Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2023 / Cilt: 25 - Sayı: 1

CHANGE OF CULTURAL POWER CODS IN TÜRKİYE: RETHINKING THE CENTER PERIPHERY DICHOTOMY

TÜRKİYE'DE KÜLTÜREL İKTİDAR KODLARININ DEĞİŞİMİ: MERKEZ-ÇEVRE DİKOTOMİSİNİ YENİDEN DÜŞÜNMEK

Pages
246–275
Publication Date
2023-03-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In the study, struggle areas between center and periphery will be discussed through archival research and the validity of the general acceptances of the center-periphery paradigm in the last period of Turkish politics will be queried through archival findings.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Center-periphery paradigm is the most important paradigm that is used in the theoretical explanation of ruler-ruled relationship in Turkey.
📊
Key Findings & Data:According to paradigm, the values of the center are absolute and unchangeable and bureaucratic cadres considers these values as sacred.
💡
Conclusion & Impact:In the study, struggle areas between center and periphery will be discussed through archival research and the validity of the general acceptances of the center-periphery paradigm in the last period of Turkish politics will be queried through archival findings.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Merkez-Çevre Paradigması · Adalet ve Kalkınma Partisi · Bürokrasi

Abstract

Center-periphery paradigm is the most important paradigm that is used in the theoretical explanation of ruler-ruled relationship in Turkey. According to paradigm, the values of the center are absolute and unchangeable and bureaucratic cadres considers these values as sacred. All values which are except from values of center are defined as values of environment. This paradigm was accepted as dominant paradigm for many years in the explanation of Turkish politics. The values of the center and periphery have been defined through religion in Turkey. In this context, It has been accepted that the center comprises from secular values and the periphery comprises from traditional/conservative values and the distinction of ruler-ruled has been examined with these values in Turkish politics. In this study, firstly, the general acceptances of the paradigm will be mentioned and then why the break points of our political history are explained with this paradigm and the validity of these explanations will be discussed.. In this context, changes in the last ten years of the Turkish political life will be examined through cultural discourse and symbols. In the study, struggle areas between center and periphery will be discussed through archival research and the validity of the general acceptances of the center-periphery paradigm in the last period of Turkish politics will be queried through archival findings.

Özet

Merkez-çevre dikotomisi Osmanlı-Türk toplumunda yöneten-yönetilen ilişkisinin kuramsal açıklanmasında kullanılan en önemli paradigmadır. Bürokratik mekanizmalar tarafından kutsal kabul edilen ve mutlak, değişmez nitelikteki merkezin değerleri ile bunların dışında kalan çevrenin değerleri ayrımına dayanan bu paradigma, çok uzun yıllar Türkiye siyasetinin açıklanmasında hakim paradigma olarak kabul edilmiştir. Türkiye’de merkeze ve çevreye ait değerler din kurumu üzerinden tanımlanmıştır. Bu bağlamda Türkiye’de toplumsal sistemin merkezinin lâik/seküler değerlerden, çevrenin ise geleneksel/muhafazakar değerlerden oluştuğu kabul edilmiştir ve Türkiye siyasetinde yöneten-yönetilen ayrımı bu değerlerin mücadelesi üzerinden incelenmiştir. Bu çalışmada öncelikle merkez-çevre paradigmasının genel kabullerinden bahsedilecek ve ardından siyasal tarihimizdeki kırılma noktalarının neden bu paradigma ile açıklandığı ve bu açıklamaların geçerliliği tartışılacaktır. Bu bağlamda çalışmada, Türkiye’nin siyasal yaşamında son 10 yıllık dönemde yaşanan değişimler kültürel söylem ve semboller üzerinden incelenecektir. Çalışmada merkez ve çevre arasındaki mücadele alanları arşiv araştırmasına dayanarak ele alınacak ve arşiv araştırmasından elde edilen bulgular neticesinde Türkiye siyasetinde merkez ve çevreye ait genel kabullerin geçerliliği sorgulanacaktır.

