SavedAdd your journal

Journals / TESAM Akademi Dergisi / 2020 / Cilt: 7 Sayı: 1

The Rise of Regional Trade Agreements (RTAs) And Deep Trade Agreements: A Case of Turkey’s Free Trade Areas (FTAs)

BÖLGESEL TİCARET ANLAŞMALARI(BTA)’NIN GELİŞİMİ VE DERİN TİCARET ANLAŞMALARI: TÜRKİYE’NİN SERBEST TİCARET ANLAŞMALARI (STA) AÇISINDAN BİR ANALİZ

Derya HEKİM YILMAZ
Pages
39–64
Publication Date
2020-02-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Turkey should sign deep agreements that regulates more trade related issues in order to augment the trade and attract foreign direct investment.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The number of Regional Trade Agreements (RTAs) have been rising since 1980s.
📊
Key Findings & Data:But this increase has been accelerated in recent years.
💡
Conclusion & Impact:Turkey should sign deep agreements that regulates more trade related issues in order to augment the trade and attract foreign direct investment.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Serbest Ticaret · Bölgesel Ticaret Anlaşmaları (BTA) · Serbest Ticaret Anlaşmaları (STA)

Abstract

The number of Regional Trade Agreements (RTAs) have been rising since 1980s. But this increase has been accelerated in recent years. This can be attributed to several facts: changing pattern of global trade, emerging of new global actors, new trade problems but more importantly the impotency of World Trade Organization (WTO) to handle these new problems. In addition to the explosion on the number of RTAs, the contents of the agreements have also changed. These trade agreements have begun to frame the new trade related problems- beyond the WTO. These new agreements are called Deep Trade Agreements. Turkey has also signed various RTAs. Turkey have Customs Union Agreement and 21 Free Trade Agreements (FTAs) in force. The aim of this study is to analyze the effects of FTAs in Turkey. According to the findings, Turkey’s trade volume with FTA partners is unsatisfactory. Furthermore, Turkey’s agreements are not deep enough with respect to the other countries. Turkey should sign deep agreements that regulates more trade related issues in order to augment the trade and attract foreign direct investment.

Özet

Tüm Dünya’da Bölgesel Ticaret Anlaşmaları(BTA)’nın sayısı özellikle 1980’lerden sonra artış göstermiştir. Ancak son yıllarda bu artış ivmelenmiştir. Küresel ticaretin yapısının değişmesi, küresel ticaretteki aktörlerin farklılaşması, yeni sorunların ortaya çıkması ve de en önemlisi Dünya Ticaret Örgütü(DTÖ)’nün bu sorunların çözümünde yetersiz kalması ülkeleri ticaret anlaşmaları yapmaya sevk etmiştir. Son dönemde yapılan anlaşmaların içeriği de yeni konuların gündeme gelmesiyle değişmiştir. Daha fazla düzenlemenin hükme bağlandığı daha fazla alanı kapsayan bu anlaşmalar Derin Ticaret Anlaşmaları olarak anılmaktadır. Türkiye’de son dönemde daha fazla BTA yapmaktadır. Türkiye’nin yürürlükte olan bir Gümrük Birliği Anlaşması ve 21 tane Serbest Ticaret Anlaşması (STA) bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı da Türkiye’nin STA’larını analiz etmektir. Çalışmada ulaşılan bulgulara göre Türkiye’nin STA kapsamındaki ticareti yeterli düzeyde değildir. Ayrıca Türkiye’nin imzaladığı STA’ların derinliği de oldukça düşüktür. Türkiye’nin ticaretini arttırmak ve daha fazla yatırım çekmek için derin ticaret anlaşmaları imzalaması gerekmektedir.

🔖

Cite This Article

YILMAZ, D. H. (2020). The Rise of Regional Trade Agreements (RTAs) And Deep Trade Agreements: A Case of Turkey’s Free Trade Areas (FTAs). TESAM Akademi Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 1, 39–64. https://ajindex.com/articles/913368

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Acharya, R. (2016). Introduction - Regional Trade Agreements: Recent Developments. In Acharya, R (Ed.) Regional Trade Agreements and the Multilateral Trading System (pp. 1-18).
  2. Cambridge Univeristy Press.
  3. Akman, M. S., (2010). The European Union’s trade strategy and its reflections on Turkey: An evaluation from the perspective of free trade agreements. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(2), 17-45.
  4. Bagwell, K, Bown C.P. ve R.W. Steiger (2016). Is the WTO Passé?. Journal of Economic Literature, 54(4). 1125-1231.
  5. Baldwin, R. E. (1993). A Domino theory of regionalism. NBER Working Paper, No. 4465. Baldwin, R. (2009). Big-think regionalism: A critical survey. In Estevadeordal, A., Suominen, K., and Teh, R. (Eds.) Regional Rules in the Global Trading System (pp. 17-95).
  6. Cambridge University Press.
  7. Baldwin, R. (2014). WTO 2.0: Governance of Global Supply-chain Trade. In R. Baldwin, M. Kawai and G. Wignaraja (Eds.) A World Trade Organization for the 21st Century (pp. 12-47).
  8. Edward Elgar Publishing. Baldwin, R. (2016). The World Trade Organization and the Futre of Multilateralism. Journal of Economic Perspectives, 30(1), 95-116.
  9. Baldwin, R. and Freund, C. (2011). Preferential Trade Agreements and Multilateral Liberalization. In Jean-Pierre Chauffour and Jean-Christophe Maur, (Eds.) Preferential Trade Agreement Policies for Development (pp. 121-141).
  10. Baldwin, R. ve Jaimovich, D. (2012), Are Free Trade Agreements Contagious?. Journal of International Economics, 88(1), 1-16.
  11. Bergsten, C. F. ve Schott, J. J. (1997). A preliminary evaluation of NAFTA”, Washington DC, Peterson Institute for International Economics. http://www.iie.com/publications/ testimony/testimony.cfm?ResearchID=288. (15/09/2019)
  12. Bhagwati, J. (1993). Regionalism and multilateralism: An overview. In de Melo, J. and Panagariya, A. (Eds.) New Dimensions in Regional Integration (pp. 22-50).Cambridge: Cambridge University Press.
  13. Bown, C. (2017). Mega-regional trade agreements and the future of the WTO, Global Policy, 8(1), 107-112.
  14. Candaş, U. (2010). Çok taraflılık mı i̇ki taraflılık mı? Tercihli ticaret anlaşmalarının uluslararası ticaret sistemiyle i̇lişkisine dair bir değerlendirme. Uluslararası Hukuk ve Politika, 6(22), 55-76.
  15. Clausing, K. A. (2001), Trade creation and trade diversion in the Canada – United States Free Trade Agreement, Canadian Journal of Economics, 34(3), 677-696.
  16. Doğan, A. ve Uzun, A. (2014). Serbest Ticaret Anlaşmalarının Türkiye’nin Dış Ticaretine Etkil