Journals / Turcology Research / 2015 / Sayı: 54

-

EŞREFOĞLU RÛMÎ’NİN İKİ GAZELİNDE ‘DURUM ANLATIMI’ ÜZERİNE BİR OKUMA DENEMESİ

Pages
1–1
Publication Date
2015-07-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In addition, expression of some ghazal form is shaped by benefiting from other genres

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The most widely used form of classical Turkish poetry in verse ode is concerned in terms of diversity issues.
📊
Key Findings & Data:The most widely used form of classical Turkish poetry in verse ode is concerned in terms of diversity issues.
💡
Conclusion & Impact:In addition, expression of some ghazal form is shaped by benefiting from other genres
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Eşrefoğlu Rûmî · gazel · durum anlatımı

Abstract

The most widely used form of classical Turkish poetry in verse ode is concerned in terms of diversity issues. In addition, expression of some ghazal form is shaped by benefiting from other genres

Özet

Klasik Türk şiirinin en çok kullanılan nazım şekli gazellerde, konu bakımından çeşitlilik söz konusudur. Ayrıca bazı gazellerin anlatım şekli diğer edebî türlerden faydalanılarak şekillendirilir. Eşrefoğlu Rûmî’nin gazellerinde öğretici üslup ön plandadır. Rûmî’nin gazelleri tasavvuf içeriklidir. Bu çalışmada, Eşrefoğlu Rûmî’nin iki gazelinde ele alınan konuyu işleyişteki farklılık tespit edilerek, bu gazellerdeki ‘durum anlatımı’ üzerine değerlendirme çalışması yapılmaktadır.

🔖

Cite This Article

Erbay, N. (2015). -. Turcology Research, Sayı: 54, 1–1. https://ajindex.com/articles/901414

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Güneş, M. (2006). İznikli Eşrefoğlu Rûmî’nin hayatı-eserleri ve divanı. İstanbul: Sahaflar Kitap Sarayı.
  2. İpekten, H. (2013). Eski Türk edebiyatı nazım şekilleri ve aruz. İstanbul: Dergâh Yay.
  3. Kahraman, A. DİA. Tasvir. Türkiye Diyanet Vakfı İslam ansiklopedisi. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı. 40, 137-138.
  4. Kaplan, M. (1979). Hikâye tahlilleri. İstanbul: Dergâh Yay.
  5. Kılıç, M. E. (2004). Sûfî ve şiir. İstanbul: İnsan Yay.
  6. Kırman, A. (2007). İki gazellik bir hikâyeyi duygu unsurları bakımından okumak. Turkish Studies, Türkoloji Araştırmaları, 2(3), 349-375.
  7. Özdemir, E. (1999). Yazınsal türler. Ankara: Bilgi Yay.
  8. Özel, İ. (2002). Şiir okuma kılavuzu. İstanbul: Şûle Yay.
  9. Wellek, R.; Warren A. (1993). Edebiyat teorisi. (çev. Ö. F. Huyugüzel), İzmir: Akademi Kitabevi.