Journals / Tasavvur / Tekirdağ İlahiyat Dergisi / 2019 / Cilt: 5 Sayı: 1

Burhân al-Tamânu and The Problem of Its Certainty

Burhân-ı Temânuun Kesinliği Problemi

Pages
377–416
Publication Date
2019-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Thus, all of the possibilities turned out to be invalid; and the thesis that there are two or more gods is proved to be invalid spontaneously.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Al-Mutakallimun mentioned various proofs in order to prove the oneness of Allah.
📊
Key Findings & Data:The most important of this proofs is the Burhan al-Tamanu.
💡
Conclusion & Impact:Thus, all of the possibilities turned out to be invalid; and the thesis that there are two or more gods is proved to be invalid spontaneously.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Burhan · Temânu · İspat

Abstract

Al-Mutakallimun mentioned various proofs in order to prove the oneness of Allah. The most important of this proofs is the Burhan al-Tamanu. This proof refutes the claim that there is more than one god. When we assume that there are gods more than one in the universe, discussions and conflicts must occure between two unlimited wishes.In the end of conflict, for instance when one god wanted something to happen and the other wanted it not to happen, one of the three possibilities would happen. Both of the gods’ wishes would take place. Neither of the gods’ wishes would take place or one of the gods’ wish would take place and the other’s wish would not. All of those possibilities are invalid and impossible. Thus, all of the possibilities turned out to be invalid; and the thesis that there are two or more gods is proved to be invalid spontaneously.

Özet

Kelamcılar Allah’tan başka ilah olmadığını kanıtlamak için çeşitli deliller ortaya koymuşlardır. Bunların içinde Burhân-ı Temânuun ayrı bir önemi vardır. Aslı el-Enbiya Sûresi 22. âyette yer alan bu delil kâinatta birden çok ilah olması durumunda bu ilahların arasında çıkacak çatışmadan dolayı âlemdeki düzenin bozulmasının kaçınılmaz olduğunu ifade eder. Buna göre kâinatta birden çok ilah olması halinde çıkması muhtemel bu çatışma gerçekleştiğinde ve ilahlardan her biri aynı konudaki iki zıt seçenekten birini istediğinde ya iki ilahın da istediği yerine gelecektir ki bu iki zıttın birden olmasını gerektirdiği için imkansızdır. Ya ikisinin istediği birden olmayacaktır ki bu da mahallin ayrı kalamayacağı iki zıttan aynı anda mahrum kalması anlamına geldiği için aynı şekilde imkansızdır. Yahut da birinin istediği olacak diğerinin olmayacaktır. Bu ise istediği olmayan için âcizliktir ve âciz olan ilah olamaz. Bu durumda âlemdeki düzen ortadan kalkacak ve fesad kaçınılmaz olacaktır. Âlemdeki düzen bozulmadan sürdüğüne göre birbiriyle çatışan iki ilah yoktur. Bu da kâinatta iki ilah olmadığının kanıtıdır. Bu delil asırlarca tevhidin en kesin ispatı olarak kabul edilmiştir.

🔖

Cite This Article

GÜL, E. S. (2019). Burhân al-Tamânu and The Problem of Its Certainty. Tasavvur / Tekirdağ İlahiyat Dergisi, Cilt: 5 Sayı: 1, 377–416. https://ajindex.com/articles/913292

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Abdülhamid, İrfan. İslam’da İtikadî Mezhepler ve Akaid Esasları. Trc. M. Saim Yeprem. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2011.
  2. Akay, Ali. “Muslihuddin el-Lârî’nin Burhanu Temanu Adlı Risalesi”, Dicle Üniversitesi ilâhiyat Fakültesi Dergisi 7/1 (2005): 149-171. Âmidî, Seyfüddin. el-Mübîn fî Şerḥ-i Elfâzi’l-ḥükemâ ve’l-mütekellimîn. Thk. Hasan eş-Şâfiî‘. 118-119. Kāhire: Mektebetü Vehbe, 1413/1993. Beyzâvî, Nâsırüddîn Ebû Saîd. Ṭavâli‘u’l-envâr min Meṭâli‘i’l-enzâr/Kelâm Metafiziği. Trc. İlyas Çelebi ve Mahmud Çınar. İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı, 2014.
  3. Bilmen, Ömer Nasûhî. Muvazzah İlm-i Kelâm. Sad. Mehmet Talû. İstanbul: Tereke Yayıncılık, 2007. Cühenî, Muhammed Abdurrahman. “et-Temanuu‘d-dâll alâ Tevhid fi Kitabillah ve Nakdu Mesâliki’l-mütekellimin”. Mecelletü Camiati Ümmi’l Kurâ li Ulûmi’ş-şeriati ve’d-Dirâsâti’l-İslâmiyye, 45 (1429): 105-132. Cürcânî, Seyyid Şerif. Şerḥu’l-Mevâḳıf fî İlmi’l-kelâm. 8 Cilt. Trc. Ömer Türker. İstanbul: Türkiye Yazma eserler Kurumu 2015. Cüveynî, İmâmü’l-Haremeyn. Kitabu’l-İrşâd ilâ Ḳavâtıi’l-edille fî Uṣûli’l-i’tikād. Thk. Mahmud Yusuf Musa - Ali Abdulmun‘im Abdülhamid. Bağdad: Mektebetü’l-Hancî, ts. Ebherî, Esîrüddin. İsagoci. İstanbul: Vezirhani Matbaası, 1287. Erdoğan, İbrahim Halil. “Mu‘attıla Düşüncesi ve Günümüze Yansımaları” Akademik Tarih ve Düşünce Dergisi, 2019/6 (1), 25-47.
  4. Erdoğan, İbrahim Halil. Gazzâlî’de İlâhî Sıfat Ve İsimlerin Tecellisi Bağlamında Ma'rifetullah, II. International Creation Congress on the Ligth of Sciences, 8th-9th November 2018, Erzurum: 521-526. Fenâri, Şemsüddin Muhammed. Şerh-i İsagoci. İzmir: b.y.y. 1302. Gazzâlî, Ebû Hâmid. İtikatta Orta Yol. Trc. Osman Demir. İstanbul: Klasik Yayınları, 2012. Gazzâlî, Ebû Hâmid. el-Kıstâsü’l-Mustakim. Thk. Muhammed Bîcû. Dımeşk: Matbaatu’l-İlmiyye, 1993. Gazzâlî, Ebû Hâmid. Filozofların Tutarsızlığı. 6. Baskı. Trc. Mahmut Kaya ve Hüseyin Sarıoğlu. İstanbul: Klasik Yayınları, 2014.
  5. Griffel, Frank. Gazzâlî’nin Felsefî Kelâmı. Trc. İbrahim Halil Üçer ve Muhammed Fatih Kılıç, II. Baskı. İstanbul: Klasik Yayınları, 2015. Harputî, Abdüllatif. Kelâm Tarihi. Sad. Muammer Esen. Ankara: Ankara Okulu, 2005.
  6. Hasan Çelebi, Hâşiye alâ Şerḥi’l-Mevâḳıf fî İlmi’l-kelâm. 8 Cilt. Mısır: Matbaatü’s-saâde, 1325/1907. İbn Ebû Şerîf, Kemâleddin. el-Müsâmere Şerhu’l-Müsâyere. İstanul: Çağrı Yayınları, 1979.
  7. İbn Rüşd, Muhammed. el-Keşf an Menâhici’l-edille, Felsefe Din İlişkileri içinde. Haz. Süleyman Uludağ. İstanbul: Dergah Yayınları, 2013. İbn R