SavedAdd your journal

Journals / Current Perspectives in Social Sciences / 2018 / Cilt: 22 Sayı: 4

Marka İlişki Kalitesi ve İlişkisel Normların Davranışsal Niyet Üzerindeki Etkisi

Tevfik Şükrü YAPRAKLI
Zeynep KAÇER
Musa ÜNALAN
Pages
2213–2236
Publication Date
2018-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Son olarak ise ilişkisel normun dayanışma, esneklik, karşılıklılık ve bilgi değişimi boyutlarının davranışsal niyet üzerinde etkisi olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmanın amacı, marka ilişki kalitesi ve ilişkisel norm boyutlarının davranışsal niyet üzerindeki etkisini belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın ana kütlesini Erzurum il sınırlarında yaşayan 18 yaş ve üzeri katılımcılar oluşturmaktadır. 412 kişiye uygulanan anketin hatalı ve eksik cevapları elendikten sonra 396 adet anket formu değerlendirmeye tabi tutulmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Son olarak ise ilişkisel normun dayanışma, esneklik, karşılıklılık ve bilgi değişimi boyutlarının davranışsal niyet üzerinde etkisi olduğu belirlenmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:396 adet
⚙️Variables:Marka İlişki Kalitesi · İlişkisel Norm

Özet

Araştırmanın amacı, marka ilişki kalitesi ve ilişkisel norm boyutlarının davranışsal niyet üzerindeki etkisini belirlemektir. Bu temel amaç yanında araştırmanın diğer amaçları şunlardır; araştırmaya konu olan bireylerin demografik özelliklerini tespit etmek, marka ile olan ilişki kalitelerini ve ilişkisel normlarını ölçmektir. Veri toplama metodu olarak anket yöntemi seçilmiştir. Anket çalışması kolayda örnekleme yöntemi kullanılarak yapılmıştır. Araştırmanın ana kütlesini Erzurum il sınırlarında yaşayan 18 yaş ve üzeri katılımcılar oluşturmaktadır. 412 kişiye uygulanan anketin hatalı ve eksik cevapları elendikten sonra 396 adet anket formu değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Yapılan çoklu regresyon analizi sonucunda, marka ilişki kalitesinin ve ilişkisel normun davranışsal niyet üzerinde etkili olduğu belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, marka ilişki kalitesinin aşk/tutku, ortak kalitesi, adanmışlık boyutlarının davranışsal niyet üzerinde etkisi olduğu ancak kişisel bağ, karşılıklı bağımlılık ve samimiyet boyutlarının davranışsal niyet üzerinde etkisi olmadığı belirlenmiştir. Son olarak ise ilişkisel normun dayanışma, esneklik, karşılıklılık ve bilgi değişimi boyutlarının davranışsal niyet üzerinde etkisi olduğu belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

YAPRAKLI, T. Ş., KAÇER, Z., ÜNALAN, M. (2018). Marka İlişki Kalitesi ve İlişkisel Normların Davranışsal Niyet Üzerindeki Etkisi. Current Perspectives in Social Sciences, Cilt: 22 Sayı: 4, 2213–2236. https://ajindex.com/articles/893936

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Aaker, D. A. (1991). Managing Brand Equity: Capitalizing on the Value of a Brand Name, The Free Press,
  2. New York. Aaker, J., Fournier, S., & Brasel, S. A. (2004). “When Good Brands Do Bad”. Journal of Consumer Research, 31(1), 1-16.
  3. Ahluwalia, R., Burnkrant, R. E., & Unnava, H. R. (2000). “Consumer Response To Negative Publicity: The Moderating Role Of Commitment”. Journal of Marketing Research, 37(2), 203-214.
  4. Ajzen, I. (1991). “The Theory Of Planned Behavior”. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179-211.
  5. Altman, I., & Taylor, D. A. (1973). Social Penetration: The development of Interpersonal Relationships. Holt, Rinehart & Winston. Anderson, E. W. (1994). “Cross-Category Variation In Customer Satisfaction and Retention”. Marketing letters, 5(1), 19-30.
  6. Anderson, E., & Weitz, B. (1992). “The Use of Pledges to Build and Sustain Commitment in Distribution Channels”. Journal of marketing research, 18-34.
  7. Barnes James G. (2003). “Establishing Meaningful Customer Relationships: Why Some Companies And Brands Mean More To Their Customer.” Managing Service Quality, 13,3,178-186.
  8. Bersheid, E., & Peplau, L. A. (1983). The Emerging Science of Relationships. HH Kelley, E. Berscheid, A. Christensen, JH, Harvey, TL Huston, G. Levinger, E. McClintock, LA Peplau, & DR Petterson (Eds.), Close relationships, 1-19.
  9. Blackston, M. (2000). “Observations: Building Brand Equity By Managing The Brand's Relationships”. Journal of Advertising Research, 40(6), 101-105.
  10. Blackston, M. (1992). “Observations: Building Brand Equity By Managing The Brand's Relationships”. Journal of Advertising Research, 32(3), 79-83.
  11. Carroll, B. A., & Ahuvia, A. C. (2006). “Some Antecedents and Outcomes of Brand Love”. Marketing Letters, 17(2), 79-89.
  12. Chaudhuri, A., & Holbrook, M. B. (2002). “Product-Class Effects on Brand Commitment and Brand Outcomes: The Role of Brand Trust and Brand Affect”. Journal of Brand Management, 10(1), 33-58.
  13. Cowles, D. L. (1997). “The Role of Trust in Customer Relationships: Asking The Right Questions”. Management Decision, 35(4), 273-282.
  14. Crosby, L. A., Evans, K. R., & Cowles, D. (1990). “Relationship Quality In Services Selling: An Interpersonal Influence Perspective”. The Journal of Marketing, 68-81.
  15. Cross, L. (2000). “Customer Intimacy: The Bonds that Go Beyond”. Graphic Arts Monthly, 72(5), 68-74.
  16. Dowling, G. (2002). “Customer Relationship Management: In B2C Markets, Often Less Is More”. California Management Review, 44(3), 87-104.
  17. Dwyer, F. R.,