Journals / Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi (AKAD) / 2018 / Cilt: 10 Sayı: 19

İMALAT SANAYİNİN REKABET GÜCÜNDEKİ DEĞİŞİMİN TEKNOLOJİ YOĞUNLUĞUNA GÖRE ÖLÇÜLMESİ: TÜRKİYE VE BRICS ÜLKELERİ ÖRNEĞİ

Pages
422–441
Publication Date
2018-11-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Düşük teknolojili ve orta teknolojili malların ihracatında rekabet gücü en yüksek olan ülke Türkiye iken; yüksek teknolojili malların ihracatında rekabet gücü en yüksek olan ülke ise Çin’dir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Artan rekabet ortamı, özellikle gelişmekte olan ülkeleri orta ve uzun vadede sürdürülebilir büyüme ve kalkınmayı gerçekleştirebilmeleri için küresel piyasalarda rekabet gücüne sahip olmaları yönünde adeta zorlamaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu amacı gerçekleştirmek için Balassa (1965) tarafından geliştirilen Balassa Endeksi (Açıklanmış Karşılaştırmalı Üstünlükler Endeksi) kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Düşük teknolojili ve orta teknolojili malların ihracatında rekabet gücü en yüksek olan ülke Türkiye iken; yüksek teknolojili malların ihracatında rekabet gücü en yüksek olan ülke ise Çin’dir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:Rekabet Gücü · Teknoloji · Balassa Endeksi

Özet

Artan rekabet ortamı, özellikle gelişmekte olan ülkeleri orta ve uzun vadede sürdürülebilir büyüme ve kalkınmayı gerçekleştirebilmeleri için küresel piyasalarda rekabet gücüne sahip olmaları yönünde adeta zorlamaktadır. Küresel rekabet gücüne sahip olmak için ise ülkelerin bilgi ve teknoloji yoğun malları üretebilmesi ve küresel piyasalara sunabilmesi gerekmektedir. Buradan hareketle Türkiye’nin teknoloji yoğun mallardaki rekabet gücünün ölçülmesi ve hızlı büyüyen ekonomilerle karşılaştırmalı olarak analiz edilmesi önem arz etmektedir. Dolayısıyla bu çalışmanın amacı, Türkiye ve BRICS ülkelerinde imalat sanayinin rekabet gücündeki değişimi teknoloji yoğunluğuna göre ölçerek karşılaştırmalı olarak analiz etmektir. Bu amacı gerçekleştirmek için Balassa (1965) tarafından geliştirilen Balassa Endeksi (Açıklanmış Karşılaştırmalı Üstünlükler Endeksi) kullanılmıştır. Lall’ın (2000) SITC Rev. 3 kapsamındaki teknoloji sınıflandırması baz alınmıştır. Analize dahil edilen ülkelerin verileri 1996-2017 dönemi için UNCTAD veri tabanından elde edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre; Türkiye ve BRICS ülkelerinin rekabet avantajına sahip olduğu teknoloji yoğun mal grupları çoğunlukla; düşük ve orta teknolojili mallardır. Düşük teknolojili ve orta teknolojili malların ihracatında rekabet gücü en yüksek olan ülke Türkiye iken; yüksek teknolojili malların ihracatında rekabet gücü en yüksek olan ülke ise Çin’dir.

🔖

Cite This Article

ÜNLÜ, F. (2018). İMALAT SANAYİNİN REKABET GÜCÜNDEKİ DEĞİŞİMİN TEKNOLOJİ YOĞUNLUĞUNA GÖRE ÖLÇÜLMESİ: TÜRKİYE VE BRICS ÜLKELERİ ÖRNEĞİ. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi (AKAD), Cilt: 10 Sayı: 19, 422–441. https://ajindex.com/articles/899391

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. AKTAN, C. C. (2010), “Türkiye’de Üretim ve İstihdama Yönelik Ulusal Rekabet Gücü Politikası”, Ekonomi Bilimleri Dergisi, 2 (2): 166-197.
  2. AKTAN, C. C. ve VURAL, İ. Y. (2004).
  3. Rekabet Gücü ve Rekabet Stratejileri, Rekabet Dizisi 3, TİSK Yayınları,
  4. Ankara.
  5. ALAKBAROV, N. ve ERKAN, B. (2017). “Türkiye ve Azerbaycan’ın İhracatındaki Karşılaştırmalı Üstünlüklerin Teknoloji Yoğunluğu Bazında Analizi”, İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6 (6): 28-47.
  6. ALTAY, B. ve GÜRPINAR, K. (2008). “Açıklanmış Karşılaştırmalı Üstünlükler ve Bazı Rekabet Gücü Endeksleri: Türk Mobilya Sektörü Üzerine bir Uygulama”, Afyon Kocatepe Üniversitesi İİBF Dergisi, X (1): 257-274.
  7. ALTINTAŞ, N. ve AKBOLAT, A. G. (2013). “Tekstil Sektöründe Avrupa Birliği ile Türkiye Arasındaki Rekabet Analizi”, Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4 (6): 33-42.
  8. ATİK, H. (2005).
  9. Yenilik ve Ulusal Rekabet Gücü, Detay Yayıncılık, Ankara.
  10. AYTEMİZ, S. (2008). “Karşılaştırmalı Üstünlükler ve Türkiye İmalat Sanayi”, Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (1): 129-140.
  11. BALASSA, B. (1965). “Trade Liberalisation and Revealed Comparative Advantage”, The Manchester School of Economic and Social Studies, 33: 99-123.
  12. BASHİMOV, G. (2018). “Türkiye ile İran Arasındaki İkili Ticaretin Analizi”, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 30: 145-155.
  13. BERK, A., BAL, T. ve UÇUM, İ. (2016). “Yaş Meyve ve Sebze Dış Ticaretinde Türkiye’nin Rekabet Durumu”, XII. Ulusal Tarım Kongresi, 25-27 Mayıs 2016: 1321-1328.
  14. ÇİVİ, E. (2001). “Rekabet Gücü: Literatür Araştırması”, Celal Bayar Üniversitesi İİBF Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 8 (2): 21-38.
  15. ERKAN, B. (2012). “BRIC Ülkeleri ve Türkiye’nin İhracat Uzmanlaşma ve Rekabet Düzeylerinin Karşılaştırmalı Analizi”, Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8 (1): 101-131.
  16. ERKAN, B., ARPACI, B. B., YARALI, F. ve GÜVENÇ, İ. (2015), “Türkiye’nin Sebze İhracatında Karşılaştırmalı Üstünlükleri”, KSÜ Doğa Bilimleri Dergisi, 18 (4): 70-76.
  17. EROĞLU, Ö. ve ÖZDAMAR, G. (2006). “Türk İmalat Sanayiinin Rekabet Gücü ve Beyaz Eşya Sektörü Üzerine Bir İnceleme”, Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi, 11: 85-104.
  18. EŞİYOK, B. A. (2014). “Türkiye–AB Arasında Dış Ticaretin Teknolojik Yapısı, Rekabet Gücü ve Endüstri-İçi Ticaret: Ampirik Bir Değerlendirme”, Ankara Avrupa Araştırmaları Dergisi, 13 (1): 91-124.
  19. GÜRPINAR, K. ve BARCA, M. (2007). “Türk Mobilya Sektörünün Uluslararası Rekabet Gücü Düzeyi ve Nedenleri”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi