Journals / MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2021 / Cilt: 10 - Sayı: 1

Huzurevinde Bulunan Yaşlıların Yalnızlık Algısının ve Yaşam Kalitesinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi

Pages
463–475
Publication Date
2021-01-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen bulgular tartışılmış ve bazı önerilerde bulunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı yaşlı bireylerin yalnızlık algılarının yaşam kaliteleriyle arasındaki ilişkiyi incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Ayrıca; huzurevindeki bireylerin Yaşlılar için Yaşam Kalitesi Ölçeği ve Yaşlılar için Yalnızlık Ölçeğinden (YİYÖ) aldıkları puanların bazı demografik özelliklere göre (cinsiyet, yaş, eğitim seviyesi, kurumda kaldığı süre, kurumdan memnuniyet düzeyi) farklılaşma durumları incelenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen bulgular tartışılmış ve bazı önerilerde bulunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yaşam kalitesi · Yalnızlık algısı · Yaşlılık

Özet

Bu araştırmanın amacı yaşlı bireylerin yalnızlık algılarının yaşam kaliteleriyle arasındaki ilişkiyi incelemektir. Ayrıca; huzurevindeki bireylerin Yaşlılar için Yaşam Kalitesi Ölçeği ve Yaşlılar için Yalnızlık Ölçeğinden (YİYÖ) aldıkları puanların bazı demografik özelliklere göre (cinsiyet, yaş, eğitim seviyesi, kurumda kaldığı süre, kurumdan memnuniyet düzeyi) farklılaşma durumları incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi İstanbul Büyükşehir Belediyesi Darülaceze Müdürlüğü adlı huzurevindeki 69 kadın 127 erkek olmak üzere toplamda 196 yaşlı bireydir. Katılımcıların demografik bilgilerini belirlemek için kişisel bilgi formu, yalnızlık düzeylerini ölçmek için Yaşlılar için Yalnızlık Ölçeği, yaşam kalitesini ölçmek için Yaşlılar için Yaşam Kalitesi Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular incelendiğinde; yaşlı bireylerin yalnızlık puanları ile yaşam kaliteleri arasında ters yönde anlamlı bir ilişki olduğu ve yalnızlığın yaşam kalitesini yordadığı görülmüştür. Ayrıca yaşlı bireylerin yalnızlık düzeylerinin cinsiyet ve eğitim durumu değişkenlerine göre farklılaştığı ancak yaş, kurumda kalma süresi ve kurumdan memnuniyete göre değişmediği görülmüştür. Yaşlı bireylerin yaşam kalitelerinin cinsiyet, eğitim durumu ve kurumdan memnuniyetlerine göre farklılaştığı ancak yaşlarına ve kurumda kalma süresine göre değişmediği belirlenmiştir. Elde edilen bulgular tartışılmış ve bazı önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Cite This Article

KORKMAZ, T., ÜMMET, D. (2021). Huzurevinde Bulunan Yaşlıların Yalnızlık Algısının ve Yaşam Kalitesinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 1, 463–475. https://ajindex.com/articles/87722

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Akgün, E. (2001). Huzurevlerinde yaşayan yaşlı bireylerin algıladıkları yalnızlık duyguları ve yaşam kaliteleri üzerine etkileri (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi,
  2. Psikiyatri Hemşireliği Anabilim Dalı, İstanbul.
  3. Akgül, H. ve Yeşilyaprak, B. (2005). Yaşlılar için yalnızlık ölçeği”nin Türk kültürüne uyarlaması: geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi, 1,34-45.
  4. Altınyollar, H., Biçer, S. ve Afşar O. (2001). Yaşlılık ve yaşlılık sorunları. VII. Ulusal Halk Sağlığı Günleri Bildirileri, Osman Gazi Üniversitesi, Eskişehir 11-13
  5. Eylül. Ay, F., Akkaya, D. ve Başıbüyük, G. Ö. (2019). Yaşam kalitesinin yalnızlık üzerindeki etkisi: Antalya 60+ tazelenme üniversitesi örneği. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 43(2), 193-210.
  6. Bakar, N. (2012). Yaşlı bireylerde depresyon, yaşam kalitesi ve etkileyen faktörler (Yüksek Lisans Tezi). Erzincan Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Erzincan. Barker, W. H. (1998). Prevention of disability in older persons. Maxcy-rosenau-last public health & preventive medicine, 14th ed., R. B. Wallace (Ed), NewYork, Appleton & Lange. Bayık, A., Erefe, F., Özgür, G., Özsoy, S. A., Uysal, A., Dülgerler, S., Ergül, S. Ve Özer, M. (2001). Huzurevinde yaşayan yaşlılarda depresyonun incelenmesi. I. Ulusal Yaşlılık Kongresi, Ankara.
  7. Bilgili, N., Kitiş, Y. ve Ayaz, S. (2012). Yaşlılarda yalnızlık, uyku kalitesi ve etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi. Turkish Journal Of Geriatrics 15(1), 81-88.
  8. Bilir, N. (1997). Bulaşıcı olmayan hastalıkların kontrolü ve yaşlılık sorunları. Halk sağlığı temel bilgiler, M. Bertan, Ç. Güler (Ed), İstanbul:
  9. Güneş Kitabevi.
  10. Blazer, D. G. (2002). Self-efficacy and depression in late life: a primary prevention proposal. Aging Mental Health 6, 315–324.
  11. Ceyhan, S. (20015). Kayseri Nuh Naci Yazgan Sağlık Ocağı bölgesinde yaşayan 65 yaş ve üstü bireylerin yalnızlık düzeylerinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Erciyes Üniversitesi Hemşirelik Anabilim Dalı, Kayseri. Chou, K. L. ve Chi, I. (2005). Prevalence and correlates of depression in Chinese oldest-old. International Journal of Geriatric Psychiatry, 20, 41–50
  12. Çam, C., Atay, E. ve Işıklı, B. (2018). Yaşlılarda yalnızlık ve yaşam kalitesi. Türk Dünyası Uygulama ve Araştırma Merkezi Halk Sağlığı Dergisi 3(2), 50-67. Dağlı, (2019). Kırsal alanda yaşayan yaşlılarda yaşam kalitesi (Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi,
  13. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya. Danış, M. Z. (2019) Yaşlılık, yoksull