Journals / Current Perspectives in Social Sciences / 2008 / Cilt: 11 Sayı: 1

YÖNETİCİLERİN YÖNETSEL STRES KAYNAKLARI VE STRESE YATKINLIK DÜZEYLERİ: ERZURUM’DA BİR ARAŞTIRMA

Pages
371–388
Publication Date
2010-02-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ancak, yöneticilerin sahip oldukları stres düzeyini kendilerini motive edici şekilde algıladıkları kanaatine varılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yöneticilik mesleğinin, stresli olduğu bilinen bir gerçektir.
📊
Key Findings & Data:İşlerinin güçlüğü yanında kişilik olarak da strese daha yatkın oldukları düşünülür.
💡
Conclusion & Impact:Ancak, yöneticilerin sahip oldukları stres düzeyini kendilerini motive edici şekilde algıladıkları kanaatine varılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Stres · yönetsel stres kaynakları · A tipi kişilik

Özet

Yöneticilik mesleğinin, stresli olduğu bilinen bir gerçektir. İşlerinin güçlüğü yanında kişilik olarak da strese daha yatkın oldukları düşünülür. Bütün bunlarla birlikte yöneticiler hem kendi stresleriyle hem de astları üzerinde oluşan stresle mücadele etmek durumundadırlar. Yöneticilik mesleğinin stresli olması yanında yöneticilerin strese yatkın davranış özelliğine sahip olduğu görüşü bu iki konu arasındaki ilişkinin önemini de artırmaktadır. Bu nedenle Erzurum’da görev yapan yöneticilerin Yönetsel Stres kaynaklarını ve strese yatkınlık düzeylerini saptamaya yönelik anket çalışması yapılmıştır. Elde edilen veriler yöneticilerin demografik özellikleri dikkate alınarak varyans analizi ve frekans dağılımı uygulanarak yorumlanmıştır. Yöneticilerin işle ilgili konularda stres düzeylerinin düşük olmadığı ve genellikle strese yatkın kişilik özelliği gösterdikleri tesbit edilmiştir. Ancak, yöneticilerin sahip oldukları stres düzeyini kendilerini motive edici şekilde algıladıkları kanaatine varılmıştır.

🔖

Cite This Article

KAYA, M. D., KESKİN, G. (2010). YÖNETİCİLERİN YÖNETSEL STRES KAYNAKLARI VE STRESE YATKINLIK DÜZEYLERİ: ERZURUM’DA BİR ARAŞTIRMA. Current Perspectives in Social Sciences, Cilt: 11 Sayı: 1, 371–388. https://ajindex.com/articles/894784

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Atkinson, J. M., (1994),
  2. Coping With Stress at Work, Thomsons, An Imprint of Harper Collins Publishers,
  3. London. Baltaş, A. ve Baltaş, Z., (1990), Stres ve Başa Çıkma Yolları, 10.Basım, Remzi Kitabevi,
  4. İstanbul.
  5. Barling, J., (1990),
  6. Employment, Stress and Family Functioning, John Wiley Sons Ltd., England. Bhagat,R.S., Steverson, P.K. ve Segovis, J.C., (2007), “International and Cultural Variations in Employee Assistance Programmes: Implications for managerial Health and Effectiveness”, Journal of Management Studies, 44:2,pp.222-242.
  7. Bingöl, D. ve Naktıyok, A., (2001), “Yönetici Akademisyenlerin Temel Stres Kaynakları ve Stresle Mücadele Teknikleri”, 9. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiriler, s.323-336.
  8. Boyne, G. A., (2002), “Public and private management: What’s the differnce?”, Journal of Management Studies, 39:1 January 2002, pp.97-120.
  9. Eckendore, J. ve Gore S.(1990),
  10. Stress Between Work and Family, Plenum Press,
  11. Newyork. Eren, E., (2004), Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, 8. Baskı,Beta Basım A.Ş., İstanbul.
  12. Ertekin, Y., (1993),
  13. Stres ve Yönetimi, Türkiye ve Orta Doğu Amme Enstitüsü Yayınları, No:253, Devlet İstatistik Matbaası, Ankara. Fielden,L. Ve Davidson, M.J., (1999), “Stress and Unenployment: A Comparative Reviev and Research Model of Female and Male Managers”, British Journal of Management, Vol.10, pp.63-93
  14. Fontana, D. (1989),
  15. Managing Stress, British Psychological Society and Routledge Ltd. İdil, O. (1983),
  16. İşletmeciler için Genel İstatistik, Cilt:1, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Yayınları, Rektörlük Yayın No. 3076, Fakülte Yayın No. 139. Keskin, G., (1997), “Örgütsel Sres ve Erzurum’da Kamu Çalışanları Üzerine Bir Uygulama”, Verimlilik Dergisi, M.P.M., Yayını, Sayı.2, ss.141-164.
  17. Klaerich, S. H., (1993), Stressiz Çalışma Ortamı: İşinizde Duygusal ve Fiziksel Rahatlığınız için Pratik Bir Rehber, GÜNGÖR, B. (ter.) MF Ltd.Şti, Ankara.
  18. Koçel, T., ( 2003), İşletme Yöneticiliği (Yönetim ve Organizasyon Organizasyonlarda Davranış Klasik- Modern- Çağdaş ve Güncel Yaklaşımlar, 9.Baskı,
  19. Beta Basım A.Ş., İstanbul.
  20. Little, L.M., Simmons, B.L. ve Nelson, D.L., ( 2007), “Health Among Leaders: Positive and Negative Affect, Engagement and Burnout, Forgiveness and revenge”, Journal of Management Studies, 44:2, pp.242-260. Moore,S., Sikora, P., Grunberg, L. ve Greenberg, E., (2007 ), “Expanding the Tension- Reduction Model of Work Stress and Alcohol use: Comparison of Managerial and Non-Managerial Men and Women”, Journal of Manageme