SavedAdd your journal

Journals / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2016 / Cilt: 16 Özel Sayı

İş Yükü Algısı ve İş Yükünün İnsan Kaynakları Yönetiminde Kullanımı: Eskişehir’de Otel İşletmeleri Örneği

Arş. Grv. Ezgi ATİK
Prof. Dr. Meryem AKOĞLAN KOZAK
Pages
341–366
Publication Date
2016-11-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca, yöneticilerin insan kaynakları yönetimi ile ilgili faaliyetleri yürütürken iş yüküne en fazla planlama ve kariyer yönetimi fonksiyonlarında önem verdiklerine yönelik bulgulara da ulaşılmıştır

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Otel işletmelerinde çalışanların performansında iş yükü önemli bir faktördür.
📊
Key Findings & Data:Çalışma, Eskişehir’de bulunan 23 otelden 262 çalışan ve 90 yönetici olmak üzere toplam 352 çalışanın katılımı ile gerçekleştirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca, yöneticilerin insan kaynakları yönetimi ile ilgili faaliyetleri yürütürken iş yüküne en fazla planlama ve kariyer yönetimi fonksiyonlarında önem verdiklerine yönelik bulgulara da ulaşılmıştır
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler İnsan Kaynakları Yönetimi Fonksiyonları · İş Yükü · İş Yükü Modelleri

Özet

Öz Otel işletmelerinde çalışanların performansında iş yükü önemli bir faktördür. Aynı zamanda, iş yükünün yöneticiler tarafından dikkate alınması insan kaynakları yönetimindeki birçok sorunun önlenmesine de katkı sağlamaktadır. Otel çalışan ve yöneticilerinin iş yükü algılarının belirlenmesine yönelik hazırlanan bu çalışmada ayrıca, yöneticilerin insan kaynakları fonksiyonlarının yürütülmesinde iş yüküne verdikleri önem de belirlenmeye çalışılmaktadır. Çalışma, Eskişehir’de bulunan 23 otelden 262 çalışan ve 90 yönetici olmak üzere toplam 352 çalışanın katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında, anket tekniğinden yararlanılmıştır. Elde edilen veriler; faktör analizi, bağımsız örneklem T testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Pearson korelasyon analizi ile test edilmiştir. Araştırmada; çalışan ve yöneticilerin iş yükü algılarının, fiziksel, zihinsel, konumsal, çevresel ve duygusal olmak üzere toplam beş faktörden oluştuğu belirlenmiştir. Çalışanların ve yöneticilerin demografik özellikleri ile iş yükü algıları arasında eğitim durumu, departman, yaş ve iş tecrübesi açısından anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Çalışanların ve yöneticilerin genel iş yüküne ilişkin algılamalarının ise orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, yöneticilerin insan kaynakları yönetimi ile ilgili faaliyetleri yürütürken iş yüküne en fazla planlama ve kariyer yönetimi fonksiyonlarında önem verdiklerine yönelik bulgulara da ulaşılmıştır

🔖

Cite This Article

ATİK, A. G. E., KOZAK, P. D. M. A. (2016). İş Yükü Algısı ve İş Yükünün İnsan Kaynakları Yönetiminde Kullanımı: Eskişehir’de Otel İşletmeleri Örneği. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 16 Özel Sayı, 341–366. https://ajindex.com/articles/9263

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Adalı, S. (1980). Optimal circular ring sector subject to inequality constraints. Journal de Mécanique Appliquée, 4(2), 131-154.
  2. Akbaba, A., E. Günlü, E. (2009). Otel işletmelerinde işgören bulma, seçme ve eğitim sürecinin stratejik insan kaynakları bakış açısıyla değerlendirilmesi: Beş yıldızlı otellerde bir araştırma, Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 9 (18), 1-25.
  3. Akçadağ, S., Özdemir, E. (2005). İnsan kaynakları kapsamında 4 ve 5 yıldızlı otel işletmelerinde iş tatmini: İstanbul’da yapılan ampirik bir çalışma. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10 (2), 167-193.
  4. Akoğlan Kozak, M., Güçlü Nergis, H. (2008). Turizm işletmelerinde duygusal çaba faktörlerinin işe alma sürecinde kullanılması üzerine bir araştırma. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 39-56.
  5. Akoğlan Kozak, M. (1999). Konaklama sektöründe kariyer planlama yönetimi ve uygulamada karşılaşılan sorunlar üzerine bir araştırma. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 10, 53-66.
  6. Akoğlan Kozak, M. (2001). Konaklama işletmelerinde kariyer planlaması. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
  7. Akoğlan Kozak, M. (2004). Otel İşletmelerinde İnsan Kaynakları Yönetimi ve Örnek Olaylar. Ankara:
  8. Detay Yayıncılık. Akoğlan Kozak, M. (2009). Otel İşletmelerinde İnsan Kaynakları Yönetimi ve Örnek Olaylar. Ankara:
  9. Detay Yayıncılık. Akoğlan Kozak, M. (2012). Genel Turizm Bilgisi. (Ed: N. Kozak). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları. Yayın No: 2472. Akova, O., Işık, K. (2008). Otel işletmelerinde stres yönetimi: İstanbul’daki beş yıldızlı otel işletmelerinde bir araştırma, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15 (1), 17-44.
  10. Akyay, U. (1998). Örgütlerde Kariyer Geliştirme ve Planlaması: Otel İşletmelerinde Bir Uygulama, Ankara:
  11. Gazi Üniversitesi.
  12. Alpar, R. (2014). Uygulamalı İstatistik ve Geçerlik-Güvenilirlik. (3. Baskı). Ankara:
  13. Detay Yayıncılık. Altay, H. (2009). Antakya ve İskenderun otel çalışanlarının tükenmişliği ve iş tatmini üzerine bir araştırma. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (12), 1-17.
  14. Arslantürk, Y. (2009). Dört ve beş yıldızlı konaklama işletmelerinde performans değerlendirme: Ankara ili örneği. İşletme Araştırmaları Dergisi, 2, 19-34.
  15. Ashforth, B. E., Humphrey. R. H. (1993). Emotional labor in service roles: The influence of identity. Academy of Management Review, 18 (1), 88-115.
  16. Ataay, İ. (2004). İnsan Kaynakları Yönetimi. (Ed: C. Uyargil). İstanbul: Beta Ba