Journals / Çanakkale Onsekiz Mart University Journal of Marine Sciences and Fisheries / 2020 / Cilt: 3 Sayı: 1

Socio-economic Status of Small-Scale Fisheries, Çanakkale (Northern Aegean) Turkey

Küçük Ölçekli Balıkçılığın Sosyo-Ekonomik Durumu, Çanakkale (Kuzey Ege), Türkiye

Pages
19–26
Publication Date
2020-07-03
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Results indicated that 95.04% of the boats were made of wood, 97.11% of the boat owners were male, and all the fishermen were over 25 years old.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, the socio-economic structure of the fishermen operating in Çanakkale were examined.
📊
Key Findings & Data:Related data were obtained from regional fishery cooperatives and face-to-face interviews with boat owners that are registered in the Provincial Directorate of Agriculture and Forestry.
💡
Conclusion & Impact:Results indicated that 95.04% of the boats were made of wood, 97.11% of the boat owners were male, and all the fishermen were over 25 years old.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Çanakkale · Balıkçılık · Sosyo-Ekonomi

Abstract

In this study, the socio-economic structure of the fishermen operating in Çanakkale were examined. Related data were obtained from regional fishery cooperatives and face-to-face interviews with boat owners that are registered in the Provincial Directorate of Agriculture and Forestry. For this purpose, 803 fishing vessels smaller than 12 m and licensed in Çanakkale were divided into 3 size groups and a survey was conducted with a total of 242 (30.14%) fishermen selected by "stratified random sampling". Results indicated that 95.04% of the boats were made of wood, 97.11% of the boat owners were male, and all the fishermen were over 25 years old. The majority of fishermen (46.69%), were primary school graduates. In addition, almost 90% of fishermen had social securities. When asked why they chose fishing as an occupation 35.54% stated that it was family profession and 32.23% emphasized that they had no other option while 29.75% expressed their passion for the sea. In addition, 63.63% of the fishermen never had a profession other than fisheries, 61.57% were members of fishing cooperatives and 90% marketed their products through brokers. Although 66.70% of the fishermen stated that they were not satisfied with the level of income, the majority (89.67%) did not want to leave fisheries. The results indicated that, despite small scale fisheries is a challenging occupation with limited income, it is perceived as an crucial and important way of life in Çanakkale region. The results of the study can assist policymakers to develop management strategies regarding the sustainability of small-scale fisheries in the province of Çanakkale.*This research is a part of Erhan Şahin’s MSc Thesis.

Özet

Bu çalışmada, Çanakkale’de faaliyet gösteren küçük ölçekli balıkçıların sosyo-ekonomik durumu ortaya çıkarılmıştır. Çalışmada balıkçıları sosyo-ekonomik yönden değerlendire bilmek için gerekli veriler; bölgede faaliyet gösteren su ürünleri kooperatifleri, Tarım ve Orman İl Müdürlüğü kayıtlarda yer alan tekne sahipleri ile yapılan yüz yüze görüşmelerden elde edilmiştir. Bu amaçla Çanakkale’de ruhsatlı 12 m’den küçük toplam 803 adet balıkçı gemisi, 3 boy grubuna ayrılarak her boy grubunda “Tabakalı rastgele örnekleme” gerçekleştirilerek toplam 242 adet (%30,14) balıkçıyla anket yapılmıştır. Çalışmada teknelerin %95,04‘ünün ahşap malzemeden yapıldığı, tekne sahiplerinin %97,11’inin erkek olduğu, balıkçıların 25 yaşından büyük oldukları görülmüştür. Balıkçıların %46,69’u gibi büyük çoğunluğunun ilkokul mezunu olduğu belirlenmiştir. Bunun yanında, balıkçıların %90’nına yakını sosyal güvenceye sahiptir. Ayrıca balıkçılığı seçme nedenlerinin ne olduğu sorusuna %35,54’ü baba mesleği, %32,23’ü zorunluluk, %29,75’i sevmek cevabını vermişlerdir. Ankete katılan balıkçıların %63,63’ünün balıkçılık dışında bir mesleğinin olmadığı, %61,57’sinin bir kooperatife ortak olduğu ve ürünlerini komisyoncu (%90) aracılığıyla pazarladıkları belirlenmiştir. Elde edilen gelirden %66,70’i memnun olmasa da çoğunluğu (%89,67) balıkçılığı bırakmak istememektedir. Sonuç olarak Küçük Ölçekli Balıkçılık yapılması zor ve zahmetli aynı zamanda gelir açısından yetersiz olsa da Çanakkale bölgesi için vazgeçilmez bir meslek ve geçim kaynağıdır. Çalışmanın sonuçları, balıkçılık yönetimindeki politika yapıcıların Çanakkale ilindeki küçük ölçekli balıkçılık mesleğinin sürdürülebilirliğine ilişkin politikalar geliştirmelerine yardımcı olabilir. Bu araştırma, Erhan ŞAHİN’nin Yüksek Lisans Tez çalışmasının bir bölümüdür.

