SavedAdd your journal

Journals / Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2017 / Cilt: 14 Sayı: 39

ÇEVRİMİÇİ ÖĞRENME ORTAMLARINDA ÖĞRENCİLERİN DÜŞÜNME STİLLERİNE GÖRE DÜZENLENMİŞ FARKLI ETKİLEŞİM TASARIMLARININ AKADEMİK BAŞARI VE GÜDÜLENMEYE ETKİSİ

Erhan GÜNEŞ
Halil İbrahim YALIN
Pages
275–299
Publication Date
2017-10-23
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca düşünme stilini dikkate alan farklı çevrimiçi etkileşim tasarımları, öğrencilerin sonuç değerlendirmeden aldıkları akademik başarı puanlarında veya güdülenme düzeylerinde anlamlı farklılık yaratmamıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı öğrencilerin farklı düşünme stillerinin ve bu stillere göre düzenlenen farklı çevrimiçi etkileşim tasarımlarının akademik başarı ve güdülenme üzerindeki etkilerini ortaya koymaktır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmada 2x2 faktöriyel desen kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca düşünme stilini dikkate alan farklı çevrimiçi etkileşim tasarımları, öğrencilerin sonuç değerlendirmeden aldıkları akademik başarı puanlarında veya güdülenme düzeylerinde anlamlı farklılık yaratmamıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:çevrimiçi öğrenme · etkileşim · düşünme stili

Özet

Bu araştırmanın amacı öğrencilerin farklı düşünme stillerinin ve bu stillere göre düzenlenen farklı çevrimiçi etkileşim tasarımlarının akademik başarı ve güdülenme üzerindeki etkilerini ortaya koymaktır. Araştırmada 2x2 faktöriyel desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu Bilgisayar Programcılığı Bölümü’nde okuyan 66 öğrenciden oluşmuştur. Sonuç olarak, öğrencilerin düşünme stillerine göre düzenlenen farklı etkileşim tasarımları öğrencilerin süreçteki akademik başarılarında anlamlı bir farklılık yaratmıştır. Dışa dönük düşünme stiline uygun etkileşim tasarımını sağlayan öğrenme ortamında çalışan öğrenciler daha başarılı olmuşlardır. Öğrencilerin düşünme stillerinin farklı olması veya kendi özelliklerine uygun etkileşim tasarımını sağlayan ortamda çalışıp çalışmamaları sonuç değerlendirmedeki akademik başarılarında anlamlı bir farklılık yaratmamıştır. Öğrencilerin güdülenme düzeyleri, ne farklı etkileşim tasarımları sunan öğrenme ortamına, ne düşünme stillerine ne de düşünme stilleri açısından kendi özelliklerine uygun etkileşim tasarımını sağlayan ortamda çalışıp çalışmamalarına göre anlamlı farklılık göstermemiştir. Sonuçlar göstermektedir ki dışa dönük düşünen öğrencilerin özellikleri göz önünde bulundurularak hazırlanan çevrimiçi etkileşim tasarımı, süreç değerlendirme açısından bakıldığında, tüm öğrenciler için daha faydalı olmuştur. Ayrıca düşünme stilini dikkate alan farklı çevrimiçi etkileşim tasarımları, öğrencilerin sonuç değerlendirmeden aldıkları akademik başarı puanlarında veya güdülenme düzeylerinde anlamlı farklılık yaratmamıştır.

🔖

Cite This Article

GÜNEŞ, E., YALIN, H. İ. (2017). ÇEVRİMİÇİ ÖĞRENME ORTAMLARINDA ÖĞRENCİLERİN DÜŞÜNME STİLLERİNE GÖRE DÜZENLENMİŞ FARKLI ETKİLEŞİM TASARIMLARININ AKADEMİK BAŞARI VE GÜDÜLENMEYE ETKİSİ. Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 14 Sayı: 39, 275–299. https://ajindex.com/articles/910694

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Amadieu, F., Tricot, A. and Mariné, C. (2009). Exploratory Study of Relations Between Prior Knowledge, Comprehension, Disorientation and On-Line Processes in Hypertext. The Ergonomics Open Journal, 9(2), 49-57.
  2. Anderson, T. (2002). An Updated and Theoretical Rationale for Interaction. International Review of Research in Open and Distance Learning, 4(2). http://it.coe.uga.edu/itforum/paper63/paper63.htm adresinden 07.07.2011 tarihinde erişilmiştir. Anderson, T. (2003). Modes of interaction in distance education: Recent developments and research questions. In M. Moore (Ed.) Handbook of Distance Education (pp. 129–144).
  3. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum. Anderson, T. and Kuskis, A. (2007). Modes of interaction. In M. G. Moore (Ed.), Handbook of distance education (2nd ed., pp. 295–309).
  4. Mahwah, NJ: Erlbaum. Aypay, A. (2010). The Adaptation Study of General Self-Efficacy (GSE) Scale to Turkish. İnonu University Journal Of The Faculty Of Education, 11(2), 113-131.
  5. Bekele, T. A. (2010). Motivation and Satisfaction in Internet-Supported Learning Environments: A Review. Educational Technology ve Society, 13 (2), 116–127.
  6. Bishop, C. and Foster, C. (2011). Thinking Styles: Maximizing Online Supported Learning. Journal of Educational Computing Research, 44(2), 121-139.
  7. Brusilovsky, P. (2001). Adaptive Hypermedia. User Modeling and User Adapted Instruction, 11(2), 87-110.
  8. Buboltz, W., Young, T. and Wilkinson, L. (2003). Online behavior and personality correlates of technological use. Society for Information Technology and Teacher Education International Conference 2003, 1, 1142-1144.
  9. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö.E., Özkahveci, Ö. ve Demirel, F. (2004). Güdülenme ve Öğrenme Stratejileri Ölçeğinin Türkçe Formunun Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri / Educational Sciences: Theory & Practice, 4(2), 207-239.
  10. Campbell, D. T., Stanley, J. C. and Gage, N. L. (1963). Experimental and quasiexperimental designs for research. Boston, MA: Houghton, Mifflin and Company. Carabajal, K., LaPointe, D. and Gunawardena, C.N. (2003). Group development in online learning communities. In M. Moore & W. G. Anderson (Eds.), Handbook of distance education (pp.217-234).
  11. Mahwah, NJ: Erlbaum. Chang, Y.C., Kao, W.Y., Chu, C.P. and Chiu, C.H. (2009). A learning style classification mechanism for e-learning. Computers & Education, 53(2), 273-285.
  12. Chen, S. and Caropreso, E. (2004). How does personality influence collaborative online discussion?. Society for Information Techn