AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAs a result, it is not possible to extend the scope of risky areas and risky structures in accordance with Law no. 6306 for risk free areas in risky areas.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Law on Transformation of Areas at Risk of Natural Disaster (Law no. 6306) regulates precautionary measures against a disaster in the pre-impact phase. Although these precautions can be established by using other means in the legislation, under this law, the legistator gives the related authority to authorise the powers similar to the broad powers of extraordinary law. As a result of being too broad and depending solely on economic impetus compared to the actual threat of disaster, these authorities put restrictions largely on property rights. It has been claimed that the law no. 6306 expands the boundary of the limitation of rights and freedoms as the scope of discretion that the Law attributes to authorities with extraordinary powers covers not only the risky areas and buildings but also some risk free buildings in a risky area. Aforementioned claim constitutes the justification of annulment decision of the Supreme Court. The second regulation, which the legislator took into the scope of the Law through paying the values of the risk-free buildings after the annulment decision regarding the risk-free buildings in a risky area, was also canceled by the Supreme Court due to similar justification. As a result, it is not possible to extend the scope of risky areas and risky structures in accordance with Law no. 6306 for risk free areas in risky areas.
Özet
6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun, afet öncesi süreçte, afete karşı alınacak tedbirleri düzenlemektedir. Bu tedbirler her ne kadar mevzuattaki diğer araçlarla da tesis edilebilir nitelikteyse de, kanun koyucu bu Kanun kapsamında idareye olağanüstü hukukun geniş yetkilerine benzer yetkiler tanımıştır. Bu yetkiler, afet riskinin yarattığı tehditle orantılı olarak geniş ve yalnızca ekonomik temelli olduğundan daha çok mülkiyet hakkına yönelik kısıtlamalar getirmiştir. Kanun’un idarelere tanıdığı ve olağanüstü yetkilerle donattığı takdir yetkisinin riskli alan ve riskli yapı dışında, riskli alandaki risksiz kimi yapıları da kapsaması üzerine, 6306 sayılı Kanun’un, hak ve özgürlüklerin sınırlandırılmasının sınırının aştığı iddia edilmiştir. Söz konusu iddia, Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararlarının da gerekçesini oluşturmaktadır. Kanun koyucunun riskli alandaki risksiz yapılara ilişkin bu iptal kararı üzerine, risksiz yapıların değerleri ödenmek suretiyle yeniden Kanun’un kapsamına aldığı ikinci düzenlemesi de Anayasa Mahkemesince benzer gerekçe ile iptal edilmiştir. Sonuç olarak, 6306 sayılı Kanun’un amaç maddesine uyumlu olarak riskli alanlar ve riskli yapılarla sınırlı kapsamının, riskli alandaki risksiz yapıları kapsayacak biçimde genişletilmesi mümkün değildir.