AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCareful use of this selective antibiotic and microbiological follow-up of the patients before and during treatment were considered important and necessary.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: In recent years, decreased susceptibility to glycopeptide group antibiotics has been reported in methicillin resistant staphylococci. We aimed to investigate vancomycin resistant (VRS), vancomycin intermediate (VIS) and heterogeneous resistant (hVIS) staphylococci strains in various clinical specimens sent to our hospital microbiology laboratory.Material and Methods: A total of 341 staphylococcus strains were examined. Oxacillin agar screening test was used to determine methicillin resistance in S. aureus isolates. In the determination of methicillin resistance in coagulase negative staphylococci isolates, disc diffusion (30 µg) method with higher sensitivity and specificity than oxacilin disc diffusion test was used. To determine vancomycin resistance in methicillin-resistant staphylococci; vancomycin agar screening, Standard E-test, Macro E-test and Population analysis profile methods were used.Results: 115 (54.2%) of S. aureus isolates were methicillin resistant S. aureus (MRSA), 66 (51.2%) of coagulase negative staphylococci isolates were found to be methicillin resistant coagulase negative staphylococci (MRCNS). Of the 181 methicillin-resistant staphylococcus strains, only two [strains of suspected vancomycin-susceptible staphylococcus strain (VIS)] were detected in the first 24 hours according to vancomycin agar screening method. Both strains were S. aureus. Methicillin-resistant S. aureus strains were found to be susceptible to vancomycin in standard E Test and Macro E Test examinations. No vancomycin resistance was detected by PAP method. Conclusion: According to our study, vancomycin resistance (VRS), vancomycin intermediate (VIS) and heterogeneous resistance (hVIS) were not detected in methicillin resistant staphylococci isolated in our laboratory. Careful use of this selective antibiotic and microbiological follow-up of the patients before and during treatment were considered important and necessary.
Özet
Amaç: Son yıllarda metisilin dirençli stafilokoklarda glikopeptid grubu antibiyotiklere karşı azalmış duyarlılıktan söz edilmektedir. Hastanemiz mikrobiyoloji laboratuvarına gönderilen çeşitli klinik örneklerde vankomisine dirençli (VRS), azalmış duyarlı (VIS) ve heterojen dirençli (hVIS) stafilokok suşlarını araştırmayı amaçladık.Gereç ve Yöntemler: Toplam 341 stafilokok suşu incelemeye alındı. S. aureus izolatlarında metisilin direncini saptamada, oksasilin agar tarama testi kullanıldı. Koagülaz negatif stafilokok izolatlarında metisilin direncinin saptanmasında oksasilin disk difüzyon testine göre duyarlılığı ve özgüllüğü daha yüksek olan sefoksitin disk difüzyon (30 µg) yöntemi kullanıldı. Metisiline karşı dirençli bulunan stafilokoklarda vankomisin direncini saptamada; vankomisin agar tarama, standart E-test, Makro E-test ve popülasyon analiz profili yöntemleri kullanıldı.Bulgular: S. aureus izolatlarının 115’i (%54,2) metisilin dirençli S. aureus (MRSA), koagülaz negatif stafilokok izolatlarının 66’sı (%51,2) metisilin dirençli koagülaz negatif stafilokok (MRKNS) olarak bulundu. 181 metisilin dirençli stafilokok suşunun vankomisin agar tarama yöntemine göre ilk 24 saatte sadece ikisinde kuşkulu vankomisine duyarlılığı azalmış stafilokok suşu (VIS) üremesi saptandı. Üreme saptanan suşların her ikisi de S. aureus idi. Metisilin dirençli S. aureus suşları standart E Test ve Makro E Test incelemelerinde vankomisine duyarlı olarak bulundu. PAP yöntemi ile hiçbir suşta vankomisin direnci saptanmadı. Sonuç: Çalışmamıza göre laboratuvarımızda izole edilen metisilin dirençli stafilokoklarda vankomisine karşı direnç (VRS), azalmış duyarlılık (VIS) ve heterojen direnç (hVIS) saptanmamıştır. Bu seçkin antibiyotiğin özenli kullanılmasının, gerek tedavi öncesi, gerekse tedavi sırasında hastaların mikrobiyolojik yönden yakın izleminin önemli ve gerekli olduğu düşünüldü.