Journals / Educational Academic Research / 2022 / Sayı: 47

Özel Gereksinimli Çocuklarını Özel Okullara Gönderen Ebeveynlerin Deneyimleri

Pages
118–127
Publication Date
2023-01-03
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Özel okullardaki bütünleştirme uygulamalarından beklenen yararın sağlanabilmesi bu okulların kendilerini bütünleştirmeye hazır hale getirmeleri gerekmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ülkemizde, özel eğitime ihtiyacı olan bireyler, yetersizlik türlerine göre özel özel eğitim okul ve kurumlarına devam edebilmekte ya da kayna ştırm a/büt ünleş tirme eğitimi yoluyla özel ilkokul, ortaokul ve liselerde eğitimlerini sürdü rebil mekte dirle r.
📊
Key Findings & Data:Özel okulların aileler tarafından tercih edilmesi, özellikle bazı özel gereksinimli çocuğa sahip ebeveynlerin çocuklarının eğitiminde bu okulları tercih ediyor olmaları bu okullardaki bütünleştirme uygulamalarının değerlendirilmesi açısından önem arz etmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Özel okullardaki bütünleştirme uygulamalarından beklenen yararın sağlanabilmesi bu okulların kendilerini bütünleştirmeye hazır hale getirmeleri gerekmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2021 Verileri
⚙️Variables:Özel gereksinimli çocuk · özel okul · akran tutumu

Özet

Ülkemizde, özel eğitime ihtiyacı olan bireyler, yetersizlik türlerine göre özel özel eğitim okul ve kurumlarına devam edebilmekte ya da kayna ştırm a/büt ünleş tirme eğitimi yoluyla özel ilkokul, ortaokul ve liselerde eğitimlerini sürdü rebil mekte dirle r. Türkiye’deki eğitim sistemi örgün eğitim ve yaygın eğitim olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. Giderleri devlet bütçesinden karşılanan okullar resmî okullar olarak kabul edilirken, gerçek veya tüzel kişilere ait, ücret karşılığı eğitim hizmeti sunan, giderleri gerçek kişilerden alınan ücretler ile vakıf, dernek gibi kurumlar tarafından bağış yolu ile karşılanan okullar ise özel okullar olarak kabul edilmektedir. Özel okulların aileler tarafından tercih edilmesi, özellikle bazı özel gereksinimli çocuğa sahip ebeveynlerin çocuklarının eğitiminde bu okulları tercih ediyor olmaları bu okullardaki bütünleştirme uygulamalarının değerlendirilmesi açısından önem arz etmektedir. Bu araştırmada özel okullarda kayna ştırm a/büt ünleş tirme yoluyla eğitimlerini sürdüren özel gereksinimli öğrencilerin ebeveynlerinin deneyimlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada sekiz ebeveyn ile yarı-yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılarak görüşmeler gerçe kleşt irilm iştir . Katılımcıların belirlenmesi adına amaçlı örneklem yöntemi tercih edilmiştir. Araştırmada veriler 17.05.2021 ve 27.05.2021 tarihleri arasında toplanmıştır. Araştırmanın yapıldığı dönemde tüm dünyada Covid-19 pandemisi nedeniyle uygulanan karantina ve seyahat kısıtlamaları nedeniyle ilgili görüşmeler sesli (GSM ve WhatsApp) ve görüntülü aramalar (WhatsApp ve Zoom) yoluyla gerçe kleşt irilm iştir . Araştırma bulgularında özellikle olumsuz öğretmen tutumları, yetersiz rehberlik hizmetleri ve özel gereksinimli çocuğu okulda istememe gibi durumların ebeveynlerin tamamı tarafından vurgulandığı görülmüştür. Özel okullardaki bütünleştirme uygulamalarından beklenen yararın sağlanabilmesi bu okulların kendilerini bütünleştirmeye hazır hale getirmeleri gerekmektedir.

🔖

Cite This Article

KAYA, A., YAZICIOĞLU, T. (2023). Özel Gereksinimli Çocuklarını Özel Okullara Gönderen Ebeveynlerin Deneyimleri. Educational Academic Research, Sayı: 47, 118–127. https://ajindex.com/articles/875036

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Ainscow, M., Slee, R., & Best, M. (2019). Editorial: The Salamanca statement: 25 years on. International Journal of Inclusive Education, 23(7–8), 671–676. [CrossRef] Akay, E., Uzuner, Y., & Girgin, Ü. (2014). Kaynaştırmadaki işitme engelli öğrencilerle gerçekleştirilen destek eğitim odası uygulamasındaki sorunlar ve çözüm gayretleri. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 2(2), 43–68. [CrossRef] Altun Aslan, E. (2019). Türkiye’de özel okullaşma. BEÜ SBE Dergisi, 8(1), 263–276.
  2. Aslan, M., & Ağiroğlu Bakir, A. (2014). Resmi ve özel okul öğretmenlerinin paylaşılan liderliğe ilişkin görüşleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 121–142. [CrossRef] Avramidis, E., & Kalyva, E. (2007). The influence of teaching experience and Professional development on Greek teachers’ attitudes towards inclusion. European Journal of Special Needs Education, 22(4), 367–389. [CrossRef] Bakkaloğlu, H., Özbek, A. B., & Sucuoğlu, B. N. (2020). Okul öncesi bütünleştirme uygulamalarında özel gereksinimli ve tipik gelişen çocukların sosyal kabulleri: Boylamsal bir çalışma. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi, 4(3), 369–391.
  3. Balıdede, F. (2012).
  4. Türkiye, İrlanda ve Kanada eğitim sistemlerinde okul yönetim yapılarının karşılaştırmalı olarak incelenmesi (Tez No. 317758) [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Üniversitesi, Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. Batık, M. V., & Kodaz, A. F. (2018). Kurum deneyiminin psikolojik danışman adaylarının özel eğitim öz yeterlik algılarına etkisi. Üniversitesi Eğitim Bilimleri dergisi, 37(1), 902–929.
  5. Baydık, B., & Bakkaloğlu, H. (2009). Predictors of sociometric status for low socioeconomic status elementary mainstreamed students with and without special needs. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilim leri/ Educa tiona l Sciences:Theory and Practice, 9(2), 435–447.
  6. Booth, T. (2011). The name of the rose: ınclusive values ınto action in teacher education. Prospects, 41(3), 303–318. [CrossRef] Çankaya, İ., & Gün, C. (2016). Okul merkezli yönetime ilişkin özel okul yöneticilerinin görüşleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 5, 38–43.
  7. Caspersen, J. T., Buland, I. H., Hermstad, & Røe, M. (2020). På vei mot Inkludering? Sluttrapport fra evalueringen av modellutprøvingen Inkludering på alvor. NTNU Samfunnsforskning Mangfold og inkludering. Çimen, B., & Karadağ, E. (2019). Özel okul müdürlerinin etik davranışları üzerine bir araştırma. Turkish Journal of Business Ethics, 12(1), 171–201. [CrossRef] Costello, S., & Boyle, C. (2013). Pre-service secon