Journals / darulfunun ilahiyat / 2018 / Cilt: 29 - Sayı: 2

The Right to Die: A Comparative Approach from the Point of Fritz Jahr and Islamic Law

Ölme Hakkı: Fritz Jahr ve İslam Hukuku Açısından Mukayeseli Bir Yaklaşım

Pages
269–286
Publication Date
2018-12-06
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

After offering a general theory, the matter is exemplified via the subject ofsuicide, which will be examined at both the theoretical and practical level.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Under the principle of humanism, the anthropocentric thought placing humans at the center of the universe, humans arethe sole judge of their own intellect, emotion, and self.
📊
Key Findings & Data:By this reckoning, humans, being the measure of all things, believethey have the right to die.
💡
Conclusion & Impact:After offering a general theory, the matter is exemplified via the subject ofsuicide, which will be examined at both the theoretical and practical level.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ölme hakkı · İntihar · Fritz Jahr

Abstract

Under the principle of humanism, the anthropocentric thought placing humans at the center of the universe, humans arethe sole judge of their own intellect, emotion, and self. By this reckoning, humans, being the measure of all things, believethey have the right to die. In this article, this important issue to bioethics is presented in a comparative form. First, spaceis given to the opinions of Fritz Jahr, the first to use the term bioethics; second, the question of whether Islamic lawincludes the right to die will be discussed. After offering a general theory, the matter is exemplified via the subject ofsuicide, which will be examined at both the theoretical and practical level.

Özet

İnsanı evrenin merkezine yerleştiren antroposentrik düşünce, insanın kendi akıl, duygu ve benlik denetiminden başkaherhangi bir denetleyiciyi kabul etmemesini ister. Bu yaklaşımın sonucu olarak her şeyin ölçüsü kabul edilen insan,ölme hakkına sahip olduğunu düşünür. Makalemizde biyoetiğin önemli problemlerinden biri haline gelen bu düşünce,mukayeseli bir şekilde ortaya konulacaktır. Öncelikle, biyoetik terimini ilk kullanan Fritz Jahr’ın konu hakkındaki görüşlerineyer verilecek daha sonra ise İslam hukuku açısından ölme hakkının olup olmadığı üzerinde durulacaktır. Genel bir teorisunulduktan sonra mesele, intihar konusu üzerinden örneklendirilerek hem teorik hem de pratik düzeyde incelenecektir.Sonuç kısmında ise iki yaklaşım mukayese edilecektir.

🔖

Cite This Article

BAYDAR, T. E. (2018). The Right to Die: A Comparative Approach from the Point of Fritz Jahr and Islamic Law. darulfunun ilahiyat, Cilt: 29 - Sayı: 2, 269–286. https://ajindex.com/articles/92708

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Abdülazîz el-Buhârî, Alâüddin Abdülazîz b. Ahmed b. Muhammed. Keşfü’l-esrâr alâ usûli’l-Pezdevî. Dersaâdet: Şirket-i Sahafiye-i Osmaniye, 1308. Âmidî, Ebû’l-Hasen Seyfeddin Alî b. Muhammed b. Sâlim. el-İhkâm fî usûli’l-ahkâm. Kahire: Dârü’l-Kütübi’l-Hidiviyye, 1332/1914.
  2. Baydar, Tuba Erkoç. “Fıkhî Açıdan Ötanazi ve Tedavinin Esirgenmesi.” Doktora tezi, MÜSBE, 2017.
  3. Bilmen, Ömer Nasuhi. Dini Bilgiler: Sualli-Cevaplı. İstanbul: Bilmen Yayınevi, 1391/1971. Büceyrimî, Süleyman b. Muhammed b. Ömer. Tuhfetü’l-habîb alâ şerhi’l-Hatîb. Beyrut: Dâru’l-Maʻrife, 1398/1978. Cessâs, Ebû Bekr Ahmet b. Ali er-Razî. Ahkâmü’l-Kur’ân. thk. Muhammed es-Sâdık el-Kamhavî. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, 1996. el-Fetâvâ’l-Hindiyye. haz. Burhanpurlu Şeyh Nizam, Şeyh Vecîhüddîn, Şeyh Celaleddin Muhammed, Kadı Muhammed Hüseyin, Molla Hamid. Diyarbakır: el-Mektebetü’l-İslâmiyye, 1393/1973.
  4. Eser, Salih. “İntihar, Hayatın Başlangıcı ve Sonu.” Hayatın Başlangıcı ve Sonu: Tıbbî, Dini ve Etik Sorunlar. haz. Hakan Ertin, Merve Özdemir. İstanbul: İstanbul Araştırma ve Eğitim Vakfı (İSAR) Yayınları, 2013. Fahreddîn er-Râzî, Muhammed b. Ömer b. Hüseyin. et-Tefsîrü’l-kebîr. Beyrut: Dâru İhyai’t-Türâsi’l-Arabî, t.y. Fernandes, Ashley K. “Euthanasia, Assisted Suicide and the Philosophical Anthropology of Karol Wojtyla.” (Yayınlanmamış Doktora tezi, Georgetown Üniversitesi, 2008). Gazzâlî, Muhammed b. Muhammed b. Muhammed b. Ahmed. el-Vasît fi’l-mezheb. thk. Ahmed Mahmûd İbrâhim, Muhammed Tamir. Kahire: Dâru’s-Selâm, 1418/1997.
  5. Hacak, Hacak. “İslâm Hukukunun Klasik Kaynaklarında Hak Kavramının Analizi.” Doktora tezi, MÜSBE, 2000.
  6. Hökelekli, Hayati. “İntihar.” TDV İslâm Ansiklopedisi (DİA), XXII. Hume, David. “Of Suicide.” in Ethical Issues in Death and Dying, edited by. Robert Veatch, Tom Beauchamp. USA: Georgetown University Press, 1996. İbn Âbidîn, Muhammed Emîn b. Ömer b. Abdilazîz el-Hüseynî. Reddü’l-muhtâr ale’d-Dürri’lmuhtâr. thk. Âdil Ahmed Abdülmevcûd, Alî Muhammed Muavvez. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’lİlmiyye, 1415/1994. İbn Hacer el-Askalânî, Ebü’l-Fazl Şihâbüddîn Ahmed b. Alî b. Muhammed İbn Hacer. Fethu’l-bârî bi-şerhi Sahîhi’l-Buhârî. thk. Abdulaziz b. Abdullah b. Bâz, Muhammed Fuad Abdulbaki, Muhibbuddin el-Hatîb. Beyrut: Dâru’l-Ma’rife, t.y. Jahr, Fritz. Essasys in Bioethics. çev. Irene M. Miller, Hans-Martin Sass. Münster: LIT Verlag 2013.
  7. Kant, Immanuel. Ethica: Etik Üzerine Dersler. çev. Oğuz Özügül, İstanbul: Pencere Yayınları, 2007. Kâsânî, Alâüddîn Ebû Bekr b. Mes’ûd b. Ahme