Journals / MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2021 / Cilt: 10 - Sayı: 1

Kamusal-Özel Alan Ayrışmasının İnşa Süreci ve Sosyal Medya

Pages
720–733
Publication Date
2021-01-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bağlamda kamusal ve özel alan kavramlarının inşa süreci incelenmiş, takiben genel olarak iletişim teknolojileri özellikle de sosyal medya üzerinden özel alanın gözetim nesnesine dönüşerek daralması incelenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:‘Kamusal alan’ ve ‘özel alan’, Batı Avrupa toplumlarının sosyal ve siyasal koşullarında oluşmuş ve yine bu bağlamda anlam kazanmış birbiriyle ilişikli iki farklı olguyu ifade etmektedir.
📊
Key Findings & Data:Bu iki olgunun karşılıklı birbirini inşa edici özelliği, birini anlamak için diğerini dikkate almayı gerekli kılmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu bağlamda kamusal ve özel alan kavramlarının inşa süreci incelenmiş, takiben genel olarak iletişim teknolojileri özellikle de sosyal medya üzerinden özel alanın gözetim nesnesine dönüşerek daralması incelenmiştir.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kamusal Alan · Özel Alan · Sosyal Medya

Özet

‘Kamusal alan’ ve ‘özel alan’, Batı Avrupa toplumlarının sosyal ve siyasal koşullarında oluşmuş ve yine bu bağlamda anlam kazanmış birbiriyle ilişikli iki farklı olguyu ifade etmektedir. Bu iki olgunun karşılıklı birbirini inşa edici özelliği, birini anlamak için diğerini dikkate almayı gerekli kılmaktadır. Son yüzyıl dikkate alındığında ‘güvenlik’, ‘ortak yarar’ gibi gerekçeler nedeniyle her geçen gün kamusal alanı daha genişlerken, özel hayat alanı ise sürekli daralmıştır. İnternet teknolojisinin gelişme evresi dikkate alındığında ise bireyle, bireyin yaşam alanıyla ilişikli olan özel alan her gün biraz daha bir gözetim nesnesine dönüşerek daralmaktadır. Üstelik özel hayat alanının gittikçe daha çok gözetim nesnesine dönüşümü, önceleri olduğu gibi tamamen dışsal bir iradenin müdahalesi ile değil, bireylerin bizzat kendi istek ve çabalarıyla gerçekleşmektedir. Bireyler kişisel olan ve mahrem kabul ettikleri tüm özelliklerini neredeyse ayrım gözetmeksizin herkesin ilgi ve bilgisine sunarak alenileştirmekte ve üstelik alışılagelmişe aykırı bir şekilde bundan dolayı da memnun olmaktadırlar. Bu inceleme kamusal/özel alan literatürünün taranmasına dayanmaktadır. Bu bağlamda kamusal ve özel alan kavramlarının inşa süreci incelenmiş, takiben genel olarak iletişim teknolojileri özellikle de sosyal medya üzerinden özel alanın gözetim nesnesine dönüşerek daralması incelenmiştir.

🔖

Cite This Article

ALACAHAN, O., VATANDAŞ, S. (2021). Kamusal-Özel Alan Ayrışmasının İnşa Süreci ve Sosyal Medya. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 1, 720–733. https://ajindex.com/articles/91718

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (31)

  1. Akyürek, G. (2011). Özel hayatın gizliliğini ihlal suçu. Ankara:
  2. Seçkin Kitabevi.
  3. Althusser, L. (2015). İdeoloji ve devletin ideolojik aygıtları (Çev: A. Tümertekin). İstanbul:
  4. İthaki Yayınları.
  5. Araslı, O. (1979). Özel yaşamın gizliliği hakkı ve T.C. Anayasasında düzenlenişi. (Doçentlik Tezi). Ankara.
  6. Arendt, H. (2006). İnsanlık durumu (Çev: B. S. Şener). İstanbul: İletişim Yayınları. Ariès, P. & Duby, G. (2006). Özel hayatın tarihi 2- Feodal Avrupa‟dan Rönesans‟a (Çev: R. Hamken). İstanbul:
  7. Yapı Kredi Yayınları.
  8. Baudrillard, J. (2012). Şeytana satılan ruh – Ya da kötülüğün egemenliği (Çev: O. Adanır). Ankara:
  9. Doğu Batı Yayınları.
  10. Bauman, Z. (2006). Küreselleşme – Toplumsal sonuçları (Çev: A. Yılmaz). İstanbul:
  11. Ayrıntı Yayınları.
  12. Bora, A. (1997). Kamusal alan/özel alan: mahrumiyet-özgürleşme ikileminin ötesi. Toplum ve Bilim, 75, 85-93.
  13. Çelebi, F. (1997). Kişilik haklarından kişinin özel yaşamının ve gizliliklerinin ihlali ve korunması. Kocaeli Üniversitesi (KOU) Hukuk Fakültesi Dergisi.(1), 271-296.
  14. Çelikoğlu, N. (2007). Türkiye‟de üniversite gençliğinde mahremiyetin dönüşümü (Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi,
  15. İstanbul.
  16. Danışman, A. (1991). Ceza hukuku açısından özel hayatın korunması. Konya: Selçuk Üniversitesi Basımevi. Dural, M. ve Öğüz, T. (2004). Kişiler hukuku. İstanbul:
  17. Filiz Kitapevi. Gökçe, Y. (2016). Özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi,
  18. Ankara.
  19. Gripsrud, J., Hallvard, M., Molander, A. vd. (2010). The ıdea of the public sphere. Polymouth: Lexington Book. Habermas, J. (1974). The Public Sphere: An Encylopedia Article, New German Critique, 3. 49-55.
  20. Habermas, J. (2005). Kamusallığın yapısal dönüşümü (Çev: T. Bora ve M. Sancar). İstanbul:
  21. İletişim Yayınları.
  22. Hardt, M. ve Negri, A. (2013). Duyuru (Çev: A. Yılmaz). İstanbul:
  23. Ayrıntı Yayınları.
  24. Helvacı, S. (2012). Gerçek kişiler. İstanbul:
  25. Legal Yayıncılık. Kaboğlu, İ. Ö. (2013). Özgürlükler hukuku-1. Ankara:
  26. İmge Kitabevi.
  27. Karadağ, A. (2006). Postmodernite ve kamusal alan: Mutlak hakikat arayışının sonu. İçinde A. Karadağ (Edt.). Kamusal alan ve Türkiye (ss. 192-209). Ankara:
  28. Asil Yayın Dağıtım. Keane, J. (1984). Public life and late capitalism: Toward a socialist theory of democracy. Cambridge: Cambridge University Press.
  29. Keane, J. (2002). Kamusal alanın yapısal dönüşümleri. İçinde S. İrvan (Der.). Medya kültür siyaset. Ankara:
  30. Alp Yayınevi.
  31. Kejanlıoğlu, D. B. (2004). Medya çalışmalarında kamusal alan kavramı. İçinde M. Özbek (Edt.). Kamusal