Journals / Turkish Online Journal of Design Art and Communication / 2019 / Cilt: 9 Sayı: 2

ORTADOĞU’DA DEMOKRASİYİ GELİŞTİRME HAREKETİ OLARAK ARAP BAHARI

Pages
178–190
Publication Date
2019-04-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Türkiye son dönemde iç politikasındagerçekleştirdiği demokratikleşme açılımlarına paralel olarak, Arap Baharı’nda da milletlerin iradesinidesteklemiş, dış politika yaklaşımını demokratikleşme, çoğulculuk ve insan hakları üzerinden yenidenkurmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İslam toplumlarında tarihsel süreç içerisinde toplumsal alan ile siyaset kurumu arasında bazen uyumbazen de karşı çıkış ve muhalefet ortaya çıkmıştır.
📊
Key Findings & Data:İslamcılık emperyalizm, kolonyalizm gibi olguların sonuçlarına yönelik bir direnişi teşviketmekte ve değer üretimini geçmişten alan bir ideal toplum modeli kurmak istemektedir.
💡
Conclusion & Impact:Türkiye son dönemde iç politikasındagerçekleştirdiği demokratikleşme açılımlarına paralel olarak, Arap Baharı’nda da milletlerin iradesinidesteklemiş, dış politika yaklaşımını demokratikleşme, çoğulculuk ve insan hakları üzerinden yenidenkurmuştur.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Arap Baharı · Demokratikleşme · İslamcılık

Özet

İslam toplumlarında tarihsel süreç içerisinde toplumsal alan ile siyaset kurumu arasında bazen uyumbazen de karşı çıkış ve muhalefet ortaya çıkmıştır. Bu karşı çıkış ve muhalefet geçmişten günümüzdeİslam toplumlarında çeşitli kırılmaları beraberinde getirmiştir. Yaşanan ilk kırılma, Batı karşısındayaşanan yenilgi ve bu yenilginin ortaya çıkardığı ve beslediği sorgulamalar sonucu beliren İslamcılıkakımıdır. İslamcılık emperyalizm, kolonyalizm gibi olguların sonuçlarına yönelik bir direnişi teşviketmekte ve değer üretimini geçmişten alan bir ideal toplum modeli kurmak istemektedir. İslamimuhalefetin ikinci kırılma noktasını 60’lar ve 70’lerde koloni olmaktan kurtulan rejimlerin modernistmüdahalelere yönelik direnişi oluşturmuştur. Hem kapitalist yapının aşırılıkları altında ezilen hem desosyalist dünyanın katı materyalizmi içinde kendine anlam kuramayanların tepkisi İslami yükselişibeslemiştir. Üçüncü kırılma noktası ise Arap Baharı olarak tanımlanabilir. Arap Baharı, birdenbiregerçekleşen bir tarihsel kırılma ya da Arap aydınlanması değildir. Çağdaş bir sosyal hareket biçimindeyeniden üretilen İslamcılığın geleneksel kodları ve tarihselliği ile uyumludur. Baharın yarattığı yeniatmosfer bölgedeki güç dengelerini değiştirmiş ve “İslamcıları iktidardan uzak tutma” hamlesi olarakdış müdahalelerin etkisiyle karşılaşmış, süreç tersine dönmüştür. Buna rağmen tüm iniş çıkışlarıylademokratikleşme yolculukları uzun soluklu süreçlerdir. Türkiye son dönemde iç politikasındagerçekleştirdiği demokratikleşme açılımlarına paralel olarak, Arap Baharı’nda da milletlerin iradesinidesteklemiş, dış politika yaklaşımını demokratikleşme, çoğulculuk ve insan hakları üzerinden yenidenkurmuştur.

