SavedAdd your journal

Journals / Bursa Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2016 / Cilt: 30 Sayı: 1

Siyanobakterilerden Elde Edilen Pigment Maddeleri ve Kullanım Alanları

Hilal Kargın Yılmaz
Mahitap Duygu Dikbaş
Murat BİLGÜVEN
Pages
139–155
Publication Date
2016-07-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bağlamda fikosiyanin üretimine ve kullanımına olan ilgi son yıllarda giderek artmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Siyanobakterilerden elde edilen önemli pigmentler; klorofil a, β-karoten, asta-ksantin, fikosiyanin, ksantofil ve fikoeritrin'dir.
📊
Key Findings & Data:Ayrıca, antioksidan ve radikalleri uzaklaştırıcı etkilerinden dolayı, nutrasötik ve farmasötik olarak kullanılma potansiyeline de sahiptirler.
💡
Conclusion & Impact:Bu bağlamda fikosiyanin üretimine ve kullanımına olan ilgi son yıllarda giderek artmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Siyanobakteriler · fikosiyanin

Özet

Siyanobakterilerden elde edilen önemli pigmentler; klorofil a, β-karoten, asta-ksantin, fikosiyanin, ksantofil ve fikoeritrin'dir. Fikosiyanin mavi renkli, kokusuz, toksik olmayan, suda çözünebilen, güçlü floresan özelliğe sahip doğal bir renk maddesidir. Bu pigmentler gıda, eczacılık, tekstil ve kozmetikte, kanserojen olduğundan şüphe edilen sentetik pigmentlerin yerine, doğal pigmentler olarak kullanılabilmektedir. Floresan özelliklerinden dolayı mikroskopi, sitometri, bağışıklık, doku kimyası çalışmalarında floresan prob olarak kullanılmaktadırlar. Ayrıca, antioksidan ve radikalleri uzaklaştırıcı etkilerinden dolayı, nutrasötik ve farmasötik olarak kullanılma potansiyeline de sahiptirler. Bu bağlamda fikosiyanin üretimine ve kullanımına olan ilgi son yıllarda giderek artmaktadır.

🔖

Cite This Article

Yılmaz, H. K., Dikbaş, M. D., BİLGÜVEN, M. (2016). Siyanobakterilerden Elde Edilen Pigment Maddeleri ve Kullanım Alanları. Bursa Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 30 Sayı: 1, 139–155. https://ajindex.com/articles/903351

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Abalde, J., L. Betancourt, E. Torres, A. Cid and C. Barwell. 1998. Purification and characterization of phycocyanin from the marine cyanobacterium Synechococcus sp. IO9201. Plant Science, 136: 109–120.
  2. Akoğlu, A. 2012. Siyanobakterilerden elde edilen fikosiyaninin saflaştırılması ve karakterizayonu. Ankara Ünv. Fen Bilimleri Ens. Gıda Mühendisliği Anabilim Dalı, Ankara, s. 109. Arad (Malis), S. and A. Yaron. 1992. Natural pigments from red microalgae for use in foods and cosmetics. Trends in Food Science and Technology, 3: 92–96.
  3. Becker, E.W. 1995. Microalgae: Biotechnology and microbiology, Cambridge University Press, UK, 293 p. Benedetti, S., S. Rinalducci, F. Benvenuti, S. Francogli, S. Pagliarani, M. Giorgi, L. Micheloni, G.M. D’Amici, L. Zolla and F. Canestrari. 2006. Purification and characterization of phycocyanin from the blue-green alga Aphanizomenon flos-aquae. Journal of Chromatography B, 833: 12–18.
  4. Bourrelly, R. 1970. Les algues d’eau douce. Tome 3, 1970, Algues bleues et rouges: 1–522 Edit Boubee’ Paris. Boussiba, S. and A. Richmond. 1980. C-Phycocyanin as a Storage Protein in the blue-green Alga Spirulina platensis, Arch. Microbial., 125: 145. Boussiba, S. and A.E. Richmand. 1979. Isolation and characterization of phycocyanins from the blue-green alga Spirulina platensis. Archives of Microbiology, 120:155-159.
  5. Chaiklahan, R., N. Chirasuwan, V. Loha, S. Tia and B. Bunnag. 2011. Separation and purification of phycocyanin from Spirulina sp. using a membrane process. Bioresour Technol., 102: 7159–64.
  6. Chen, T., Y. Wong and W. Zheng. 2006. Purification and characterization of selenium-containing phycocyanin from selenium-enriched Spirulina platensis. Phytochemistry, 67: 2424–2430.
  7. Cohen, Z. 1997.
  8. The Chemicals of Spirulina, In: Vonshak, A.(Ed.), Spirulina platensis (Arthrospira): Physiology, Cell Biology and Biotechnology, Taylor and Francis, 175-204,
  9. London. Contreras-Martel, C., A. Matamala, C. Bruna, G. Poo-Caamaño, D. Almonacid, M. Figueroa, J. Martínez-Oyanedel and M. Bunster. 2007. The structure at 2 resolution of phycocyanin from Gracilaria chilensis and the energy transfer network in a PC-PC complex. Biophysical Chemistry, 125: 388–396.
  10. Cornejo, J. and S.I. Beale. 1997. Phycobilin Biosynthetic Reactions In Extracts Of Cyanobacteria. Photosynth Res., 51: 223–230.
  11. Dalay, M.C., S. Cirik ve E. Koru. 2001. Türkiye Ege Bölgesi İklim Koşullarında Açık Hava Kültürleri İçin Uygun Spirulina platensis (Stiz.) Geitl, 1930 Suşunun Tespiti. Ege Üniversi