Journals / Research in Agricultural Sciences / 2008 / Cilt: 39 - Sayı: 1

Bazı Yerli ve Yabancı Kayısı Çeşitlerinin Erzincan Koşullarındaki Vejetatif ve Generatif Gelişme Durumlarının Belirlenmesi

Pages
9–14
Publication Date
2011-01-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Generatif gelişme ile ilgili değerlendirmelerde ise, 2004 yılında Proyma haricindeki tüm çeşitlerin çiçek açtığı ve meyve tuttuğu, bunlardan Luizet çeşidinin en geç çiçeklendiği gözlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, Erzincan koşullarında bazı yerli ve yabancı kayısı çeşitlerinin vejetatif ve generatif gelişme durumlarının belirlenmesi amacıyla, Royal, Perfection, Hungarian Best, Hasanbey, Karacabey, Rakowsky, Luizet, Silistre de Rona, Kishnewsky, Casna Drenova, Polonais, Proyma ve Paviot çeşitlerinde 2002-2004 yılları arasında yürütülmüştür.
📊
Key Findings & Data:Vejetatif gelişme parametreleri çeşitlere ve yıllara göre farklılık göstermiş, ortalama sürgün uzunluğu ve sürgün kalınlığı bakımından 2002 yılında Royal (25.50 cm-3.46 mm), 2003 yılında Hungarian Best (54 cm-6.50 mm) çeşitleri ilk sırada yer almıştır.
💡
Conclusion & Impact:Generatif gelişme ile ilgili değerlendirmelerde ise, 2004 yılında Proyma haricindeki tüm çeşitlerin çiçek açtığı ve meyve tuttuğu, bunlardan Luizet çeşidinin en geç çiçeklendiği gözlenmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2002-2004 · 32.25 adet
⚙️Variables:Prunus armeniaca L. · vejetatif gelişim · generatif gelişim

Özet

Bu çalışma, Erzincan koşullarında bazı yerli ve yabancı kayısı çeşitlerinin vejetatif ve generatif gelişme durumlarının belirlenmesi amacıyla, Royal, Perfection, Hungarian Best, Hasanbey, Karacabey, Rakowsky, Luizet, Silistre de Rona, Kishnewsky, Casna Drenova, Polonais, Proyma ve Paviot çeşitlerinde 2002-2004 yılları arasında yürütülmüştür. Vejetatif gelişme parametreleri çeşitlere ve yıllara göre farklılık göstermiş, ortalama sürgün uzunluğu ve sürgün kalınlığı bakımından 2002 yılında Royal (25.50 cm-3.46 mm), 2003 yılında Hungarian Best (54 cm-6.50 mm) çeşitleri ilk sırada yer almıştır. Gövde çap değeri en yüksek Hungarian Best (14.95 mm) çeşidinde olmuş, gövde çapının aylara göre sigmoid bir gelişim gösterdiği tespit edilmiştir. Ortalama sürgün sayısı her iki yılda da Paviot çeşidinde en yüksek (32.75 ve 32.25 adet) bulunmuştur. Kayısı çeşitleri içinde ortalama yaprak alanı en büyük olan çeşit Karacabey (26.35 cm2) olarak saptanmıştır. Generatif gelişme ile ilgili değerlendirmelerde ise, 2004 yılında Proyma haricindeki tüm çeşitlerin çiçek açtığı ve meyve tuttuğu, bunlardan Luizet çeşidinin en geç çiçeklendiği gözlenmiştir.

🔖

Cite This Article

Ertürk, Y., GÜLERYÜZ, M. (2011). Bazı Yerli ve Yabancı Kayısı Çeşitlerinin Erzincan Koşullarındaki Vejetatif ve Generatif Gelişme Durumlarının Belirlenmesi. Research in Agricultural Sciences, Cilt: 39 - Sayı: 1, 9–14. https://ajindex.com/articles/890247

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Ageeva, N.G., 1987. Winter hardiness of buds of new apricot varieties, Plant Breeding Abst., Vol, 69 (1), 627 Anonim 1983. Fenoloji Atlası. Devlet Metoroloji Genel Müdürlüğü Başbakanlık Basımevi, Ankara.
  2. Asma, B. M., Öztürk, K., Zengin, Y., Ünal, M., 1999. Yerli ve Yabancı bazı kayısı çeşitlerinin Malatya ekolojik koşullarındaki Fenolojik ve Pomolojik özelliklerinin saptanması üzerine bir araştırma. III. Bahçe Bitkileri Kongresi s:46-51
  3. Asma, B.M., S.M. Şen, 1999. Bazı yerli ve yabancı kayısı çeşitlerinin Van ekolojik şartlarındaki fenolojik, pomolojik ve morfolojik özellikleri. III. Bahçe Bitkileri Kongresi s:760- 763 13 Ayanoğlu, H. ve Sağlamer, M., 1986. Akdeniz Bölgesi sahil şeridinde yetiştirilecek kayısı çeşitlerinin adaptasyonunda ilk sonuçlar, Derim Dergisi, (1), 3-15
  4. Baktır, İ., Ülger, S. ve Yayıcı, S.H., 1992. Yabancı orijinli bazı kayısı çeşitlerinin Antalya koşullarına adaptasyonu ve gelişmeleri üzerine bir araştırma. Türkiye I. Ulusal Bahçe Bitkileri Kongresi, 1, 461-464,
  5. E.Ü.Z.F. Yayınları,
  6. İzmir Bolat, İ., 1994. Erzincan Bahçe Kültürleri fidanlık arazisinde bazı meyve türlerinde çöğür gelişiminin incelenmesi üzerinde bir araştırma. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fak. Derg.,24 (1), 1-13
  7. Bostan, S.Z., 1993. Darende zerdalilerinin (Prunus armeniaca L.) seleksiyon yoluyla ıslahı üzerine araştırmalar. Y.Y.Ü.Fen Bilimleri Enstitüsü Doktora Tezi Van De Salvador, F.R., Barbera, G., Bassi, D., Giorgio, V., and Ondradu, G., 1991. Agronomical evaluation of apricot cultivars in different Italian districts (II.Contribution). Acta Hort., 293, 31-56
  8. Dokuzoğuz, M., 1974. Meyve ağaçları ve çevre ilişkileri. E.Ü.Ziraat Fak. Yayınları No:1221, İzmir.
  9. Düzgüneş, O., Kesici, T. ve Gürbüz, F., 1993.
  10. İstatistik Metotları. II. Baskı, Ankara Üniv. Ziraat Fak. Yay., 1291, Ankara, 218 s. Guerriero, R., Watkins, R., 1984. Revised descriptor list for apricot (Prunus armeniaca L.) international board for plant genetic resources Rome, Italy. Gülcan, R., 1993. Kayısı yetiştiriciliğinde karşılaşılan sorunlar ve çözüm yolları. Malatya Kayısı Sorunları Paneli, 5-11
  11. Güleryüz, M., 1995. Selection of the quality-fruitted wild apricot (Prunus armeniaca L.) forms resitant to spring late frosts in Erzincan plain. Acta Hort., 384, 189-194
  12. Güleryüz, M., Aslantaş, R., 1998. Badem çöğürlerindeki gelişimin incelenmesi üzerinde bir araştırma. Doğu Anadolu Tarım Kongresi, 14-18 Eylül 1998, Erzurum, 574-582
  13. Güleryüz, M., S. Ercişli, A. Eşitken, 1999. A Sutdy on Characteristic Features of Apric