SavedAdd your journal

Journals / Coğrafya Dergisi / 2022 / Sayı: 45

A New Approach to Analyzing Ecological Problems: Planetary Boundaries

Ekolojik Sorunların Analizinde Yeni Bir Yaklaşım: Planeter Sınırlar

Mehmet Ali Çelik(Iğdır Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü)0000-0002-7729-6650
Pages
85–95
Publication Date
2022-12-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The global ecological ceilings for ozone depletion, ocean acidification, and freshwater consumption have not yet been exceeded, but the level of risk is increasing.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This research analyzes the planetary boundaries framework, which is a new approach to political ecology.
📊
Key Findings & Data:The planetary boundaries uses the doughnut scheme and suggests that 11 social problems can be solved if nine ecological risks are brought within safe zones.
💡
Conclusion & Impact:The global ecological ceilings for ozone depletion, ocean acidification, and freshwater consumption have not yet been exceeded, but the level of risk is increasing.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2009 Verileri
⚙️Variables:Ekolojik Kriz · İklim Değişikliği · Planeter Sınırlar.

Abstract

This research analyzes the planetary boundaries framework, which is a new approach to political ecology. Planetary boundaries examine environmental issues and climate change in a social context. Unlike radical ecology movements, this approach does not examine the current social, political, and economic structure against the ontology of green nature. The planetary boundaries uses the doughnut scheme and suggests that 11 social problems can be solved if nine ecological risks are brought within safe zones. This framework was first introduced in 2009 and further developed in 2015 and 2019. According to the planetary boundaries concept, not all ecosystems face the same level of risk, and environmental issues need to be categorized and analyzed quantitatively. For example, while the limit of carbon dioxide emissions had been 350 ppm, it has currently reached 412 ppm. The safe zone, also called the ecological ceiling, has been exceeded. Another category is biodiversity loss. While the limit for biodiversity loss had been 10%, it has currently reached over 16%. Recent studies have shown the ecological ceilings to have also been exceeded with regard to the nitrogen and phosphorus cycles, land cover changes, and deforestation. The global ecological ceilings for ozone depletion, ocean acidification, and freshwater consumption have not yet been exceeded, but the level of risk is increasing.

Özet

Bu araştırma, politik ekolojiye dair yeni bir yaklaşım olan, Planeter Sınırları analiz etmektedir. Planeter Sınırlar, çevresel sorunları ve iklim değişikliğini toplumsal bağlamından koparmadan ele almaktadır. Bu yaklaşım, radikal ekoloji hareketlerinin aksine, bugünün sosyal, siyasal ve ekonomik yapısını yeşil doğanın ontolojik yapısının karşıt konumuna yerleştirmez. Planeter Sınırlar, Donut şeması kullanarak 9 ekolojik riskin güvenli sınırlar içerisine çekilerek, 11 sosyal sorunun çözüm yolunun açılacağını öne sürmektedir. İlk defa 2009 yılında ortaya atılan bu çerçeve, 2015 ve 2019 yıllarında geliştirilmiştir. Planeter Sınırlar, tüm ekosistemlerin aynı oranda risk ile karşı karşıya olmadığını savunur ve çevresel sorunların kategorilere/gezegenlere ayrılarak kantitatif olarak incelemesini sağlar. Örneğin, karbondioksit salınımının sınır değeri 350 ppm iken bugün ulaştığı değer 412 ppm’dir. Burada eşik değer yani güvenli zon ya da ekolojik tavan aşılmıştır. Bir diğer kategori biyolojik çeşitlilik %16’nın üzerindedir. Bunun yanı sıra son dönemlerde yapılan araştırmalar, nitrojen ve fosfor döngüsü ile arazi örtüsü değişimi ve ormansızlaşmada ekolojik tavanın aşıldığını göstermiştir. Ozon tabakasının incelmesi, okyanusların asitlenmesi ve temiz su tüketiminde küresel çapta ekolojik tavan henüz aşılmamıştır ancak risk seviyesi artmaktadır.

🔖

Cite This Article

Çelik, M. A., *, M. A. Ç. (2022). A New Approach to Analyzing Ecological Problems: Planetary Boundaries. Coğrafya Dergisi, Sayı: 45, 85–95. https://doi.org/10.26650/JGEOG2022-1095760

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (64)