🔖

Cite This Article

ŞAHİN, E., ÖZEKİNCİ, U. (2020). Socio-economic Status of Small-Scale Fisheries, Çanakkale (Northern Aegean) Turkey. Çanakkale Onsekiz Mart University Journal of Marine Sciences and Fisheries, Cilt: 3 Sayı: 1, 19–26. https://ajindex.com/articles/926322

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Akyol, O., & Ceyhan, T. (2010). Gökçeada (Ege Denizi) Kıyı Balıkçılığı ve Balıkçılık Kaynakları. Su Ürünleri Dergisi, 27(1), 1-5. http://www.egejfas.org/tr/issue/4998/67653
  2. Akyol, O., & Perçin, F. (2006). Tekirdağ İli (Marmara Denizi) Kıyı Balıkçılığı ve Sorunları. Su Ürünleri Dergisi, 23(3), 423-426. http://www.egejfas.org/tr/issue/5013/67920
  3. Alıçlı, Z.T., Doğan, K., & Altunay, M.A. (2019). Marmara Ereğlisi (Tekirdağ) küçük ölçekli balıkçılık faaliyeti ve balıkçıların sosyo-ekonomik yapısının analizi. Aquatic Research, 2(4), 200-210. https://doi.org/10.3153/AR19019
  4. Ayyıldız, M., & Balık, İ. (2019). Yalova İli’nde Deniz Balıkçılığı ve Balıkçıların Sosyo-Ekonomik Yapısı, Kent Akademisi, 12 (38), Issue 2, Pages. 288-298
  5. Benli, K. (2009). İstanbul İli Marmara Denizi Sahil Şeridi Deniz Balıkçılığının Sosyo-Ekonomik Yapısı ve Deniz Ürünleri Pazarlanması. (Yüksek Lisans Tezi). NKÜ Fen Bil. Ens. Tarım Ekonomisi ABD. 186s. Çalık, S., & Sağlam, E. N. (2015). Ordu İlinde Küçük Ölçekli Balıkçılığın Sosyo-Ekonomik Yapısının Belirlenmesi. Türk Denizcilik ve Deniz Bilimleri Dergisi, 1(2), 107-113.
  6. Çeliker, S. A., Korkmaz, A. Ş., Demir, A., Gül, U., Dönmez, D., Özdemir, İ., & Kalanlar, Ş. (2008). Ege Bölgesi’nde Su Ürünleri Avcılığı Yapan İşletmelerin Sosyo-Ekonomik Analizi. Tarımsal Ekonomi Araştırma Enstitüsü, Ankara, 107s. Çeliker, S.A., Dönmez, D., Gül, U., Demir, A., Genç, Y., Kalanlar, Ş. & Özdemir, İ. (2006). Karadeniz Bölgesi’nde Su Ürünler Avcılığı Yapan işletmelerin Sosyo-Ekonomik Analizi, Tarımsal Ekonomi Araştırma Enstitüsü, Yayın No: 143, Ankara.
  7. Demirci, S., Aytekin, N., & Şimşek, E.,(2015). İskenderun Balıkçı Barınağında Sosyo-Ekonomik Durum. SUMDER Su Ürünleri Dergisi Sayı: 58-60.
  8. Doğan, K. (2010). İstanbul Su Ürünleri Kooperatifleri ve Ortaklarının Sosyo-Ekonomik Analizi. Journal of FisheriesSciences.com 4(4), 318-328. https://doi.org/10.3153/jfscom.2010035
  9. Doğan, K., & Gönülal, O. (2011). Gökçeada (Ege Denizi) Balıkçılığı ve Balıkçıların Sosyo-Ekonomik Yapısı. Karadeniz Fen Bilimleri Dergisi,2(3),57-69.
  10. FAO (2020). Report of the forty-third session of the General Fisheries Commission for the Mediterranean (GFCM)−Athens, Greece, 4–8 November 2019. GFCM Report no.43.Rome.https://doi.org/10.4060/ca8379en
  11. Franquesa, R., Malouli, I.M. & Alarcón, J.A. (2001). Feasibility assessment for a database on socio-economic indicators for Mediterranean fisheries. Studies and Reviews. General Fisheries Commission for the Mediterranean. No. 71. Rome, FAO. 55p. ISBN: 92-