🔖

Cite This Article

SAVUT, E. (2023). CHANGE OF CULTURAL POWER CODS IN TÜRKİYE: RETHINKING THE CENTER PERIPHERY DICHOTOMY. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 25 - Sayı: 1, 246–275. https://ajindex.com/articles/885677

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Açıkel, F. (2006). Entegratif Toplum ve Muarızları: 'Merkez-çevre' Paradigması Üzerine Eleştirel Notlar. Toplum ve Bilim, 105, 30-69.
  2. Ahıska, M. (2006). Türkiye'de Çevresiz Merkez ve Garbiyatçılık. Toplum ve Bilim, 105, 11-29.
  3. Ahmad, F. (2022). Modern Türkiye'nin Oluşumu (19. Baskı). Çev. Yavuz Alogan. İstanbul: Kaynak Yayınları. AKP Yalnız Kaldı. Cumhuriyet. (24.04.2003).
  4. Aksoy, M. (2005). Başörtüsü-Türban: Batılılaşma, Modernleşme, Laiklik ve Örtünme. İstanbul: Kitap Yay. Anayasa Mahkemesi'nden '367 Şart' Kararı. Milliyet. (02.05.2007).
  5. Aslan, S. & Taylan, Ö. (2016). Ak Parti Dönemi Din-Devle İlişkileri ve Laiklik Politikaları. S. Aslan ve Y. Demirhan (Der.), Türk Siyasal Hayatında AK Parti Dönemi içinde (ss. 233-281). Bursa: Ekin Yay. Ayasofya Müzesi. Zaman. (01.02.1935). Ayşen Gürcan İlk Türbanlı Bakan Oldu. Birgün, (28.08.2015).
  6. Başkut, C. F. (1960, Temmuz 17). Alparslan Türkeşle Görüşme. Cumhuriyet. Başörtülü Hâkim ve Savcı Serbest. Cumhuriyet. (01.06.2015). Başörtülü Vekiller Meclis'te. Sabah. (31.10.2013).
  7. Bayramoğlu, A. & Güngören, A. (2006). Şerif Mardin'le Din ve Devlet Sosyolojisi Konusunda Söyleşi. Türkiye'de Toplum ve Siyaset (13. Baskı) içinde. (ss.119-158). İstanbul:
  8. İletişim Yay. Bican, M. (2017). 28 Şubat'tan Bugüne Bakmak. İstanbul:
  9. Galeati Yay. Bingöl, Y & Çolak, M. (2010). Merkez Çevre Teorisi Hala Türk Siyasetini Açıklıyor mu?. Türkiye Günlüğü, Kış (100), 94-106.
  10. Birand, M. A. & Bilâ, H. & Akar, R. (2006). 12 Eylül Türkiye'nin Miladı (5.Baskı). İstanbul:
  11. Doğan Kitap. Birand, M. A. & Dündar C. & Çaplı, B. (2005). Demirkırat Bir Demokrasinin Doğuşu (10.Baskı). İstanbul:
  12. Doğan Kitap. Birand, M. A. & Yıldız, R. (2012). Son Darbe 28 Şubat. İstanbul: Doğan Kitap. Biranın Ruhsatsız Yerlerde Satışı Yasaklandı. Son Havadis. (12.03.1974).
  13. Bora, T. & Can, K. (2000).
  14. Devlet, Ocak, Dergâh (6. Baskı). İstanbul: İletişim Yay. Cami Laikliğe Aykırı Değil. Milliyet. (26.01.1987).
  15. Cündioğlu, D. (1998). Türkçe Kur'an ve Cumhuriyet İdeolojisi. İstanbul:
  16. Kitabevi Yay. Cündioğlu, D. (2014). Meşrutiyet'ten Cumhuriyet'e Din ve Siyaset (3.Baskı). İstanbul:
  17. Kapı Yay. Çağlar, A. & Uluçakar, M. (2017). Günümüz Türkçülüğünün İslamla İmtihanı: Türk-İslam Sentezi ve Aydınlar Ocağı. Türkiyat Araştırmaları, Bahar (26), 119-139. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/582105. (Erişim Tarihi: 17.09.2022).
  18. Çalmuk, F. (2004). Kod Adı İHL Bir İmam Hatip Hikayesi. Ankara: Merdiven Yay. Çankaya'daki 'Türban Yasağı' Bütünüyle Bitti. Milliyet. (30.10.2012). Demirel,