Journals / MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2023 / Cilt: 12 - Sayı: 1

Erzurum/Aşkale Turac Castles

Erzurum/Aşkale Turaç Kaleleri

Pages
290–313
Publication Date
2023-01-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In our study, the geographical situation, architectural structure, pottery data of the castles were examined and compared with other centers and evaluated.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Erzurum province is located in the North East Anatolian part of the Eastern Anatolia Region.
📊
Key Findings & Data:In our study area, which is a very high region with an average altitude of 1800 m, small agricultural areas and animal husbandry in the high plateaus constitute the main source of income.
💡
Conclusion & Impact:In our study, the geographical situation, architectural structure, pottery data of the castles were examined and compared with other centers and evaluated.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Erzurum · Aşkale · Tunç Çağı

Abstract

Erzurum province is located in the North East Anatolian part of the Eastern Anatolia Region. At the western end of the province, there is the district of Aşkale, which is our study area. In our study area, which is a very high region with an average altitude of 1800 m, small agricultural areas and animal husbandry in the high plateaus constitute the main source of income. The Karasu River and its tributaries passing through the district give life to the region. The district is at the crossroads for the roads from the Caucasus and Iran to continue to the west and north. It is known that the area has been inhabited since the Chalcolithic Age, as a result of the surveys and regular excavations we have done for many years with our team. When the Turaç Castle I-II, which is also the subject of our article, is examined, it can be said that the castles were heavily populated during the Bronze Age. Ceramic data, architectural traces, location and comparisons with other centers support this. Turaç I Castle is larger in size and architectural detail than other castles in the region and is in a better condition architecturally. It can be said that the Turaç II Castle was established to protect the Turaç I Castle. The fact that the castles are located within the borders of Aşkale, Tercan and Çat districts and that they dominate water resources and pastures increases their strategic importance. In our study, the geographical situation, architectural structure, pottery data of the castles were examined and compared with other centers and evaluated.

Özet

Erzurum ili Aşkale ilçesi, ortalama 1800 m rakımı ile oldukça yüksek bir bölgedir. Genelde küçük tarım alanları ve yüksek platolardaki yaylalarda yapılan hayvancılık bölge halkının ana geçim kaynağıdır. İlçeden geçen Karasu Irmağı ve kolları ise bölgeye hayat vermektedir. Kafkasya ve İran’dan gelen yolların batıya ve kuzeye devam etmesi için ilçe kavşak konumundadır. Bölgede uzun yıllardır yapılan yüzey araştırmaları ve arkeolojik kazılar neticesinde bölgenin Kalkolitik Çağ’dan itibaren yerleşim gördüğü bilinmektedir. Makalenin de konusu olan Turaç Kalesi I-II incelendiğinde kalelerin Tunç Çağı’nda yoğun olarak yerleşim gördüğü söylenebilir. Keramik verileri, mimari izler, konum ve diğer merkezlerle olan karşılaştırmalar bunu desteklemektedir. Turaç I Kalesi boyut ve mimari detay olarak bölgedeki diğer kalelere nazaran daha büyük ve mimari olarak daha iyi durumdadır. Turaç II Kalesi’nin ise Turaç I Kalesi’ne destek amaçla inşa edildiği söylenebilir. Kalelerin Aşkale, Tercan ve Çat ilçe sınırlarında bulunan vadi yollarını kontrol etmesi, su kaynaklarına ve otlaklara hâkim olması stratejik önemini artırmaktadır. Çalışmada kalelerin coğrafi durumu, mimari yapısı, keramik verileri incelenmiş ve diğer merkezlerle karşılaştırılması yapılmış ve değerlendirilmiştir.

🔖

Cite This Article

DUMLU, A., BİNGÖL, B. (2023). Erzurum/Aşkale Turac Castles. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 1, 290–313. https://ajindex.com/articles/878535

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Amiran, R. B. K. (1952). “Connections between Anatolia and Palestine in the EBA”. Israel Exploration Journal 2, 89-103.
  2. Balkaya, İ. S. (1995). En eski çağlardan Urartu’nun yıkılışına kadar Hasankale ve çevresi (Yüksek Lisans Tezi). Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum. Belli, O., (1982). “Urartular”. Anadolu Uygarlıkları Ansiklopedisi 1, 139-208.
  3. Bittel, K., (1945). Önasya tarih öncesi çağlar: Mısır, Filistin, Suriye. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları.
  4. Burney, C. A. ve Lang, D. M. (1971). The peoples of the Hills. London: Phoenix. Burney, C. A. (1958). “Eastern Anatolia in the Chalcolithic and Early Bronze Age”. Anatolian Studies 8, 157-209.
  5. Ceylan, A. (2001a). “1999 Yılı Erzincan ve Erzurum yüzey araştırmaları”. 18. Araştırma Sonuçları Toplantısı 2, 71-82.
  6. Ceylan, A. (2001b). Sarıkamış tarihi ve Arkeolojik araştırmalar. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Yayınları.
  7. Ceylan, A. (2001c). “Erzurum Ovası’nda önemli bir merkez: Cinis Höyük”. Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Edebiyat Bilimleri Araştırma Dergisi 26, 29-42.
  8. Ceylan, A. (2003). “2001
  9. Yılı Erzincan, Erzurum ve Kars illeri yüzey araştırmaları”. 20. Araştırma Sonuçları Toplantısı 2, 311-324.
  10. Ceylan, A. (2005). “The Erzincan, Erzurum and Kars region in the Iron Age”. Anatolian Iron Ages V, 21-29.
  11. Ceylan, A. (2008a). Doğu Anadolu araştırmaları I Erzurum-Erzincan-Kars-Iğdır (1998-2008). Erzurum: Güneş Vakfı Yayınları.
  12. Ceylan, A. (2015a). Doğu Anadolu araştırmaları II Erzurum-Erzincan-Kars-Iğdır (2008-2014). Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları.
  13. Ceylan, A. (2018). "The Kingdom of Diauehi and the Urartians in Northeast Anatolia in light of new findings". İçinde, Ed. A. Çilingiroğlu, K. Köroğlu, vd. Urartians (ss. 138-168), İstanbul:
  14. Rezan Has Museum. Ceylan, A. ve Ceylan, N. (2018). Doğu’nun sönmeyen yıldızı Akçakale ve Çıldır araştırmaları. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları.
  15. Ceylan, A. ve Günaşdı, Y. (2018). Erzurum’un Eskiçağ kaleleri. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları.
  16. Ceylan, A. ve Özgül, O. (2018). Eskiçağ’da Iğdır kaleleri. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları.
  17. Ceylan, A. ve Üngör, İ. (2018). Eskiçağ’da Erzincan kaleleri. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları.
  18. Ceylan, A. ve Üngör, İ. (2017). “2015 yılı Erzincan-Erzurum illeri yüzey araştırmaları”. 34. Araştırma Sonuçları Toplantısı 2, 25- 50. Ceylan, A. (2017). “Yeni Bulgular ışığında Kuzeydoğu Anadolu’da Diauehi Krallığı ve Urartular”. Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enst