  1. Akın, M., & Akın, G. (2007). Suyun önemi, Türkiye’de su potansiyeli, su havzaları ve su kirliliği. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 47(2), 105-118. google scholar
  2. Aksoy, S. (2014) Onlar akarsuyun düşmanıdır sevgilim: Adalet için Hukukçular, https://www.suhakki.org/2014/12/onlar-akarsuyun-dusmanidir-sevgilim/ son erişim tarihi: 29.03.2022 google scholar
  3. Aküzüm, T., Çakmak, B., & Gökalp, Z. (2010). Türkiye’de su kaynakları yönetiminin değerlendirilmesi. International Journal of Agricultural and Natural Sciences, 3(1), 67-74. google scholar
  4. Altıok, M. (2014). Ekolojik kriz, kapitalist birikimin sürdürülebilirliği, gelecek ve ütopya. Journal of Economic Policy Researches, 1(1), 81-97. google scholar
  5. Aydinalp, C., & Cresser, M. S. (2008). The effects of global climate change on agriculture. American-Eurasian Journal of Agricultural & Environmental Sciences, 3(5), 672-676. google scholar
  6. Banerjee, S. B., & Aıjalies, D. L. (2021). Celebrating the End of Enlightenment: Organization Theory in the Age of the Anthropocene and Gaia (and why neither is the solution to our ecological crisis). Organization Theory, 2(4), 26317877211036714. google scholar
  7. Bauman, Z. (2016) Postmodern Etik, Çeviren: Alev Türker, Ayrıntı Yayınları, İstanbul. google scholar
  8. Bookchin, M. (2013a) Toplumsal Ekoloji ve Komünalizm, Çeviren: Fuat Dara Elhüseyni, Sümer Yayıncılık, İstanbul. google scholar
  9. Bookchin, M. (2013b) Ekolojik Bir Topluma Doğru, Çeviren: Abdullah Yılmaz, Sümer Yayıncılık, İstanbul google scholar
  10. Betts, R. A., Collins, M., Hemming, D. L., Jones, C. D., Lowe, J. A., & Sanderson, M. G. (2011). When could global warming reach 4° C?. Philosophical Transactions of the Royal Society A: Mathematical, Physical and Engineering Sciences, 369(1934), 67-84. google scholar
  11. Crutzen, P. J. (2006). The “anthropocene”. In Earth system science in the anthropocene (pp. 13-18). Springer, Berlin, Heidelberg. google scholar
  12. Çelik, M. A., Kızılelma, Y., Gülersoy, A. E., & Denizdurduran, M. (2013). Farklı Uzaktan Algılama Teknikleri Kullanılarak Aşağı Seyhan Ovası Güneyindeki Sulak Alanlarda Meydana Gelen Değişimin İncelenmesi (1990-2010). Electronic Turkish Studies, 8(12). google scholar
  13. Çelik, M. A. (2018). Geleneksel çevre etiği anlayışlarının eleştirisi ve bütüncül bir etik inşâsı: Biyosferik etik. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Doktora Tezi, 1-204. google scholar
  14. Çelik, M. A., Gülersoy, A. E., İdem, Ş., & Dedeoğlu, Ç. (2017). Yerelden Küresele Evrilen Ekolojik Krizin Psiko-Sosyal Ve Politik Ekolojik Açılardan İrdelenmesi. FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, (23), 105-121. google scholar
  15. Davis, J., Moulton, A. A., Van Sant, L., & Williams, B. (2019). Anthropocene, capitalocene,. plantationocene?: A manifesto for ecological justice in an age of global crises. Geography Compass, 13(5), e12438. google scholar
  16. Dönmez, S., & Çelik, M. A. (2016). Ekolojik krizin kaynağını insan olarak gören indirgemeci anlayışın eleştirisi. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), 16(2), 39-51. google scholar
  17. Girgin, E. (2010) Hidroelektrik Santrallerin Çevresel Etkileri. Mühendislikte, Mimarlıkta ve Planlamada Ölçü Dergisi, Aralık 2010. (http://ikkistanbul.org/olcu/2010/webicin_icsayfalar.pdf) son erişim: 29.07.2022 google scholar
  18. Gönençgil, B., & Vural, G. (2016). Çevre Tarihi Açısından Küçük Buzul Çağı ve Sosyal Etkileri. TÜCAUM Uluslararası Coğrafya Sempozyumu, 13-14. google scholar
  19. Gülersoy, A. (2013). Marmara Gölü yakın çevresindeki arazi kullanım faaliyetlerinin zamansal değişimi (1975-2011) ve göl ekosistemlerine etkileri. Türk Coğrafya Dergisi, (61), 31-44. google scholar
  20. He, Q., & Silliman, B. R. (2019). Climate change, human impacts, and coastal ecosystems in the Anthropocene. Current Biology, 29(19), R1021-R1035. google scholar
