Araştırmanın sonucunda; yaklaşık 34 km²’lik araştırma alanının; %4,88’i, koruma, %50,00’si tarım, %11,67’si orman, %2,73’si rekreasyon, %29,85’si yerleşim ve %0,44’si sanayi için uygun bulunmuştur.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırma, Çanakkale kent merkezi ve yakın çevresinde ekolojik faktörlerin de dikkate alındığı bir kentsel alan kullanım planlamasının oluşturulması ve ekolojik açıdan kullanımların uygunluğunun irdelenmesi amacıyla yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırma kapsamında; “En Yüksek Değerler Haritası Yaklaşımı”na dayanan bir yöntem kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Araştırmanın sonucunda; yaklaşık 34 km²’lik araştırma alanının; %4,88’i, koruma, %50,00’si tarım, %11,67’si orman, %2,73’si rekreasyon, %29,85’si yerleşim ve %0,44’si sanayi için uygun bulunmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Çanakkale · Ekolojik Planlama · Alan Kullanım Planlaması
Özet
Bu araştırma, Çanakkale kent merkezi ve yakın çevresinde ekolojik faktörlerin de dikkate alındığı bir kentsel alan kullanım planlamasının oluşturulması ve ekolojik açıdan kullanımların uygunluğunun irdelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma kapsamında; “En Yüksek Değerler Haritası Yaklaşımı”na dayanan bir yöntem kullanılmıştır. Araştırma alanı için seçilen altı kullanım tipinin uzmanlar tarafından belirlenen öncelik sıralamasına göre (koruma, tarım, orman, rekreasyon, yerleşim, sanayi) bir arada yer aldığı öneri alan kullanım haritası oluşturulmuştur. Araştırmanın sonucunda; yaklaşık 34 km²’lik araştırma alanının; %4,88’i, koruma, %50,00’si tarım, %11,67’si orman, %2,73’si rekreasyon, %29,85’si yerleşim ve %0,44’si sanayi için uygun bulunmuştur.
CENGİZ, A. E., GÖNÜZ, A. (2013). Ekolojik Açıdan Kentsel Alan Kullanımları: Çanakkale Kent Merkezi Örneği. Research in Agricultural Sciences, Cilt: 42 - Sayı: 1, 79–89. https://ajindex.com/articles/890191
Akpınar, N., Çelem, H., 2000. Madencilik sonrası peyzaj onarımında alan kullanım planlamasına yönelik bir yöntem: en yüksek değerler haritası yaklaşımı. Peyzaj Mimarlığı Kongresi, 19-21 Ekim 2000,
TMMOB Peyzaj Mimarları Odası, Ankara, 383-391.
Akten, M., 2008. Isparta Ovasının Optimal Alan Kullanım Planlaması Üzerine Bir Araştırma, Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Orman Mühendisliği Anabilim Dalı, Doktora Tezi, Isparta. Anonim, 2001. Güzelyalı-Dardanos 1/5000 Ölçekli Nazım İmar Planı, Çanakkale Belediyesi İmar Müdürlüğü, Çanakkale. Anonim, 2008. Çanakkale İli Arazi Varlığı Sayısal Haritası, Çanakkale Tarım İl Müdürlüğü Verileri, Çanakkale. Anonim, 2010a. Çanakkale Belediyesi (Resmi Olmayan) Sayısal İmar Haritası, Çanakkale Belediyesi İmar Müdürlüğü, Çanakkale. Anonim 2010b. Kepez Belediyesi 1/5000 Ölçekli Mülkiyet Paftası, Kepez Belediyesi İmar Müdürlüğü, Çanakkale. Demirel, Ö., 2010. Ülke mekansal planlaması içinde ekolojik ağırlıklı disiplin olma yönünde bir misyon taşıyan peyzaj mimarlığı mesleğinin yeri ve üzerine düşen ya da yapması gerekenler, http://sablon.sdu.edu.tr/fakulteler/orman/pemat/sunum_5.pdf (10 Ocak 2011).
Dramstad, W. E., Olson, J. D., Formon, R. T. T., 1996. Landscape Ecology Principles in Landscape Architecture and Land-Use Planning. Harvard University Graduate School of Design, Island Press, ISBN: 1-55963-514-2, 80 P., Washington. Golany, G., 1995. Ethics and Urban Design: Culture, Form and Environment. John Wiley and Sons, 124 P., New York. Hendrix, W. G., Fabos, J. G., Price, J. E., 1988. An ecological approach to landscape planning using geographic information system technology. Landscape and Urban Planning, 15 (3-4): 211-225.
Karaelmas, O., 2003. Çerkeş Havzası’nın Optimal Alan Kullanımının Belirlenmesi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı, Doktora Tezi, Ankara.
Makhzoumi, J., Pungetti, G., 1999. Ecological Landscape Desing and Planning. ISBN: 0-419-23250-8, 330 P., London. Marsh, W. M., 1997. Landscape Planning Environmental Applications. John Wiley&Sons, ISBN: 0-471-24207-1, 434 P., New York. McHarg, I.L, 1992. Desing With Nature. Published for The American Museum of Natural History, 197 P., New York. Ndubisi, F., 2002. Ecological Planning-A Historical and Comparative Synthesis. The John Hopkins University Press, 106 P., Baltimore and London. Niemelä, J., 1999. Eco