Journals / Current Perspectives in Social Sciences / 2020 / Cilt: 24 Sayı: 3

Türklerin İktisadi Hayatında Sosyal Yardımlaşma

Pages
1141–1169
Publication Date
2020-09-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Türkiye’de aşırı yoksulluk yok denecek düzeye inerken, göreli yoksulluk ve özellikle gelir dağılımında iyileştirme ihtiyacı önemini korumaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Dengeli bir iktisadi ve sosyal gelişmenin sağlanması bakımından ekonomik büyümenin insan odaklı, kapsayıcı ve sürdürülebilir kılınması önem arz etmekte; yoksullukla mücadele, gelir eşitsizliğinin azaltılması, sosyal koruma harcamaları ve sosyal yardımlar ülkelerin kalkınma politikalarının ana ekseninde yer almaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu açıdan değerlendirildiğinde, Türk milletinin tarihi çok eskilere dayanan kendine özgü güçlü bir sosyal yardımlaşma kültürünün bulunduğu, iktisadi ve sosyal hayatının bütünleşik bir yapıda ilerlediği görülmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Türkiye’de aşırı yoksulluk yok denecek düzeye inerken, göreli yoksulluk ve özellikle gelir dağılımında iyileştirme ihtiyacı önemini korumaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kapsayıcı Büyüme · Yoksulluk · Ahilik Teşkilatı

Özet

Dengeli bir iktisadi ve sosyal gelişmenin sağlanması bakımından ekonomik büyümenin insan odaklı, kapsayıcı ve sürdürülebilir kılınması önem arz etmekte; yoksullukla mücadele, gelir eşitsizliğinin azaltılması, sosyal koruma harcamaları ve sosyal yardımlar ülkelerin kalkınma politikalarının ana ekseninde yer almaktadır. Bu açıdan değerlendirildiğinde, Türk milletinin tarihi çok eskilere dayanan kendine özgü güçlü bir sosyal yardımlaşma kültürünün bulunduğu, iktisadi ve sosyal hayatının bütünleşik bir yapıda ilerlediği görülmektedir. Türk Dilinin eski büyük eserlerinde sosyal yardımlaşma ve dayanışmaya verilen önemi görmek mümkündür. Selçuklu ve Osmanlı Devleti döneminde Anadolu’ya özgü bir yapı niteliğinde olan Ahilik teşkilatı ile vakıflar ekonomik ve sosyal yapıyı ahenk içinde ayakta tutmaktadır. Türkiye’de ise daha önce genelde sosyal sigorta sistemi içerisinde sunulan hizmetlerin 1970’li yıllardan itibaren farklı sosyal yardım programlarıyla çeşitlenip geliştiği ve son yıllarda bu programlarda kayda değer artışların sağlandığı görülmektedir. Türkiye’de aşırı yoksulluk yok denecek düzeye inerken, göreli yoksulluk ve özellikle gelir dağılımında iyileştirme ihtiyacı önemini korumaktadır.

🔖

Cite This Article

BEDİR, A. (2020). Türklerin İktisadi Hayatında Sosyal Yardımlaşma. Current Perspectives in Social Sciences, Cilt: 24 Sayı: 3, 1141–1169. https://ajindex.com/articles/893780

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. Ahmed Yesevi. (2016). Açıklamalı Divan-ı Hikmet. (Sadeleştiren: Ahmet Eğilmez Rıdvanoğlu, Takriz: Uğur Gürsu). İstanbul:
  2. Sağlam Yayınevi.
  3. Alvaredo, F., Chancel, L., Piketty, T., Saez, E. and Zucman, G. (2018). World inequality report 2018. World Inequality Lab. https://wir2018.wid.world/ Erişim Tarihi: 25.02.2020.
  4. Ananta, A. (2012). “Sustainable and Just Social Protection in Southeast Asia”. ASEAN Economic Bulletin, 29 (3), 171-83.
  5. Ateş, İ. (1982). "Hayrî ve Sosyal Hizmetler Açısından Vakıflar". Vakıflar Dergisi, XV, 55-88.
  6. Atik, K. (2011). “Ahilik ve Siyaset”. Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 29(2), 57-73.
  7. Aydeniz, T. (2017). " Evkaf Lügatçesi". Din ve Hayat Dergisi, 30: 82-93.
  8. Batur, S. (2017). Kaşgarlı Mahmud- Divan-ı Lügati’t-Türk. İstanbul:
  9. İnkılap Kitabevi.
  10. Bayram, M. (2008). Fatma Bacı ve Bacıyan-ı Rum. (3.Baskı). Konya Ticaret Odası. İstanbul: Nüve Kültür Merkezi Yayınları http://www.kto.org.tr/d/file/fatma-baci-ve-baciyan-i-rum-m-bayram.pdf Erişim Tarihi: 10.02.2020.
  11. Bayram, M. (2018). Ahi Evren Hâce Nasirü’d-Din Mahmud ve Ahi Teşkilâtlarının Kuruluşu. Konya: Çizgi Kitabevi Yayınları.
  12. Bayram, S. (2012). “Osmanlı Devleti’nde Ekonomik Hayatın Yerel Unsurları: Ahilik Teşkilatı ve Esnaf Loncaları”. İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 21, 81-115.
  13. Berki, A.H. (1962). “Hukukî ve İçtimaî Bakımdan Vakıf”. Vakıflar Dergisi, V, 9-14.
  14. Berki, Ş. (1969). “Vakfın Mahiyeti”. Vakıflar Dergisi, XIII, 1-8.
  15. Berki, Ş. (1971). “Türkiye'de İmparatorluk ve Cumhuriyet Devrinde Vakıf Çeşitleri”. Vakıflar Dergisi, IX, 1-12.
  16. Ceylan, K. (2012). Ahilik – Türk İslam Medeniyetinde Dünyevi ve Uhrevi Sistem. Ankara: T.C. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Kültür Yayınları.
  17. Coşkun, S., Güneş, S. ve Ortakaya, F. (2011). “Asgari Gelir Desteği ve Türkiye’de Uygulanabilirliği: Bir Model Denemesi”. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13 (3), 129-158.
  18. Cunbur, M. (1991). “Yunus Emre'de İyilik ve Hayır Duygusu”, Vakıf Haftası, 8, 97-101.http://acikerisim.fsm.edu.tr:8080/xmlui/bitstream/handle/11352/881/Cunbur.pdf?sequence=1&isAllowed=y Erişim Tarihi: 20.02.2020.
  19. Çağatay, N. (1952). “Fütüvvet Ahi Müessesesinin Menşei Meselesi”. Ankara. Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 1(2), 58-68.
  20. Çağatay, N. (1971). “Osmanlı İmparatorluğumla Riba-faiz Konusu Para Vakıfları ve Bankacılık”. Vakıflar Dergisi, IX, 39-56.
  21. Çağatay, N. (1989). Bir Türk Kurumu Olan Ahilik. Ankara:
  22. Türk Tarih Kurumu Basımevi. Dilik, S. (1988). “Sosyal Güvenliğin Tarihsel Ge