  21. Hickel, J. (2019). Is it possible to achieve a good life for all within planetary boundaries?. Third World Quarterly, 40(1), 18-35. google scholar
  22. IPCC (2014) Climate Change 2014: Impacts, Adaptation, and Vulnerability. Part A: Global and Sectoral Aspects.Contribution of Working Group II to the Fifth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change, [C.B. Field et al. (eds)], Cambridge, UK and New York NY: Cambridge University Press google scholar
  23. İlhan, A. (2011). Yeni bir su politikasına doğru. Sosyal Değişim Derneği, İstanbul. google scholar
  24. İlhan, A. (2017). Suya Erişim Hakkından Suyun Akma Hakkına. Türkiye’de ve Dünyada Su Krizi ve Su Hakkı Mücadeleleri, ss. 2944. google scholar
  25. İlhan, A., Ayman, R., Baysal, E., Ayboğa, E., Barlow, M., Güvenç, M., Özbay, Ö. ve Semerci, P.U. (2017) Türkiye’de ve Dünyada Su Krizi ve Su Hakkı Mücadeleleri. Sivil ve Ekolojik Haklar Derneği, İstanbul. (https://www.suhakki.org/docs/kitap_su-krizi-su-hakki-mucadeleleri-web.pdf) son erişim: 28.07.2022 google scholar
  26. Frederick, K. D., & Major, D. C. (1997). Climate change and water resources. Climatic change, 37(1), 7-23. google scholar
  27. Foster, J. B. (1999). Marx’s theory of metabolic rift: Classical foundations for environmental sociology. American journal of sociology, 105(2), 366-405. google scholar
  28. Keys, P. W., Galaz, V., Dyer, M., Matthews, N., Folke, C., Nyström, M., & Cornell, S. E. (2019). Anthropocene risk. Nature Sustainability, 2(8), 667-673. google scholar
  29. Kışlalıoğlu, M., & Berkes, F. (1997). Çevre ve ekoloji. Remzi Kitabevi, İstanbul. google scholar
  30. Kotze, L. J. (2019). Earth system law for the Anthropocene. Sustainability, 11(23), 6796. google scholar
  31. Moore, J. W. (2017). The Capitalocene, Part I: on the nature and origins of our ecological crisis. The Journal of peasant studies, 44(3), 594-630. google scholar
  32. Montoya, J. M., Donohue, I., & Pimm, S. L. (2018). Planetary boundaries for biodiversity: implausible science, pernicious policies. Trends in ecology & evolution, 33(2), 71-73. google scholar
  33. Newman, S. (2001) Bakunin’den Lacan’a Anti-Otoriteryanizm ve İktidarın Yok Oluşu. Ayrıntı Yayınları. İstanbul. google scholar
  34. Personn, L., Almroth, B.M.C., Collins, C.D., Cornell, S. vd., (2022) Outside the Safe Operating Space of the Planetary Boundary for Novel Entities. Environ. Science Technology, https://doi. org/10.1021/acs.est.1c04158. google scholar
  35. Piao, S., Ciais, P., Huang, Y., Shen, Z., Peng, S., Li, J.,. & Fang, J. (2010). The impacts of climate change on water resources and agriculture in China. Nature, 467(7311), 43-51. google scholar
  36. Raworth, K. (2017). Why it’s time for Doughnut Economics. IPPR Progressive Review, 24(3), 216-222. google scholar
  37. Rockström, J., Steffen, W., Noone, K., Persson, A., Chapin III, F. S., Lambin, E.,. & Foley, J. (2009). Planetary boundaries: exploring the safe operating space for humanity. Ecology and society, 14(2). google scholar
  38. Rockström, J., Richardson, K., Steffen, W., & Mace, G. (2018). Planetary Boundaries: Separating Fact from Fiction. A Response to Montoya et al. Trends in ecology & evolution, 33(4), 233-234. google scholar
  39. Sayers, M.; Trebeck, K.; Stuart, F. (2014) The Scottish Doughnut: A Safe and Just Operating Space for Scotland; Oxfam GB: Oxford, UK, google scholar
  40. Schneider, L., & Haberle, S. (2019). Global markers of the anthropocene-workshop report. Quaternary Australasia, 36(1), 29-32. google scholar
  41. Steffen, W., Richardson, K., Rockström, J., Cornell, S. E., Fetzer, I., Bennett, E. M.,. & Sörlin, S. (2015). Planetary boundaries: Guiding human development on a changing planet. Science, 347(6223). google scholar
  42. Steffen, W., Persson, A., Deutsch, L., Zalasiewicz, J., Williams, M., Richardson, K.,. & Svedin, U. (2011a). The Anthropocene: From global change to planetary stewardship. Ambio, 40(7), 739-761. google scholar