🔖

Cite This Article

NEBATİ, N. (2019). ORTADOĞU’DA DEMOKRASİYİ GELİŞTİRME HAREKETİ OLARAK ARAP BAHARI. Turkish Online Journal of Design Art and Communication, Cilt: 9 Sayı: 2, 178–190. https://ajindex.com/articles/914078

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. Ahmad, İ. (2012). “Demokrasi ve İslam”, Journal of Islamic Research. 23 (2). Akkaş, H., H. (2011). “Küresel Diyaloğun Demokratikleşmeye Etkileri: Arap Toplumlarına Yansımalar”, Economic and Political Issues of Turkey and Its Near Abroad. Aksu, B. (2008). “Ortadoğuda Kadın Hareketleri: Farklı Yollar Farklı Stratejiler”, İ. Ü Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 39. Alaca, M. (2012). “Arap Baharı Peki ya Adalet?”, Ortadoğu Stratejik Araştırmalar Merkezi: Dış Politika Yazıları. Anderson, P. ( 2011). “Arap Dünyasındaki Büyük Olaylar Silsilesi Üzerine”, Mesele, 54. Ardoğan, R. (2004). “Teorik Temeller ve Tarihsel Gerilimler Arasında İslam Kültüründe Siyasal Muhalefet”, Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 8(2). Bayat, A. (2006). Ortadoğu'da Maduniyet Toplumsal Hareketler ve Siyaset, İstanbul:
  2. İletişim Yayınları.
  3. Bulaç, A. (2005). “İslam’ın Üç Siyaset Tarzı veya İslamcıların Üç Nesli”, Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: İslamcılık. İstanbul:
  4. İletişim Yayınları.
  5. Çiğdem, A. (2005). “İslamcılık ve Türkiye Üzerine Bazı Notlar”, Modern Türkiye’de Siyasal Düşünce: İslamcılık, İstanbul:
  6. İletişim Yayınları.
  7. Çınar, M. (2005).
  8. Siyasal Bir Sorun Olarak İslamcılık, Ankara:
  9. Dipnot Yayınları.
  10. Davis, N., J. ve Robinson, R., V. (2015). Dinsel Hareketler ve Sosyal Refah: Mısır,İsrail, İtalya ve ABD, İstanbul:
  11. İletişim Yayınları.
  12. Demir, Y. (2012). “Müslüman Kardeşler Örgütü’nün Son Dönemde Ortadoğudaki Etkinliği Etkinliği ve Siyaseti”, International Journal of Social Science, 5(6). Esposito, J., L. (2002).
  13. İslam Tehdidi Efsanesi, İstanbul:
  14. Ufuk Kitapları. Fukuyama, F. (1999). “Hedefleri: Modern Dünya”, Tarihin Sonu Mu?, der:Mustafa Aydın, Ertan Özensel, Ankara:
  15. Vadi Yayınları.
  16. Göle, N. (2002). Melez Desenler: İslam ve Modernlik Üzerine. İstanbul:
  17. Metis Yayınları.
  18. Huntington, S., P. (2011). Üçüncü Dalga Geç 20. Yüzyılda Demokratikleşme, Ankara:
  19. Kilit Yayınları.
  20. Kara, İ. (2013). “Açılış Konuşması.” [Bildiri], İslamcılık Düşüncesi Sempozyumu, Zeytinburnu Belediyesi. Kara, İ. (1986). Türkiye’de İslâmcılık Düşüncesi:Metinler/Kişiler. Cilt I, İstanbul:
  21. Risale Yayınları.
  22. Kardaş, Ş. (2013). “Türkiye ve Arap Baharı: Türkiye’nin Ortadoğu Politikasındaki Değişiklikler”, Hazar Raporu, 3. Kök, S, ve Tekerek, M. (2012). “Sokak Siyasetinden Sosyal Ağlara Yeni Aktivizm: Arap Baharı Deneyimi”, II. Bölgesel Sorunlar ve Türkiye Sempozyumu, KSÜ İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Kahramanmaraş. Koyuncu, B. (2014). Benim Milletim: AK Parti İktidarı Din