Journals / Current Perspectives in Social Sciences / 2012 / Cilt: 16 Sayı: 2

Yetişkinlerde Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu’nun Demografik Değişkenlere, Öfke ve Öfke İfade Tarzına Göre İncelenmesi

Pages
45–67
Publication Date
2013-04-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Öfke kontrol puanları gerek DEHB alt boyutlarında gerekse toplam puanda anlamlı bir ilişki vermemiştir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın temel amacı, yetişkin örneklemde DEHB’nin demografik değişkenler ile öfke ve öfke ifade tarzına göre incelenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın çalışma grubunu 2010-2011 güz yarıyılında Kafkas Üniversitesi pedagojik formasyon programına devam eden lisans mezunu bireyler oluşturmaktadır (n=190).
💡
Conclusion & Impact:Öfke kontrol puanları gerek DEHB alt boyutlarında gerekse toplam puanda anlamlı bir ilişki vermemiştir
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2010-2011 Verileri
⚙️Variables:Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB) · yetişkin · cinsiyet

Özet

Bu araştırmanın temel amacı, yetişkin örneklemde DEHB’nin demografik değişkenler ile öfke ve öfke ifade tarzına göre incelenmesidir. Araştırma tarama modelinde yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubunu 2010-2011 güz yarıyılında Kafkas Üniversitesi pedagojik formasyon programına devam eden lisans mezunu bireyler oluşturmaktadır (n=190). Katılımcıların yaş ortalamaları 25’tir. Veri toplama araçları olarak, Kişisel Bilgi Formu, Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Ölçeği ve Sürekli Öfke - Öfke İfade Tarzı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, DEHB alt ölçeklerinde üst düzeyde en sık görülen DEHB alt boyutunun dikkat eksikliği olduğu görülmüştür. Genel toplamda, üst düzey DEHB’nin oranı %3.7’ dir. DEHB, Sorun alt ölçeğinde cinsiyete göre anlamlı bir farklılık göstermiştir. Kadınların sorun davranışları erkeklere göre daha çok sergiledikleri görülmüştür. Gerek alt boyutlarda gerekse toplam puanda medeni duruma ve sigara kullanımına göre anlamlı bir farklılık ortaya çıkmamıştır. Alkol kullanımı ise, sorun alt ölçeğinde anlamlı bir farklılık göstermiştir. Ailede psikolojik bir rahatsızlığın olup olmaması ile dikkat eksikliği alt boyutunda anlamlı bir farklılık olduğu saptanmıştır. Katılımcıların dikkat eksikliği, aşırı hareketlilik, sorun alt boyutları ile DEHB toplam puanları ile sürekli öfke, içe yönelik öfke ve dışa yönelik öfke ile anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Öfke kontrol puanları gerek DEHB alt boyutlarında gerekse toplam puanda anlamlı bir ilişki vermemiştir

🔖

Cite This Article

ÖZMEN, S., ÖZMEN, A. (2013). Yetişkinlerde Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu’nun Demografik Değişkenlere, Öfke ve Öfke İfade Tarzına Göre İncelenmesi. Current Perspectives in Social Sciences, Cilt: 16 Sayı: 2, 45–67. https://ajindex.com/articles/894513

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Adam, C., Döpfner, M. & Lehmkuhl, G. (2002). “Der verlauf von aufmerksamkeitsdefi- zit-/hyperaktivitaetsstörungen(ADHS) im jugend- und Erwachsenenalter”. Kindheit und Entwicklung, 11 (2), 73-81.
  2. Ateşçi, F., Tüysüzoğulları, H. D., Özdel, O. & Oğuzhanoğlu, N. K. (2010). “Erişkinlerde Bipolar I Bozukluk ve Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Eştanısı: Bir Ön Çalışma”. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 20(1), 66-73.
  3. Aydın, H., Diler, R. S., Yurdagül, E., Uğuz, Ş. & Şeydaoğlu, G. (2006). “DEHB Tanılı Çocukların Ebeveynlerinde DEHB Oranı”. Klinik Psikiyatri, 9, 70-74.
  4. Aysev, A. & Öner, P. ( 2002). “Çocuklukta Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Tanısı Almış Olguların Ergenlik Dönemindeki Psikiyatrik Durumlarının İncelenmesi”. Kriz Dergisi, 10 (2), 41-48.
  5. Barkley, R. A. (2004). “Driving Impairments in Teens and Adults with Attention-defi- cit / Hyperactivity Disorder”. Psychiatric Clinics of North America, 27, 233–260.
  6. Bonekamp, E. & von Salisch, M. (2007). “Aergerregulierung bei Jungen Mit ADHS”. Ze- itschrift für Psychiatrie, Psychologie und Psychotherapie, 35 (3), 189-198.
  7. Budak, S. (2000). Psikoloji Sözlüğü. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
  8. Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara:
  9. Pegem Aka- demi. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2009). Bi- limsel Araştırma Yöntemleri. Ankara:
  10. Pegem Akademi. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal Bilimler İçin Çok Değiş- kenli İstatistik. Ankara:
  11. Pegem Akademi. Ceylan Özkan, A., Çulha, M. & Karakaş, S. (2008). „The effect of Tendency for Attention Deficit Hyperactivity Disorder on Personality Traits.“ International Journal of Psychophysiology. 69, 207-241.
  12. Doğan, S., Öncü, B., Saraçoğlu, G. V. & Küçükgöncü, S. (2008). “Üniversite Öğrenci- lerinde Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Belirti Sıklığı ve Belirti Düzeyi ile İlişkili Gelişimsel, Akademik ve Psikolojik Etmenler”. Türkiye’ de Psikiyatri, 10(3), 109-115.
  13. Doğan, S., Öncü, B., Varol-Saraçoğlu, G. & Küçükgöncü, S. (2009). “Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Kendi Bildirim Ölçeği (ASRS-v1.1): Türkçe Formunun Geçerlik ve Güvenirliği”. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 10, 77-87.
  14. DuPaul, G. J., Schaughency, E. A., Weyandt, L. L., Tripp, G., Kiesner, J., Ota, K. & Stanish, H. (2001). “Self-Report of ADHD Symptoms in University Stu- dents: Cross-gender and Cross-national Prevalence”. Journal of Learning Disabilities,34, 370-379.
  15. Duran, Ş. (2006). Psikiyat