  43. Steffen, W., J. Rockström and R. Costanza. (2011b). How Defining Planetary Boundaries Can Transform Our Approach to Growth. Steffen, W. Rockström, J. Costanza, R. 2011. How Defining Planetary Boundaries Can Transform Our Approach to Growth. Solutions. Vol 2, No. 3 google scholar
  44. Sowers, J., Vengosh, A., & Weinthal, E. (2011). Climate change, water resources, and the politics of adaptation in the Middle East and North Africa. Climatic Change, 104(3), 599-627. google scholar
  45. Şengörür, B., & DEMİREL, A. (2002). Akgöl’de (Gölkent-Sakarya) Ötrofikasyon Ve Su Kalite Sınıfının Belirlenmesi. Sakarya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 6(3), 1-8. google scholar
  46. Şengül, M. (2008). Türkiye’de Kamu Yönetiminde Neoliberal Dönüşümün Çevresel Sonuçları. Boş Safya, ss. 67-87. google scholar
  47. Şık, B. (2014) Küresel ısınma çağında pestisitler ve gıda güvenliği. (https://m.bianet.org/biamag/cevre/141571-kuresel-isinma-caginda-pestisitler-ve-gida-guvenligi) son erişim: 29.07.2022 google scholar
  48. TMMOB (2019) Dünya Çevre Günü Türkiye Raporu. ss. 1-40, Ankara. google scholar
  49. Turner, R., Poznansky, F., Smirthwaite, N., Blundell, A., Benson, D., Gaston, K. J.,. & Yan, X. (2020).Towards A Sustainable Cornwall: State Of The Doughnut. A Collaborative Project Funded By The Ukri Strategic Priorities Fund, ss. 1-72. google scholar
  50. Turut, H., & Özgür, E. M. (2018). İki Kent Bir Temsil: Eskişehir ve Konya’da Neoliberal Kentleşmenin Mekân Üretimi. International Geography Symposium on the 30th Anniversary of TUCAUM, Ankara. google scholar
  51. Türkeş, M. (2012) Türkiye’de Gözlenen ve Öngörülen İklim Değişikliği, Kuraklık ve Çölleşme. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi 4(2), 1-32. google scholar
  52. O’Neill, D. W., Fanning, A. L., Lamb, W. F., & Steinberger, J. K. (2018). A good life for all within planetary boundaries. Nature sustainability, 1(2), 88-95. google scholar
  53. Oğuz, D. (2015). Sanat Perspektifinden Çevre Sorunları. Sanat ve Tasarım Dergisi, 5 (8), 48-61. DOI: 10.20488/www-std-anadolu-edu-tr.220239 google scholar
  54. Oppermann, S. (2006). Doğa yazınında beden politikası. Littera Edebiyat Yazıları, 18, 75-86. google scholar
  55. Özüpekçe, S. (2021) Batı Akdeniz Havzaları Ve Yakın Çevresinde Kuraklık Eğilimi Ve Su Kaynakları İle İlişkisi. lnternational Journal of Geography and Geography Education, (43), 317-337. google scholar
  56. Ünsalan, F. (2019). Küresel Ekolojik Kriz Ve Felsefe: Paradigmadan Kaçış Mümkün Mü?. Alternatif Politika, 11(1), 86-112. google scholar
  57. Vince, G. (2012). Living in the doughnut. Nature Climate Change, 2(4), 225-226. google scholar
  58. Zhang, Y. (2013). Capitalism and ecological crisis. Journal of Sustainable Society, 2(3), 69-73. google scholar
  59. Wijkman, A., & Rockström, J. (2012). Bankrupting nature: Denying our planetary boundaries. Routledge. google scholar
  60. İnternet Kaynakları google scholar
  61. URL 1: The planetary boundaries concept presents a set of nine planetary boundaries within which humanity can continue to develop and thrive for generations to come. Retrieved from https:// www.stockholmresilience.org/research/planetary-boundaries.html son erişim tarihi: 15.01.2022 google scholar
  62. URL 2: Rockström, J. (2017). Johan Rockström receives prestigious ERC Advanced Grant, Retrieved from https://www. stockholmresilience.org/research/research-news/2017-03-24-johan-rockstrom-receives-prestigious-erc-advanced-grant.html son erişim tarihi: 15.01.2022 google scholar
  63. URL 3: The 9 limits of our planet. and how we’ve raced past 4 of them https://ideas.ted.com/the-9-limits-of-our-planet-and-how-weve-raced-past-4-of-them/ son erişim tarihi: 17.03.2022 google scholar
  64. URL 4: Rapor: Hava kirliliği yılda 400 bin ölüme yol açıyor https:// www.dw.com/tr/rapor-hava-kirlili%C4%9Fi-y%C4%B1lda-400-bin-%C3%B6l%C3%BCme-yol-a%C3%A7%C4%B 1yor/a-54848312 son erişim tarihi: 17.03.2022 google scholar