AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: The soft lining material we used under the base materials is more biocompatible than the base material.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Abstract Purpose: In this study, it was aimed to evaluate the time course of cytotoxic effects of the conventional base material and soft lining material on the mouse fibroblast cells. Material and Method: Disc-shaped test samples of denture base material (rodex) and soft lining material( dentusil) were fabricated according to manufacturers' instructions under aseptic conditions. The samples were subjected to 5,000 thermal cycling to mimic the oral environment. Following aging procedures, the cytotoxic effect of the materials was assessed by [3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyl-2H-tetrazolium bromide] assay using L929 mouse fibroblast cells after 24 h, 48 h and 72 h cell incubation period. Cell viability values were calculated for each group. Statistical analysis of the data was performed using a two-way repeated measurement method. (p<0,001) Results: For 24 hours and 48 hours incubation period soft lining material, and for 72 hour incubation period the base material showed more cell viability. Statistically, there was a significant difference between the two materials. During the incubation period, the group incubated 24 hours is statistically different from 48 hours and 72 hours. No significant difference was found between 72 hours and 48 hours. Conclusion: The soft lining material we used under the base materials is more biocompatible than the base material.
Özet
Özet Amaç: Bu çalışmada protez yapımında kullanılan geleneksel kaide materyali ile yumuşak astar materyalinin fare fibroblast hücreleri üzerinde zamanla meydana gelen sitotoksik etkilerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Materyal ve Metod: Protez kaide materyali (rodeks) ve yumuşak astar materyalinin (dentusil) disk şekilli test numuneleri üreticinin talimatlarına göre aseptik şartlar altında hazırlandı.. Örnekler, ağız ortamını taklit etmek için 5.000 termal döngüye tabi tutuldu. Yaşlanma prosedürlerini takiben, materyallerin sitotoksik etkisi, 24 saat, 48 saat ve 72 saatlik hücre inkubasyon döneminden sonra L929 fare fibroblast hücreleri kullanılarak [3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyl-2H-tetrazolium bromide] testi ile değerlendirildi. Her grup için hücre canlılığı değerleri hesaplandı. Verilerin istatistiksel analizi, iki yönlü tekrarlanan bir ölçüm yöntemi kullanılarak gerçekleştirildi. (P <0.001) Bulgular: 24 saat ve 48 saat inkubasyon periyodunda yumuşak astar materyali, 72 saat inkübasyon periyodunda ise kaide materyali daha fazla hücre canlılığı göstermiştir. İstatistiksel olarak iki materyal arasında anlamlı fark bulunmuştur. İnkübasyon periyotları arasında ise 24 saat inkübe edilen grup 48 saat ve 72 saatden istatistiksel olarak farklıdır. 72 saat ve 48 saat arasında anlamlı fark bulunamamıştır. Sonuç: Kaide materyallerinin altına kullanmış olduğumuz yumuşak astar materyali kaide materyaline göre daha biyouyumludur.