AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIdentifying environmental factors that predict violence in youth with ADHD without co-morbid conduct disorder is crucial for the development of preventive interventions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In recent years, parental factors have been emphasized among the factors that predict violent behavior, which is observed more frequently in adolescents with Attention Deficit and Hyperactivity Disorder (ADHD) compared to healthy controls. However, the relationship between parental attachment styles and violent behaviors of ADHD patients remains unclear. In the present study, it was aimed to investigate the effects of parental attachment styles and other related factors such as peer relations or psychosocial factors on the tendency to violence in adolescents followed up with the diagnosis of ADHD. Adolescents aged 12-18 years (n=115) who were newly diagnosed or being followed up with the diagnosis of attention deficit hyperactivity disorder (ADHD) between August 2021 and April 2022 in a Child and Adolescent Psychiatry Outpatient Clinic were included in the study. The parents of the participants were asked to fill out a detailed researcher form and the “Strengths and Difficulties Questionnaire-parent form” (SDQ). "Peer Relationship Scale", the "Violence Tendency Scale" and the Parent and Peer Attachment Inventory- brief form (IPPA-R) were given to the adolescents to fill out. Hierarchical linear regression analyses indicated that peer relationship problems (PRS-loyalty subscale) (B= .926, p= .001), psychiatric difficulties (the SDQ-total) (B= .547, p=.001) and the parental alienation (mother) (B=.430, p=.015) variables were statistically significantly associated with violence tendency. Identifying environmental factors that predict violence in youth with ADHD without co-morbid conduct disorder is crucial for the development of preventive interventions.
Özet
Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB) olan ergenlerde sağlıklı kontrollere göre daha sık görülen şiddet davranışını yordayan faktörler arasında son yıllarda ebeveyn faktörlerinin üzerinde durulmaktadır. Ancak DEHB hastalarının ebeveyn bağlanma stilleri ile şiddet davranışları arasındaki ilişki belirsizliğini korumaktadır. Bu çalışmada, DEHB tanısı ile izlenen ergenlerde, ebeveyn bağlanma biçimleri ile akran ilişkileri ya da psikososyal faktörler gibi ilişkili diğer faktörlerin şiddet eğilimine etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Bir Çocuk ve ergen psikiyatrisi polikliniğinde Ağustos 2021-Nisan 2022 tarihleri arasında Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB) tanısı ile takip edilmekte olan veya yeni tanı alan 12-18 yaş arası ergenler (n=115) çalışmaya alınmıştır. Katılımcıların ailelerinden detaylı bir araştırmacı formu ve “Güçler ve Güçlükler Anketi-ebeveyn formu” (SDQ) doldurmaları istenmiştir. Ergenlere doldurmaları üzere "Akran İlişkileri Ölçeği", "Şiddete Eğilim Ölçeği” ve Ebeveyn ve Akrana Bağlanma Envanteri kısa formu verilmiştir. Hiyerarşik doğrusal regresyon analizleri, akran ilişkileri sorunları (PRS-sadakat alt ölçeği) (B= .926, p= .001), psikiyatrik güçlük düzeyleri (SDQ-toplam) (B= .547, p=.001) ve ebeveyne yabancılaşmanın (B=.430, p=.015) şiddet eğilimi ile istatistiksel olarak anlamlı düzeyde ilişkili değişkenler olduğunu göstermektedir. Davranım bozukluğu eş tanısı olmayan DEHB’li gençlerde şiddeti ön gördüren çevresel etmenlerin belirlenmesi önleyici müdahalelerin geliştirilmesi açısından önem arz etmektedir.