Journals / Bitlis Eren Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi / 2016 / Cilt: 5 Sayı: 1

Üniversite Öğrencilerinin Yeme Davranışı Bozukluğuna Yatkınlıkları: Bitlis Eren Üniversitesi Örneği

Pages
1–1
Publication Date
2016-06-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ancak, öğrencilerin cinsiyetleri, BKİ değerleri ve yaş aralıkları ile YTT-40 puanları arasındaki farkın anlamlı olmadığı (p>0.05) ortaya çıkmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada Bitlis Eren Üniversitesi’nde öğrenim gören 294 üniversite öğrencisinin yeme davranışı bozukluğuna yatkınlıklarının belirlenmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Öğrencilere cinsiyet, yaş, vücut ağırlığı ve boy uzunluğu bilgileri sorulup, Savaşır ve Erol (1989) tarafından Türkçeye uyarlanan 40 soruluk Yeme Tutum Testi (YTT-40) uygulanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Ancak, öğrencilerin cinsiyetleri, BKİ değerleri ve yaş aralıkları ile YTT-40 puanları arasındaki farkın anlamlı olmadığı (p>0.05) ortaya çıkmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu çalışmada Bitlis Eren Üniversitesi’nde öğrenim gören 294 üniversite öğrencisinin yeme davranışı bozukluğuna yatkınlıklarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Öğrencilere cinsiyet, yaş, vücut ağırlığı ve boy uzunluğu bilgileri sorulup, Savaşır ve Erol (1989) tarafından Türkçeye uyarlanan 40 soruluk Yeme Tutum Testi (YTT-40) uygulanmıştır. YTT-40’ın değerlendirme ölçeğine göre; “≥30” puan alan kişiler “yeme davranışı bozukluğuna yatkın” şeklinde nitelendirilmiştir. Elde edilen veriler IBM SPSS 20® programında, sıklık ve Pearson ki-kare testleriyle değerlendirilmiştir. Kız öğrencilerin % 11.9’unun (n=21), erkek öğrencilerin %14.9’unun (n=18) YTT-40 puanı ≥30 olarak tespit edilmiştir. YTT-40 puanlarına göre; zayıf öğrencilerin %7.8’inin (n=3), normal öğrencilerin %13.6’sının (n=31) ve şişmanlık öncesi (pre-obez) öğrencilerin %15.5’inin (n=5) yeme davranışı bozukluğuna yatkın oldukları belirlenmiştir. Öğrencilerin yaş aralıklarına göre YTT-40 puanları değerlendirildiğinde; 17-23 yaş aralığındaki öğrencilerden %13.8’inin (n=38) ve 24-29 yaş aralığındaki öğrencilerden ise %4.3’ünün (n=1) yeme davranışı bozukluğuna yatkın oldukları görülmüştür. Öğrencilerin ortalama YTT-40 puanları 18.14±9.95 olarak bulunurken; %13.3’ünün (n=39) yeme davranışı bozukluğuna yatkın olduğu belirlenmiştir. Ancak, öğrencilerin cinsiyetleri, BKİ değerleri ve yaş aralıkları ile YTT-40 puanları arasındaki farkın anlamlı olmadığı (p>0.05) ortaya çıkmıştır.

🔖

Cite This Article

OĞUR, S., AKSOY, A. (2016). Üniversite Öğrencilerinin Yeme Davranışı Bozukluğuna Yatkınlıkları: Bitlis Eren Üniversitesi Örneği. Bitlis Eren Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, Cilt: 5 Sayı: 1, 1–1. https://ajindex.com/articles/925388

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Houtkooper L. 2000. Clinical Sport Nutrition, in Eating Disorders and Disordered Eating in Athletes, Edited by Burke L. and Deaki V., New York: The McGraw-Hill Companies, 210-235. Deering S. 2001. Eating Disorders: Recognition, Evaluation and Implications for Obstetrician/Gynecologists, Primary Care Update Obtetricians/Gynrcologists, 8 (1): 31-35. American Psychiatric Association (APA) 2013. Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, fifth edition (DSM-5), Washington, DC. Becker A.E., Grinspoon S.K., Klibanski A., Herzog D.B. 1999. Current Concepts: Eating Disorders, The New England Journal of Medicine, 340: 1092-1098.
  2. Satman İ., Yılmaz T., Sargın M. 2002. Population-Based Study of Diabetes and Risk Characteristics in Turkey, Diabetes Care, 25 (9): 1551-1556.
  3. Abraham S., Llewellyn-Jones D. 1997. Eating Disorders the Facts, 4th Edition,
  4. Oxford University Press, New York, 29-33.
  5. Davison G.C., Neale J.M. 2004. Anormal Psikolojisi (Çev. Dağ İ.), Türk Psikologlar Derneği Yayınları, No: 29, 256s. İstanbul.
  6. Granillo T., Jones-Rodriguez G., Carvajal S.C. 2005. Prevalence of Eating Disorders in Latina Adolescents: Associations with Substance Use and Other Correlates, Journal of Adolescent Health, 36 (3): 214-220.
  7. Janout V., Janoutova G. 2004. Eating Disorders Risk Groups in the Czech Republic-Cross-Sectional Epidemiologic Pilot Study, Biomedical Papers, 148 (2): 189-193.
  8. Erol A., Toprak G., Yazıcı F. 2002. Üniversite Öğrencisi Kadınlarda Yeme Bozukluğu ve Genel Psikolojik Belirtileri Yordayan Etkenler, Türk Psikiyatri Dergisi, 13 (1): 48-57. Piran N. 1999. Eating Disorders: A Trial Prevention in a High Risk School Setting, The Journal of Primary Prevention, 20 (1): 75-90.
  9. Bizeul C., Brun J.M., Rigaud D. 2003. Depression Influences the EDI Scores in Anorexia Nervosa Patients, European Psychiatry, 18 (3): 119-123.
  10. Kann L., Kinchen S.A., Williams B.I., Ross J.G., Lowry R., Kolbe L. 2000. Youth Risk Behavior Surveillance United States, Journal of School Health, 70 (7): 271-285.
  11. Tezcan S., Aslan D., Esin A. Mutlu M.F., Nalbantoğlu B., Şenoğuz M. ve diğ. 2002. Ankara’da Bir İlköğretim Okulunda 6., 7. Ve 8. Sınıf Öğrencilerinin Beslenme Alışkanlıklarının ve Durumunun Saptanması Araştırması, 8. National Public Health Congress, s.733-735,
  12. Diyarbakır. Aslan D., Gürtan E., Hacım A., Karaca N., Şenol E., Yıldırım E. 2003. Ankara’da Eryaman Sağlık Ocağı Bölgesinde Bir Lisenin İkinci Sınıfında Okuyan Kız Öğrencilerin Beslenme Durumlarının ve Bazı Antropometrik Ölçüml