Journals / Current Perspectives in Social Sciences / 2006 / Cilt: 8 Sayı: 2

DOĞU KARADENİZ’İN TARİHİ COĞRAFYASI

Pages
129–144
Publication Date
2010-02-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Antik kaynaklar da Doğu Karadeniz, Pontus ve Kolkhis olarak adlandırılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Doğu Karadeniz’in tarihi coğrafyası ile ilgili olan bu çalışma bölgenin sahip olduğu coğrafi konumundan dolayı ayrı bir önem kazanmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Özellikle bölgede Son Kalkolitik ve Tunç çağı boyunca varlığını sürdüren Karaz kültürünün etkileri görülmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Antik kaynaklar da Doğu Karadeniz, Pontus ve Kolkhis olarak adlandırılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Tarihi coğrafya · Doğu Karadeniz · Çoruh

Özet

Doğu Karadeniz’in tarihi coğrafyası ile ilgili olan bu çalışma bölgenin sahip olduğu coğrafi konumundan dolayı ayrı bir önem kazanmaktadır. Bölge coğrafyası, tarih öncesi çağlarda insanların yaşaması için gerekli olan tarım alanlarının küçük bir kısmın, su kaynakları ve bunların oluşturduğu doğal geçitlerin ise büyük bir kısmını bünyesinde barındırmaktadır. Bunun sonucu olarak da bölge, tarih öncesi devirlerde sürekli yerleşmeye sahne olmuştur. Özellikle bölgede Son Kalkolitik ve Tunç çağı boyunca varlığını sürdüren Karaz kültürünün etkileri görülmektedir. Doğu Karadeniz tarihi çağlarla Hayaşa Krallığı döneminde (M.Ö. II. binin ortası) tanışmıştır. Hayaşalılar’dan bahseden Hitit kayıtları bölge ile ilgili en eski belgelerdir. Ayrıca bölgedeki zengin maden kaynakları, Urartu Devleti’nin dikkatini çekmekte gecikmemiştir. Urartu Devleti kuruluş evresini tamamlar tamamlamaz sınırlarını bu bölgeye doğru genişletmeye çalışmıştır. Antik kaynaklar da Doğu Karadeniz, Pontus ve Kolkhis olarak adlandırılmıştır.

🔖

Cite This Article

ÜNSAL, V. (2010). DOĞU KARADENİZ’İN TARİHİ COĞRAFYASI. Current Perspectives in Social Sciences, Cilt: 8 Sayı: 2, 129–144. https://ajindex.com/articles/894847

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Akurgal 1995
  2. E. Akurgal Anadolu Uygarlıkları, İzmir. Akurgal 1999 E. Akurgal Anadolu’nun Kültür Tarihi, Ankara. Akurgal 2001 E. Akurgal The Hattian and Hittite Civilizations, Ankara. Alp 2000
  3. S. Alp Hitit Çağında Anadolu, Çivi Yazılı ve Hiyeroglif Yazılı Kaynaklar, İstanbul. Alp 2003
  4. S. Alp Hitit Güneşi, Ankara. Atalay 1992
  5. İ.Atalay Türkiye Coğrafyası, İzmir. Baykara 2000 T. Baykara Anadolu’nun Tarihi Coğrafyasına Giriş I, Anadolu’nun İdari Taksimatı, Ankara. Birmingham 1961 J. M. Birmingham "The Overland Route Accors Anatolia in the Eight and Seventh Centuries, B.C." AS XI, 185–195. BryerWinfield 1985 A. BryerD. Winfield The Byzantine Monument and Topography of the Pontos I, Washington. Belli 1982 O. Belli "Urartular”, Anadolu Uygarlıkları Ansiklopedisi I, 139-208. Bilgin 2000
  6. M. Bilgin Doğu Karadeniz, Tarih Kültür İnsan, Trabzon. Bittel 1933 K. Bittel “Artvin’de Bulunan Tunçtan Mamul Asari Attika”, Türk Tarih, Arkeologya ve Etnografya Dergisi I, İstanbul, 150-156. Ceylan 2001
  7. A.Ceylan Sarıkamış, Tarihi ve Arkeolojik Araştırmalar, Erzurum. Çetin 1998 K. Çetin Erzurum’un XIX Yüzyıl Tarihi Coğrafyası (Erzurum Merkez, Ova ve Pasin-i Ulya) Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Basılmamış Doktora Tezi), Erzurum. Çilingiroğlu 1994
  8. A.Çilingiroğlu Urartu Tarihi, İzmir. Demircioğlu 1993
  9. H.Demircioğlu Roma Tarihi, Menşelerden Akdeniz Havzasında Hâkimiyet Kurulmasına Kadar, Cilt I, Ankara. Dinçol 1982 A.M. Dinçol "Hititler”, Anadolu Uygarlıkları Ansiklopedisi I, 18-120. Durmuş 1993 İ. Durmuş İskitler (Sakalar), Ankara. Durmuş 1997 İ. Durmuş “Anadolu’da Kimmerler ve İskitler”, Belleten LXI /231, 273-286. Erzen 1992
  10. A.Erzen Doğu Anadolu ve Urartular, Ankara. Grousset 2005 R. Grousset Başlangıcından 1071’e Ermenilerin Tarihi, Çev. S. Dolanoğlu, İstanbul. Gürsoy 1974 C. Gürsoy “Türkiye’nin Tabii Yolları”, Türk Coğrafya Dergisi 26, 24-30. HChI F.W. König Handbuch der Chaldischen Inschriften Graz, 1955-1957.
  11. Herodotos Herodotos Herodotos Tarihi, Çev. M. Ökmen, İstanbul, 1991. Honigman 1970 E. Honigman Bizans Devletinin Doğu Sınırı, Çev. F. Işıltan, İstanbul. Işık - 2001 A. Işık Antik Kaynaklarda Karadeniz Bölgesi, Ankara. Işıklı 2000 M. Işıklı “M.Ö. I. Bin Yılda Erzurum Bölgesi: Arkeolojik ve Yazılı Kaynaklar Işığında Diauehi Krallığı”, Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Sayı 6, 49–72. İzbırak 1984
  12. R. İzbırak Türkiye, İstanbul. Karadeniz 1997 H.B. Karadeniz “Bayburt Adı Hakkında” Türk Dünyası Tarih Dergisi 127 (Temmuz 1997), İstanbul, 6-8. Kı