Araştırmanın temel sonuçları, rekabetçi değerler çerçevesinde üniversitelerde; yenilikçi takım kültürü, rekabetçi kültür ve hiyerarşik kültür olmak üzere üç farklı örgüt kültürü tipi görüldüğünü, örgüt kültürünün üniversite ve fakülte değişkenine göre farklılaştığını, cinsiyet ve akademik görev değişkenlerinin ise farklılık ortaya koymadığını göstermektedir.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, Cumhuriyet’in ilk üniversiteleri arasında yer alan ve 2017 yılında Yükseköğretim Kurulu tarafından araştırma üniversitesi olarak tanımlanan, Ankara’daki dört büyük devlet üniversitesinin örgüt kültürünü karşılaştırmalı olarak değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın örneklemini dört farklı üniversitede görev yapan 647 akademik personel oluşturmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Araştırmanın temel sonuçları, rekabetçi değerler çerçevesinde üniversitelerde; yenilikçi takım kültürü, rekabetçi kültür ve hiyerarşik kültür olmak üzere üç farklı örgüt kültürü tipi görüldüğünü, örgüt kültürünün üniversite ve fakülte değişkenine göre farklılaştığını, cinsiyet ve akademik görev değişkenlerinin ise farklılık ortaya koymadığını göstermektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2017 Verileri
⚙️Variables:Yükseköğretim · Üniversitelerde örgüt kültürü
Özet
Bu çalışma, Cumhuriyet’in ilk üniversiteleri arasında yer alan ve 2017 yılında Yükseköğretim Kurulu tarafından araştırma üniversitesi olarak tanımlanan, Ankara’daki dört büyük devlet üniversitesinin örgüt kültürünü karşılaştırmalı olarak değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın örneklemini dört farklı üniversitede görev yapan 647 akademik personel oluşturmuştur. Araştırmada ölçme aracı olarak Örgüt Kültürü Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın temel sonuçları, rekabetçi değerler çerçevesinde üniversitelerde; yenilikçi takım kültürü, rekabetçi kültür ve hiyerarşik kültür olmak üzere üç farklı örgüt kültürü tipi görüldüğünü, örgüt kültürünün üniversite ve fakülte değişkenine göre farklılaştığını, cinsiyet ve akademik görev değişkenlerinin ise farklılık ortaya koymadığını göstermektedir.
KÖSE, M. F., KORKMAZ, M. (2019). Üniversitelerde Örgüt Kültürü Üzerine Karşılaştırmalı Bir İnceleme. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 39 Sayı: 2, 963–987. https://ajindex.com/articles/905990
Ankara Üniversitesi [AÜ], (2012). Ankara Üniversitesi 2014-2018 stratejik planı. ankara.edu.tr sayfasından erişilmiştir. Bartell, M. (2003). Internationalization of universities: A university culture-based framework. Higher Education, 45(1), 43-70.
Berrio, A.A. (2003). An organisational cultural assessment using the competing values frame- work: A profile of Ohio state university extension. Journal of Extension, 41(2). Beytekin, O.F., Yalçınkaya, M., Doğan, M. ve Karakoç, N. (2010), The organizational culture at the university, The International Journal of Educational Researchers, 2(1), 1-13.Braxton, J. M. ve Bayer, A. E. (1999).Faculty misconduct in collegiate teaching. Balimore: Johns Hopkins University. Burnett, S. A. ve Huisman, J. (2010). Universities' responses to globalisation: the influence of organisational culture. Journal of Studies in International Education, 14(2), 117-142.Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2010). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
Pegem.Cameron, K. S. ve Ettington, D. R. (1988). The conceptual foundations of organizational culture. J.C. Smart, (Ed.), Higher education handbook of theory and research içinde. New York: Agathon. Cameron K.S. ve Freeman, S. J. (1991). Cultural congruence, strength, and type: relationaships to effectiveness. Organizational Change and Development, 5, 23-58.Cameron, K. S. ve Quinn, R. E. (2011). Diagnosing and changing organizational culture San Francisco: Jossey-Bass.Celep, C. ve Tülübaş, T. (2015). Yükseköğretimin yönetimi. Ankara:
Nobel.Cole J. (2011). The great American university. Bulletin of the American Academy. https://amacad.org/publications/bulletin/spring2011/great.pdf sayfasından erişilmiştir.Çetinsaya, G. (2014). Büyüme, kalite, uluslararasılaşma: türkiye yükseköğretimi için bir yol haritası. Ankara:
YÖK. Dale, K. K. (2012). Perceptions of organizational culture of a multi-campus community college district: mixed methods in concert. Doktora Tezi, Colorado State University, Colorado. Deal, T. E. ve Kennedy A. A. (2000). Corporate cultures. New York: Basic. Dhaya, N. (2013). Reconciling Organisational Culture And External Quality Assurance İn Higher Education, Higher Education Management and Policy, 24(2), 85-98.Eren, E. (2004). Örgütsel davranış ve yönetim psikolojisi. İstanbul:
Beta. Erdem, R., Adıgüzel, O. ve Kaya, A. (2010). Akademik personelin kurumlarına ilişkin algıladıkları ve tercih ettikleri örgüt kültürü tipleri, Erciyes Üniversitesi