Journals / Trends in Business and Economics / 2006 / Cilt: 20 Sayı: 1

KÜLTÜREL FARKLILIKLARIN DOĞRUDAN YABANCI YATIRIMCILARIN GİRİŞ STRATEJİLERİ ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ: TÜRKİYE ÖRNEĞİ

Pages
211–232
Publication Date
2010-11-27
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Aynı zamanda bu çalışma kapsamında, yabancı çokuluslu yatırımcıların, çoğunluk dünya veya gelişmiş ülke kökenli olmalarının, Türkiye’ deki yatırımlarında tercih ettikleri giriş stratejilerine nasıl yansıdığı sorusuna da yanıt aranmaya çalışılmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada, doğrudan yabancı yatırımların (DYY) giriş stratejilerini betimleme ve açıklama amaçlarına kültürel kuram izlenerek ulaşılmaya çalışılacaktır.
📊
Key Findings & Data:Giriş stratejisi (mülkiyet yapısı) sadece ekonomik, finansal ve pazar koşulları gibi temel faktörler ile değil, onları da çevreleyen toplumsal kültür ve kültürler arası farklılıklar bağlamında ele alınacaktır.
💡
Conclusion & Impact:Aynı zamanda bu çalışma kapsamında, yabancı çokuluslu yatırımcıların, çoğunluk dünya veya gelişmiş ülke kökenli olmalarının, Türkiye’ deki yatırımlarında tercih ettikleri giriş stratejilerine nasıl yansıdığı sorusuna da yanıt aranmaya çalışılmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Giriş stratejisi (mülkiyet yapısı) · kültürel mesafe · doğrudan yabancı yatırım

Özet

Bu çalışmada, doğrudan yabancı yatırımların (DYY) giriş stratejilerini betimleme ve açıklama amaçlarına kültürel kuram izlenerek ulaşılmaya çalışılacaktır. Giriş stratejisi (mülkiyet yapısı) sadece ekonomik, finansal ve pazar koşulları gibi temel faktörler ile değil, onları da çevreleyen toplumsal kültür ve kültürler arası farklılıklar bağlamında ele alınacaktır. Ancak, toplumsal kültürün etkisi, DYY’ ların sahiplik yapılarını etkileyen tek değişken değildir. Yabancı sermayeli işletmelerin mülkiyet yapısı, DYY’ ın örgütsel değişkenleri ve faaliyette bulunduğu endüstriyel ortam gibi birçok faktöre bağlı bir fonksiyon olarak değerlendirilebilmektedir. Bu amaçla, kültürel mesafe ile örgütsel ve endüstriyel kontrol değişkenlerinin, DYY’ ların mülkiyet oranları üzerindeki etkilerini incelemeye yönelik bir dizi varsayım geliştirilmekte ve bu varsayımlar YASED’ den elde edilen ikincil veriler ışığında logit analizi ile test edilmektedir. Aynı zamanda bu çalışma kapsamında, yabancı çokuluslu yatırımcıların, çoğunluk dünya veya gelişmiş ülke kökenli olmalarının, Türkiye’ deki yatırımlarında tercih ettikleri giriş stratejilerine nasıl yansıdığı sorusuna da yanıt aranmaya çalışılmaktadır.

🔖

Cite This Article

İLHAN, T. (2010). KÜLTÜREL FARKLILIKLARIN DOĞRUDAN YABANCI YATIRIMCILARIN GİRİŞ STRATEJİLERİ ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ: TÜRKİYE ÖRNEĞİ. Trends in Business and Economics, Cilt: 20 Sayı: 1, 211–232. https://ajindex.com/articles/917129

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Adler, N. J. (1983), “Cross-Cultural Management: Issues to be Faced”, International Studies of Management & Organization, 13 (1-2), ss. 7-45.
  2. Adler, N.J. (1991), International Dimensions of Organizational Behavior, PWS- KENT Publishing Company, Second Edition,
  3. Boston. Arora, A. ve Fosfori, A. (2000), “Wholly Owned Subsidiary Versus Technology Licensing in The Worldwide Chemical Industry”, Journal of International Business Studies, 31 (4), ss. 555-572.
  4. Barkema, H. G. ve Vermeulen (1997), “What Differences in the Cultural Backgrounds of Partners are Detrimental for International Joint Ventures?”, Journal of International Business Studies, 28(4), ss. 845-864.
  5. Beamish, P. W. (1984), Joint Venture Performance in Develoing Countries, Unpublished Doctoral Dissertation, The University of Western Ontario. Beamish, P. W. (1985), “The Characteristics of Joint Ventures in Developed and Developing Countries”, Columbia Journal of World Business, 20 (3), ss. 13-19.
  6. Bell, J. (1996),
  7. Single or Joint Venturing, Avebury Ashgate Publishing, J. Bell, England. Boyacıgiller, N. A. ve Adler, N. J. (1991), “The Parochial Dinosaur: Organizational Science in A Global Context”, Academy of Management Review, 16 (2), ss. 262-290.
  8. Brouthers, K. D. ve Brouthers, L. E. (2001), “Explaining The National Cultural Distance Paradox”, Journal of International Business Studies, 32 (1), ss. 177-191.
  9. Child, J. ve Faulkner, D. (1998),
  10. Strategies of Cooperation, Oxford University Pres, Oxford, 1998.
  11. Cullen, J. B. ve Johnson, J. L. (1995), “Japanese and Local Partner Commitment to IJV’ s: Psychological Consequnces of Outcomes”, Journal of International Business Studies, 26 (1), ss. 91-116.
  12. Demirbağ, M., Mirza, H. ve Weir, D. T. H. (1995), “The Dynamics of Manufacturing Joint Ventures in Turkey and the Role of Industrial Groups”, Management International Review, 35, ss. 35-51.
  13. Earley, C. P. ve Singh, H. (1995), “International and Intercultural Management Research: What’ s Next?”, Academy of Management Journal, 38 (2), ss. 327-340.
  14. Erdilek, A. (2003), “A Comparative Analysis of Inward and Outward FDI in Turkey”, Transnational Corporations, 12 (3), ss. 79-105.
  15. Erramilli, M. K. (1996), “Nationality and Subsidiary Ownership Patterns in Multinational Corporations”, Journal of International Business Studies, 27 (2), ss. 225-248.
  16. Erramilli, M. K., Agarwal, S. ve Kim, S. (1997), “Are Firm-Specific Advantages Location-Specific Too?”, Journal of International Business Studies, 28 (4), ss. 735-757.
  17. Fina, E. ve R