Journals / Turcology Research / 2009 / Cilt: 15 Sayı: 39

VAHÎD MAHTÛMÎ DÎVÂNI’NDA GÖRÜLEN BİR TERİM: “TÜRKMANİYÂT” / A Term in Vahîd Mahtûmî’s Divan “Türkmaniyât”

Pages
499–536
Publication Date
2010-03-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

From this point, the term türkmanî is discussed in detail in this study.Keywords: Türkmanî, sarki, folk song, tune, Ottoman poetry, folk poetry.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:ÖZXVIII. yüzyıl divan şairlerinden biri olan Vahîd Mahtûmî, daha çok hece vezinli manzumeleriyle öne çıkarılmıştır.
📊
Key Findings & Data:ABSTRACTVahîd Mahtûmî, one of the poets in Ottoman poetry in 18th century, is mostly recognized with his syllabic meter verses.
💡
Conclusion & Impact:From this point, the term türkmanî is discussed in detail in this study.Keywords: Türkmanî, sarki, folk song, tune, Ottoman poetry, folk poetry.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türkmanî · şarkı · türkü

Özet

ÖZXVIII. yüzyıl divan şairlerinden biri olan Vahîd Mahtûmî, daha çok hece vezinli manzumeleriyle öne çıkarılmıştır. Bunun nedeni, klasik kültür çevresine mensup olduğu halde, halk şiirine fazlaca itibar etmesi, halk kültürüne ait unsurları divan şiiri içine taşımasıdır. Söz konusu manzumelere türkmaniyât adının verilmesi ise, terminolojik açıdan önemli bir husustur. Çünkü, halk bilimi kaynaklarında, türkü çeşitlerinden birinin adı olarak geçen türkmanî, divan şiiri terimleri arasında bulunmamaktadır. Bu noktadan hareketle, türkmanî terimi, etraflı şekilde ele alınmıştır.Anahtar Kelimeler: Türkmanî, şarkı, türkü, ezgi, divan şiiri, halk şiiri. ABSTRACTVahîd Mahtûmî, one of the poets in Ottoman poetry in 18th century, is mostly recognized with his syllabic meter verses. The reason for this is because he esteems folk poetry in an excessive fashion, and carries the folk cultural elements into classical poetry even though he is belonging to the community of classical culture. In terms of terminology, it is an important issue to name his verses as türkmaniyât. It is because türkmanî-a type of türkü (folk song) among folklore resources-has also taken place in Classical Turkish Literature. From this point, the term türkmanî is discussed in detail in this study.Keywords: Türkmanî, sarki, folk song, tune, Ottoman poetry, folk poetry.

🔖

Cite This Article

KAHRAMAN, B. (2010). VAHÎD MAHTÛMÎ DÎVÂNI’NDA GÖRÜLEN BİR TERİM: “TÜRKMANİYÂT” / A Term in Vahîd Mahtûmî’s Divan “Türkmaniyât”. Turcology Research, Cilt: 15 Sayı: 39, 499–536. https://ajindex.com/articles/901790

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Alî Şîr Nevâyî, Mîzânü’l-Evzân (Vezinlerin Terazisi), haz. Kemal Eraslan, Türk Dil Kurumu Yay., Ankara 1993.
  2. ALPTEKİN, Ali Berat, “Azerbaycan ve Anadolu Halk Şiiri Arasındaki Benzerlikler”, Türk Kültürü, 25(285), Ocak 1987, 41-47.
  3. ARTUN, Erman, Âşıklık Geleneği ve Âşık Edebiyatı, Akçağ Yay., Ankara 2001.
  4. Büyük Türkçe Sözlük, Birlik Yay., Ankara 1981.
  5. CENGİZ, Halil Erdoğan, “Divan Şiirinde Musammatlar”, Türk Dili Türk Şiiri Özel Sayısı II (Divan Şiiri), S. 415-416-417/Temmuz-Ağustos-Eylül 1986, s.291-429.
  6. ÇAĞBAYIR, Yaşar, Ötüken Türkçe Sözlük, C. 5, Ötüken Neşriyat, İstanbul 2007. ÇELEBİOĞLU, Âmil, Eski Türk Edebiyatı Araştırmaları, Milli Eğitim Bakanlığı Yay., İstanbul 1998.
  7. DİLÇİN, Cem, Örneklerle Türk Şiir Bilgisi, Türk Dil Kurumu Yay., Ankara 2000.
  8. DİZDAROĞLU, Hikmet, Halk Şiirinde Türler, Ankara Üniversitesi Basımevi, 1969.
  9. ELÇİN, Şükrü, Halk Edebiyatına Giriş, Kültür Bakanlığı Yay., Ankara 1981.
  10. ERGUN, Sadedin Nüzhet, Türk Musikisi Antolojisi, C. 1, Rıza Koşkun Matbaası, İstanbul 1942.
  11. GÖZAYDIN, Nevzat, “Anonim Halk Şiiri Üzerine”, Türk Dili Türk Şiiri Özel Sayısı III (Halk Şiiri), Sayı 445-450/Ocak-Haziran 1989, s.1-104.
  12. İLAYDIN, Hikmet, Türk Edebiyatında Nazım, Maarif Basımevi, 3. basım, İstanbul 1959.
  13. İPEKTEN, Haluk, Eski Türk Edebiyatı Nazım Şekilleri, Birlik Yayın Kooperatifi, Ankara 1985.
  14. İSEN, Mustafa, “Divanlarda Heceyle Yazılmış Şiirler”, Ötelerden Bir Ses Divan Edebiyatı ve Balkanlarda Türk Edebiyatı Üzerine Makaleler, Akçağ Yay., Ankara 1997, s.385-421. _____, “Edebiyat Tarihimizin İlginç Bir İsmi Vahîd Mahtûmî”, Ötelerden Bir Ses Divan Edebiyatı ve Balkanlarda Türk Edebiyatı Üzerine Makaleler, Akçağ Yay., Ankara 1997, s.279-283.
  15. KAHRAMAN, Bahattin, Vahîd Mahtûmî Hayatı, Eserleri, Edebî Kişiliği ve Eserlerinin Tenkitli Metni, C. 1-2,
  16. Yayımlanmamış Dr.Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya 1995.
  17. Kantemiroğlu, Kitâbu İlmi’l-Mûsikî alâ vechi’l-Hurûfât –Mûsikîyi Harflerle Tespit ve İcrâ İlminin Kitâbı-, I. Cilt Edvâr (Tıpkı Basım-Çevriyazı- Çeviri-Notlar), haz. Yalçın Tura, Yapı Kredi Yay., İstanbul 2001.
  18. KÖPRÜLÜ, M. Fuad, Türk Edebiyatında İlk Mutasavvıflar, Diyanet İşleri Başkanlığı Yay., Ankara 1981. ______, “Türk Edebiyatı’nın Menşe’i”, Edebiyat Araştırmaları, Türk Tarih Kurumu Yay., Ankara 1986, s. 49-130. ______, “Sazşâirleri: Dün ve Bugün”, Edebiyat Araştırmaları, Türk Tarih Kurumu Yay., Ankara 1986, s. 165-193. ______, “Türk Edebiyatı’nda Âşık Tarzı’nın Menşe’ ve Tekâmülü Hakkında Bir Tecrübe”, Edebiyat Araştırmaları