SavedAdd your journal

Journals / Trends in Business and Economics / 2011 / Cilt: 25 Sayı: 2

YÖNETSEL GÜÇLÜLÜK VE ETKİLİLİK: KAVRAMSAL BİR ÇALIŞMA

Selen DOĞAN
Faruk ŞAHİN
Pages
61–85
Publication Date
2011-07-08
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmanın amacı, yönetsel güçlülük kavramına ve bu kavramın organizasyonlar için önemine dikkat çekmektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Organizasyonların çevreye uyum sağlamaları, gerek durağan gerekse karmaşık ve değişken çevre şartlarına uygun yönetsel tepkiler vermelerine bağlıdır.
📊
Key Findings & Data:Etkili yönetim için hem yönetsel beceriler hem de yönetsel yetenekler gerekli olduğundan, ikisi arasında ayrım yapmak önem arz etmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmanın amacı, yönetsel güçlülük kavramına ve bu kavramın organizasyonlar için önemine dikkat çekmektir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yönetici · beceri · yetenek

Özet

Organizasyonların çevreye uyum sağlamaları, gerek durağan gerekse karmaşık ve değişken çevre şartlarına uygun yönetsel tepkiler vermelerine bağlıdır. Etkili yönetim için hem yönetsel beceriler hem de yönetsel yetenekler gerekli olduğundan, ikisi arasında ayrım yapmak önem arz etmektedir. Yönetsel beceriler rutin ve programlanmış işler için gerekliyken, yönetsel yetenekler rutin olmayan ve programlanmamış işler içindir. Yönetsel işlerin en önemli unsurları, yetenek kullanımını gerektiren rutin olmayan ve programlanmamış işlerle ilgilidir. Yönetsel işler için gerekli olan yeteneklere sahip olma, yönetsel güçlülük olarak kavramsallaştırılmaktadır (Kanungo ve Misra, 1992). Yönetsel güçlülük, yönetsel işlerin gerektirdiği uygun tepkiyi kolaylaştıran belirli duygusal, zihinsel ve davranışsal yetenekler setidir. Yetenekler, başarılı bir yöneticinin repertuvarının temel ve önemli bileşenleridir. Bu çalışmanın amacı, yönetsel güçlülük kavramına ve bu kavramın organizasyonlar için önemine dikkat çekmektir.

🔖

Cite This Article

DOĞAN, S., ŞAHİN, F. (2011). YÖNETSEL GÜÇLÜLÜK VE ETKİLİLİK: KAVRAMSAL BİR ÇALIŞMA. Trends in Business and Economics, Cilt: 25 Sayı: 2, 61–85. https://ajindex.com/articles/916773

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Bandura, Albert (1977), “Self-Efficacy: Toward Unifying Theory of Behavioral Change”, Psychological Review, 84(2), ss.191-215.
  2. Bandura, Albert (1986), Social Foundations of Thougts and Action: A Social Cognitive Theory, Prentice Hall, Englewood Cliffs, NJ. Bandura, Albert (1989), “Self-regulation of Motivation and Action Through Internal Standards and Goal Systems”, İç. L. A. PERVİN (Ed.), Goal Concepts in Personality and Social Psychology, Erlbaum, Hillsdale, NJ, ss. 19–85.
  3. Bass, Bernard M. (1981), Bass & Stogdill’s Handbook of Leadership: Theory, Research, and Managerial Applications, 3. Ed., The Free Press,
  4. New York. Bass, Bernard M. (1999), “Two Decades of Research and Development in Transformational Leadership”, European Journal of Work & Organizational Psychology, 8(1), ss. 9-32.
  5. Bell, Graham B. ve Harry E. HAL Jr. (1954), “The Relationship Between Leadership And Empathy”, The Journal of Abnormal and Social Psychology, 49(1), ss. 156-157.
  6. Boyatzis, Richard E. (1982), The Competent Manager: A Model for Effective Performance, John Wiley & Sons, New York. Campbell, C. R. (2007), “On the Journey toward Wholeness in Leader Theories”, Leadership & Organization Development Journal, 28(2), 137-153.
  7. Carrol, Stephen J. ve Dennis J. Gillen (1987), “Are the Classical Management Functions Useful in Describing Managerial Work”, Acedemy of Management Review, 12(1), ss.38-51.
  8. Caruso, David R. ve Peter Salovey (2004), The Emotionally Intelligent Manager: How to Develop and Use The Four Key Emotional Skills of Leadership, Jossey-Bass, San Francisco, CA. Chatman, Jennifer A. (1989), “Improving Interactional Organizational Research: A Model of Person-Organization Fit”, Academy of Management Review, 14(3), ss.333-349.
  9. Cooper, Robert K. ve Ayman Sawaf (1997), Liderlikte Duygusal Zekâ, Çev. Zelal Bedriye Ayman ve Banu Sancar, Üçüncü Basım, Sistem Yayıncılık, İstanbul.
  10. Covey, Stephen R. (2005), 8’inci Alışkanlık: Bütünlüğe Doğru, Çev. Sezer Soner ve Çağlayan Erendağ, Sistem Yayıncılık, İstanbul.
  11. Doğan, Selen ve Faruk Şahin (2007), “Duygusal Zekâ: Tarihsel Gelişimi ve Örgütler İçin Önemine Kavramsal Bir Bakış”, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(1), ss.231-252. D’zurilla, Thomas J. ve Marvin R. Goldfried (1971), “Problem Solving And Behavior Modification”, Journal of Abnormal Psychology, 78(1), ss. 107-126.
  12. Duan, Changming ve Clara E. Hıll (1996), “The current state of empathy research”, Journal of Counseling Psychology, Vol. 43(3), July, ss. 261- 27