SavedAdd your journal

Journals / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 20 - Sayı: 1

Türkiye’de Radyo Yayıncılığının Yeni Kurumsal Kuram Bağlamında Değerlendirilmesi

Güzin KIYIK KICIR
Hatice Zümrüt TONUS
Pages
191–208
Publication Date
2020-03-07
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yeni kurumsal kuram kapsamında eş biçimlilik ve kurumsal değişim boyutları üzerinden sektörü değerlendirmeyi amaçlayan bu çalışmanın, radyonun dünü, bugünü ve geleceğine dair açıklama sunabileceği düşünülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz İlk olarak 1920 yılında Amerika’da yayın hayatına adım atan radyo, Türkiye’de 1927 yılından itibaren dinleyicilere ulaşmaya başlamıştır.
📊
Key Findings & Data:Değişen dünyada gerek teknoloji, gerekse toplumsal alanda yaşanan dönüşümler radyo yayıncılığı üzerinde etkiler oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Yeni kurumsal kuram kapsamında eş biçimlilik ve kurumsal değişim boyutları üzerinden sektörü değerlendirmeyi amaçlayan bu çalışmanın, radyonun dünü, bugünü ve geleceğine dair açıklama sunabileceği düşünülmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Radyo Yayıncılığı · Yeni Kurumsal Kuram · Eş Biçimlilik

Özet

Öz İlk olarak 1920 yılında Amerika’da yayın hayatına adım atan radyo, Türkiye’de 1927 yılından itibaren dinleyicilere ulaşmaya başlamıştır. Değişen dünyada gerek teknoloji, gerekse toplumsal alanda yaşanan dönüşümler radyo yayıncılığı üzerinde etkiler oluşturmaktadır. Tüm bu etkilerin sonucunda zamana direnip, alternatif kitle iletişim araçlarıyla yarışını sürdüren radyolar açısından varlık ve gelecek sorgulamaları devam etmektedir. Bu çalışmada Türkiye’deki radyo yayıncılığı yeni kurumsal kuram bağlamında incelenmiştir. Araştırma için öncelikle alan yazını taranmış, hazırlanan görüşme soruları, Türkiye’deki radyolardan alınan örneklem grubundaki yetkili kişilere yöneltilmiştir. Yeni kurumsal kuram kapsamında eş biçimlilik ve kurumsal değişim boyutları üzerinden sektörü değerlendirmeyi amaçlayan bu çalışmanın, radyonun dünü, bugünü ve geleceğine dair açıklama sunabileceği düşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

KICIR, G. K., TONUS, H. Z. (2020). Türkiye’de Radyo Yayıncılığının Yeni Kurumsal Kuram Bağlamında Değerlendirilmesi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 1, 191–208. https://ajindex.com/articles/9022

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Acer, E. K. (2015). Türkiye’de Yükseköğretimin Genişlemesinin Yeni Kurumsalcılık Perspektifi Açısından İncelenmesi. (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.http://www.acikarsiv.gazi.edu.tr/index.php?menu=2&secim=10&YayinBIK=127 81, (Erişim Tarihi: 18.12.2016).
  2. Akay O. (2019). Olcay Akay ile Söyleşi. https://www.marketingturkiye.com.tr/haberler/her- 100-calisanin-80i-radyo-dinliyor/, (Erişim Tarihi: 08.04.2019).
  3. Arslan, S. (2010). Türkiye’de Radyo Oyunları. (Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi,
  4. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  5. Bolat, T. & Seymen O. A. (2006). Yönetim ve örgüt düşüncesinde kurumsalcılık, yeni kurumsalcılık ve kurumsal eşbiçimlilik, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(1), S 223-254,
  6. Elazığ. Chantler, P. & Harris S. (1997).
  7. Local radio journalism, A Division of the Reed Educational and Professional Publishing Ltd., Great Britain. Çakar M. & Danışman A. (2015). Örgüt kuramları, kuramsal kuram, Sözen C. H., Basım N.H. (Der.), İstanbul:
  8. Beta. Çakır, H. (2005). Tüm yönleriyle radyo. Ankara:
  9. Sayısal. Çubukçuoğlu, H. F. (2017). Kurumsal kuram penceresinden halkla ilişkiler: Nestle ve palm yağı krizi, İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 44(Bahar), E-ISSN: 2147-4524.
  10. Daft, R. L. (1998). Organization theory and design, (6th ed.), Cincinnati: SouthWestern College. DiMaggio, P. J. & Powell, W. W. (1983). The iron cage revisited: Institutional isomorphism and collective rationality in organizational fields, American Sociological Review, 48(2), 147- 160. doi: 10.17323/1726-3247-2010-1-34-56.
  11. DiMaggio, P. J. (1988). Interest and agency in institutional theory. L. G. Zucker (Der.), Institutional Patterns and Organizations. 3-22. Cambridge: Ballinger. DiMaggio, P. J. & Powell, W. W. (1991). Introduction, the new institutionalism in organizational analysis, W. W. Powell ve P. J. DiMaggio (Ed.), 1-38. Chicago: The University of Chicago. Erdoğan, D.Ş., (2019). Didem Şekerel Erdoğan ile Söyleşi. https://www.nielsen.com/tr/tr/insights/article/2019/radio-increasing-effectiveness-37- million-people-listen-to-radio/ (Erişim Tarihi: 06.05.2019).
  12. Fidan, T. (2017). Kurumsalcılık yaklaşımları ve yeni kurumsalcılık perspektifinden eğitim örgütleri, Medeniyet Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1(1), s.1-16.
  13. Fligstein, N. (1996). Markets as politics: A political-cultural approach to market institutions, American Sociological Review, 61(4), 656-673. doi:10.2307/2096398. Friedland, R. & Alfrod, R. R. (1991). Bringing society back