SavedAdd your journal

Journals / Turkish Journal of Biodiversity / 2020 / Cilt: 3 - Sayı: 2

Flora of Erzurum marshes (Yakutiye, Erzurum, Türkiye)

Erzurum bataklıkları (Yakutiye, Erzurum, Türkiye) florası

Fazilet SARPDAĞ
Özgür EMİNAĞAOĞLU
Pages
54–68
Publication Date
2020-09-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The endangered status of 29 taxa, endemic and non-endemic, has been assessed according to the IUCN Red List Categories.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This research was conducted to determine the flora of Erzurum marshes in Yakutiye district, Erzurum province between 2017-2019.
📊
Key Findings & Data:As a result of the naming of 885 plant specimens collected from the research area, a total of 223 plant taxa belonging to 141 genera belonging to 40 families were found to show natural spread in the area.
💡
Conclusion & Impact:The endangered status of 29 taxa, endemic and non-endemic, has been assessed according to the IUCN Red List Categories.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2017-2019 Verileri
⚙️Variables:Erzurum · bataklık · flora

Abstract

This research was conducted to determine the flora of Erzurum marshes in Yakutiye district, Erzurum province between 2017-2019. As a result of the naming of 885 plant specimens collected from the research area, a total of 223 plant taxa belonging to 141 genera belonging to 40 families were found to show natural spread in the area. Of the taxa identified, 33 belong to the liliopsida and 190 belong to the Magnoliopdisa classes. Asteraceae (44), Fabaceae (20), Lamiaceae (17), Poaceae (12) and Caryophyllaceae (11) are the richest families in terms of total number of taxa. The genera containing the most species are Achillea (5), Astragalus (5), Silene (4), Centaurea (4). The distribution of phytogeographic elements is as follows: Europe-Siberia 32 (14.0%), Iran-Turan 63 (28.1%) and multi-or unknown region 128 (57.9%). 25 endemic plant species have been identified in the area, with an endemism rate of 11.2%. The endangered status of 29 taxa, endemic and non-endemic, has been assessed according to the IUCN Red List Categories.

Özet

Bu araştırma, 2017–2019 yılları arasında Erzurum ili, Yakutiye ilçesinde bulunan Erzurum Bataklıkları’nın florasını tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Araştırma alanından toplanan 885 adet bitki örneğinin değerlendirilmesi sonucunda 40 familya, 141 cinse ait toplam 223 bitki taksonunun alanda doğal yayılış gösterdiği tespit edilmiştir. Tespit edilen taksonların 33 adeti Liliopsida ve 190 adeti Magnoliopsida sınıflarına aittir. Toplam takson sayısı bakımından Asteraceae (44), Fabaceae (20), Lamiaceae (17), Poaceae (12) ve Caryophyllaceae (11) familyaları en zengin familyalardır. En fazla takson içeren cinsler ise Achillea (5), Astragalus (5), Silene (4), Centaurea (4)’dır. Fitocoğrafik elemanların dağılımı şu şekildedir: Avrupa-Sibirya 32 (%14,0), İran-Turan 63 (%28,1) ve çok ya da bilinmeyen bölgeli 128 (%57,9) takson. Alanda 25 endemik bitki taksonu belirlenmiş olup, endemizm oranı %11,2’dir. IUCN tehlike kategorilerine göre endemik ve endemik olmayan 29 nadir taksonun tehlike durumu değerlendirilmiştir.

🔖

Cite This Article

SARPDAĞ, F., EMİNAĞAOĞLU, Ö. (2020). Flora of Erzurum marshes (Yakutiye, Erzurum, Türkiye). Turkish Journal of Biodiversity, Cilt: 3 - Sayı: 2, 54–68. https://ajindex.com/articles/880771

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Anonim (2020). Sulak alanlar. https://www.biyologlar.com/sulak-alanlar-onemi- temel-sorunlari, Downloaded on 01 March 2020.
  2. Akyıldırım Beğen H, Yüksel E (2018). The flora of Alanbaşı and Bakırtepe villages (Yusufeli, Artvin, Turkey) and its surroundings. Turkish Journal of Biodiversity 1(1): 17-23.
  3. Ayyıldız B (2010). Aysantı Beli (Ayaş- Ankara) Florasının Tehdit Altındaki Türleri, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  4. Babac MT (2004). Possibility of an information system on plants of South-West Asia with particular reference to the Turkish Plants Data Service (TÜBİVES). Turkish Journal of Botany 28: 119-127, http://194.27.225.161/yasin/tubives/index.php?sayfa=210&name=25 Downloaded on 14 July 2020.
  5. Çağırankaya S, Köylüoğlu F (2013).
  6. Sulak Alan Kavramı, Sulak Alan nedir? Sulak Alan Sınıflandırması, 7-39,
  7. Kayıhan Ajans press, Ankara. Davis PH (Ed.) (1965-1985). Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Vols.1-9, Edinburgh: Edinburgh University Press.
  8. Davis PH, Mill RR, Tan K (eds) (1988). Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Vol. 10. Edinburgh: Edinburgh University Press.
  9. DMİ (2020) T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü, Erzurum 2009-2019
  10. İklim Verileri, Ankara.
  11. Ekim T, Koyuncu M, Vural M, Duman H, Aytaç Z, Adıgüzel N (2000)
  12. Türkiye Bitkileri Kırmızı Kitabı, Eğrelti ve Tohumlu Bitkiler (Red Data Book of Turkish Plants, Pteridophyta and Spermatophyta). Barışcan Ofset, Ankara, pp 246. Eminağaoğlu Ö (2009). The Plant Diversity of Tekkale Çevreli and Cemketen Villages (Yusufeli, Artvin). Batumi Botanical Garden Bulletin 33: 152-159.
  13. Eminağaoğlu Ö (2012). Artvin’de Doğa Mirası Camili'nin Doğal Bitkileri. İstanbul: Promat, 376 p. (in Turkish). Eminağaoğlu Ö (Ed.) (2015). Artvin’in Doğal Bitkileri, İstanbul: Promat, 456p. (in Turkish). Eminağaoğlu Ö, Anşin R (2002). A9 (Artvin) Karesi İçin Yeni Floristik Kayıtlar. Kafkas Üniversitesi Artvin Orman Fakültesi Dergisi 3(1): 96-108. (in Turkish). Eminağaoğlu Ö, Anşin R (2003). The Flora of Hatila Valley National Park and its close Environs (Artvin). Turkish Journal of Botany 27(1): 127. Eminağaoğlu Ö, Anşin R (2004). Flora of the Karagöl-Sahara National Park (Artvin) and its Environs. Turkish Journal of Botany 28(6): 557-590.
  14. Eminağaoğlu Ö, Anşin R (2005). The Flora of Cerattepe Meydanlar Demirci Gavur Creek and Near Environment in Artvin. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi 55(2): 31-46.
  15. Eminağaoğlu Ö, Anşin R, Kutbay HG (2007). Forest Veg