantrasyonundaki artışla artış eğilimi göstermektedir. Nanoakışkanların kararlılığı ve dispersiyonunun termofiziksel özellikler üzerinde yüksek bir etkiye sahip olduğu gözlemlenmiştir.